دانلود مقاله با موضوع دفاع مشروع

تحلیل‌های خود از عملیات انتحاری به جنبه سیاسی آن کمتر پرداخته است و بیشتر به عوامل ملی‌گرایی و جغرافیایی توجه داشته است. لذا او دلیلی برای بمب‌گذاری‌های 7 جولای لندن یا بالی و یا اَمان که جنبه سیاسی داشته است ندارد. علاوه بر آن ارزش سازمان‌های تروریستی که جهت حصول به اهداف خود گاهی اوقات مردمان بیگناه را قربانی می کنند، روز به روز کاهش می یابد همچنین حضور نظامی امریکا نه تنها در مناطقی که نیروهای آن از لحاظ فیزیکی حضور دارند بلکه در جاهایی که دولت امریکا اقدامات امنیتی برای منافع خود تدارک می‌بیند یا کشورهای مجاور که در آنها پایگاه آموزشی دارد باعث شده است که طرح پیپ مبنی بر سنتی و بومی بودن عملیات تروریستی بر علیه قدرت‌های اشغالگر نقض شود. در نهایت لازم است در موضوع جهانی سازی شهادت به نکته‌‌ای که کتاب مرگ در راه پیروزی آن را نادیده گرفته است اشاره کرد و آن نقش مهمی است که اینترنت در القا، انتخاب و تعلیم شهادت طلبی به انسانها دارد و به آنان آموزش می‌دهد که برای مقابله با موضوع نسل کشی، اشغالگری، صهیونیزم و امپریالیسم بین المللی بهترین راه عملیات انتحاری و قربانی کردن خود برای رضای امت مسلمان و تقویت قدرت اسلام است.

1-2-2-4- تروریسم مواد مخدر (نارکو تروریسم)
نارکوتروریسم، بر خشونتی دلالت دارد که از سوی سوداگران مواد مخدر به کار گرفته می شود. ریس جمهور اسبق پرواولین کسی بود که این نوع تروریسم را در سال 1983 میلادی برای توصیف حملات تروریست گونه علیه پلیس مبارزه با مواد مخدر این کشور به کار برد. منظور از نارکو تروریسم حملات سوداگران مواد مخدر با هدف تأثیر گذاری بر سیاست های دولت و قانون گریزی به واسطه تهدیدات منظم و استفاده از خشونت است. پابلو اسکوبار، قاچاقچی کلمبیایی، یکی از نمونه های معروف نارکو تروریسم معرفی می شود.

1-2-3- تمایز تروریسم ونهادهای مشابه
1-2-3-1- تروریسم و دفاع مشروع
در سال‌های اخیر، با توجه به حمله رژیم صدام حسین به کویت و نیز حملات تروریستی یازده سپتامبر2001 آمریکا که به صورت مشکوکی به سازمان تروریستی القاعده نسبت داده شده است، شورای امنیت سازمان ملل و نیز شورای سازمان آتلانتیک شمالی (ناتو) قطعنامه هایی را به استناد ماده 51 منشور سازمان ملل صادر نموده اند به رسمیت شناخته است. این بدان معناست که بر اساس یک تفسیر موسع از دفاع مشروع، حملات تروریستی به یک کشور، به معنای اعلام جنگ و حمله مسلحانه خواهد بود.
توضیح اینکه شورای امنیت سازمان ملل متحد، طی قطعنامه 661، حق دفاع مشروع را در پاسخ به حمله نظامی‌ عراق علیه کویت بر اساس ماده 51 منشور سازمان ملل به رسمیت شناخت.
از طرفی همین شورا در مقدمه قطعنامه‌های شماره 1368 و 1373 با اشاره به حملات تروریستی یازده سپتامبر 2001 در آمریکا، حق دفاع مشروع فردی و جمعی را مورد تأیید قرار داد. در این دو قطعنامه، حملات تروریستی یازده سپتامبر آمریکا نه به عنوان «حمله مسلحانه»، بلکه به عنوان «تهدیدی علیه صلح و امنیت بین المللی» تلقی شده است.
با توجه به اینکه بر اساس ماده پنج اساسنامه شورای سازمان آتلانتیک شمالی (ناتو)، حق دفاع مشروع در حمله به یک عضو از 19 عضو سازمان به رسمیت شناخته شده است، این شورا موافقت کرد، چنانچه مشخص شود، حمله بیست شهریور از خارج از آمریکا هدایت شده است، این اقدام تروریستی به عنوان حمله نظامی‌علیه کل اعضا تلقی خواهد شد. از طرفی، دبیر کل ناتو در بیانیه دوم اکتبر 2001 اعلام نمود که این عملیات به وسیله سازمان القاعده صورت گرفته است و این سازمان از سوی طالبان حمایت می‌شود؛ بنابراین، عملیات تروریستی یازده سپتامبر از خارج آمریکا هدایت می‌شده است، در نتیجه این عملیات، با ماده پنج کنوانسیون منطبق می‌باشد که بر اساس آن، حمله نظامی‌علیه یک یا چند متحد اروپا یا آمریکای شمالی به عنوان حمله علیه همه آنها محسوب می‌شود.
بدین ترتیب، گروهی از کشورها با تفسیر موسع از ماده 51 منشور سازمان ملل به این نتیجه رسیدند که حمله تروریستی با حمله مسلحانه به وسیله یک کشور برابر بوده و کشور قربانی و کشورهای ثالث، مجاز به توسل به زور برای اجرای حق دفاع مشورع فردی و جمعی خواهند بود. بر خلاف قطعنامه 661 شورای امنیت که در آن شورا به صراحت به حمله نظامی‌به وسیله عراق علیه کویت اشاره کرده بود، در قطعنامه‌های 1368 و 1373 و بیانیه ناتو به هیچ عنوان، ذکری از کشوری خاص به عنوان مرتکب حمله تروریستی و هدف دفاع مشروع و کشوری که مجاز به توسل به زور برای اجرای حق دفاع مشروع است، نشده بود.
با توجه به قطعنامه 1267 و 1333 سال‌های 1999 و 2000 شورای امنیت مشخص می‌شود شورا که به صراحت اقدامات طالبان را به لحاظ استفاده از سرزمین افغانستان برای آموزش، طراحی اقدامات تروریستی و پناه دادن به اسامه بن لادن برای سازمان دهی شبکه تروریستی محکوم نموده بود، می‌توانست در قطعنامه‌های 1368 و 1373 به گروه و فرد فوق اشاره کند، اما شورا ترجیح داد از این کار امتناع کند تا اینکه از یک سو دفاع مشروع در محدوده منشور ملل متحد انجام گیرد و از سوی دیگر، مبارزه علیه تروریسم در اختیار کشورهایی چون آمریکا.
علاوه بر تفسیر مضیق از دفاع مشروع به وسیله دیوان بین الملل دادگستری، شورای امنیت نیز در پاره‌ای از موارد از دیدگاه مضیق در خصوص استناد به حق دفاع مشروع در واکنش‌های زور مدارانه در مقابل اقدامات تروریستی تبعیت کرده است؛ برای مثال، عملیات ضد ترور اسرائیل را محکوم کرده و بر اساس حقوق بین الملل آن را غیر مجاز اعلام نموده است. می‌توان گفت با تفسیر موسع از عبارت «حمله نظامی»، مندرج در ماده 51 منشور، راه برای استناد به دفاع مشروع به عنوان پوششی برای اقدامات تجاور کارانه باز خواهد بود، در حالی که بر اساس قاعده کلی تفسیر، استثنائات وارد بر اصل، می‌بایست به طور مضیق تفسیر شوند.

1-2-3-2- تروریسم و بغی
در مقایسه این دو می‌توان گفت که در بغی، سازمان یافتگی لازم است (شوکت)، ولی در تروریسم اغلب به صورت سازمان یافته است و نه همیشه، بنابراین، تفاوت اصلی این دو جرم در همین سازمان یافتگی است که در تروریسم لزوماً این گونه نیست، مگر بنابر تعریفی که سازمان یافتگی را از ویژگی‌های تروریسم بداند.
افزون بر این، در تروریسم، صرف تهدید به خشونت و ترساندن هم موجب تحقق جرم است، ولی در بغی باید از مرحله تهدید گذر نموده و در عمل درگیری ایجاد شود تا بغی محقق گردد.
نکته دیگر اینکه، بر خلاف جرم سیاسی که خشونت یا تهدید به آن از لوازم اولیه این جرم نیست، جرم بغی و ترور، هر دو (یا دست کم در تروریسم)، با خشونت یا تهدید به آن همراهند. با این توضیح، تفاوت بغی و جرم سیاسی هم مشخص می‌شود. چون در بغی باید توسل به قوه قهریه باشد و از طرفی تاز مانی که شروع به اعمال قوه قهریه بر ضد حکومت نکرده باشند، نمی‌توان جنگ با آنان را آغاز نمود. در نتیجه، بغی همراه با خشونت و توسل به قوه قهریه است، به خلاف جرم سیاسی که اگر به خشونت متوسل شود، از جرم سیاسی به تروریسم تبدیل می‌شود.

1-2-3-3- تروریسم و جرم سیاسی
تروریسم و خشونت، تفاوت‌های اساسی با یکدیگر دارند که مهمترین آنها عبارت اند از:
ممیزه اصلی میان ترور و جرم سیاسی این است که از نظر عنصر مادی، در جرم سیاسی، به کارگیری رفتار خشونت بار و یا تهدید به خشونت و یا ایجاد خسارت مالی، به عنوان هدف اصلی مورد نظر مرتکب نیست، ولی در ترویسم، این گونه است.
البته همان گونه که برخی نویسندگان تصریح نموده اند، در جرایم سیاسی، فرض بر این است که اگرچه اعمال ارتکابی، خسارات مادی و یا اجتماعی در برداشته است، اما این نتایج اولاً، در سایه حسن نیت مرتکب آن حاصل شده است و ثانیاً، نتیجه ای فرعی و ناخواسته محسوب می‌گردد.
از نظر عنصر معنوی اگر چه در تروریسم هم ممکن است گاهی انگیزه شرافتمندانه و تأویل وجود داشته باشد، به گونه ای که مرتکب، احساس گناه نکند، ولی انگیزه این چنینی در تروریسم، لازم نیست.
در تروریسم، اصل بر غافلگیرانه بودن عملیات مجرمانه است، ولی در جرم سیاسی، اصل بر شفافیت و قانع سازی افکار عمومی‌پیش از ارتکاب هرگونه عملی و یا دست کم پس از آن است.
به تعبیر دیگر، بر خلاف اعمال تروریستی که اصل غافلگیری و سلب امنیت و آرامش عمومی ‌بر آنها حاکمیت داشت، در جرایم سیاسی، رعایت افکار عمومی‌و جلب اعتماد مردم از جمله جرایمی ‌هستند که تمام اجزا و عناصر آن قابل پیش بینی و حتی قابل پیشگیری هستند. مرتکبان جرایم سیاسی، اغلب احزاب، گروه ها، دسته ها یا حتی افراد سیاسی شناخته شده هستند. این دسته از افراد از قبل دارای مواضع اعلام شده، روشن و یا حداقل قابل شناسایی بوده‌اند. مجرمان سیاسی کسانی هستند که برمبنای یک مخالفت و تعارض آشکار اقدام می‌کنند، اما ماهیت اعمال تروریستی، تعارضی پنهان و درونی با نظام اجتماعی داشته و از سرشتی ویروسی برخورداند.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در جرایم سیاسی، بیشتر حاکمان و صاحب منصبان (به عنوان بزه دیده) مورد هدف و تعرض هستند، ولی در جرایم تروریستی، اغلب قربانیان زیادی از افراد عادی جامعه که معمولاً بی‌گناه و ناتوان از دفاع هستند، مورد هدف تروریست‌ها قرار می‌گیرند.
به دیگر بیان، در جرایم سیاسی دولت، حاکمیت، سیاستمداران وسیاست‌های اجرایی، قضایی و تقنینی مورد تعرض واقع می‌شوند. انگیزه اصلاح طلبانه در جرایم سیاسی با قصد احراز محبوبیت و جلب افکار عمومی، مانع از تعرض‌های کور و خشونت‌زا خواهد شد. در اعمال تروریستی، اصل غافلگیری، حاکمیت مطلق داشته و تغییر نظام حاکم یا اعتراض به آن با هر روش و به هر قیمت، مورد توجه قرار می‌گیرد. به همین جهت، اولین و بیشترین قربانیان این دسته از جرایم، افراد عادی جامعه و افرادی گمنام هستند که به صورت اتفاقی مورد هدف قرار گرفته اند، در حالی که در جرایم سیاسی، چنانچه این قبیل جرایم در قالب جرایم علیه اشخاص صورت پذیرد، علیه افراد خاص و صاحب منصبان سیاسی ارتکاب می‌یابد.

1-2-3-4-تروریسم و فرقه گرایی مذهبی
ادیان الهی معروف که در سه مذهب بزرگ اسلام، مسیحیت و یهود تجلی یافته است، به خودی خود منشأ و ریشه خشونت نیست، بلکه فرقه گرایی مذهبی وتفکر رادیکالیسم مذهبی موجب خشونت وریشه تروریسم است این فرقه‌های مذهبی از متون مقدس برداشتی خشک و متحجرانه ارائه می‌دهند و به ادیان الهی به عنوان یک مجموعه نگاه نمی‌کنند، تا از میان این مجموعه مقررات گران سنگ، یک دین مبتنی بر صلح و همزیستی مسالمت آمیز استخراج کنند. در حال حاضر می‌توان سازمان «القاعده» را یکی از مصادیق بارز این جریان فکری دانست که از میان اهل سنت برخاسته است و نیز گروهک «منافقین» موسوم به «سازمان مجاهدین خلق ایران» را می‌توان مصداق برجسته مدعی تفکر رادیکالیسم شیعه با گرایش کاملاً مارکسیستی دانست. البته، اگر این گروه را مارکسیست‌هایی با گرایش به تشیع یا متظاهر به تشیع بدانیم چندان به خطا نرفته‌ایم.
فرقه‌گرایی مذهبی که بیشتر به صورت رادیکالیسم مذهبی ظاهر می‌شود، به دلیل افراط و کج فهمی ‌در استنباط‌های مذهبی، در عمل نیز از خود رفتارهای افراطی بروز می‌دهد که عملیات انتحاری بی‌هدف و کور یکی از آنهاست. عملی که از اساس با آموزه‌های اسلامی ‌و آموزه‌های سایر ادیان الهی در تضاد است. گروه‌های رادیکال مذهبی همچون «القاعده» و «منافقین» با انجام عملیات انتحاری کور و بی‌هدف، آن هم با استفاده ابزاری از زنان و کودکان، از جمله این گروه‌ها به شمار می‌روند. البته رادیکالیسم مذهبی به هیچ وجه مختص به پیروان دین اسلام نیست، بلکه دیگر ادیان، از جمله در میان پیروان مسیحیت و یهود نیز گروه‌های افراط گرای مذهبی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *