آوریل 17, 2021

فایل دانشگاهی – نقش سازماندهی مشاغل کاذب (دستفروشی) در امنیت اجتماعی شهری- قسمت ۱۵

  • خیابانها و پیادهروها
  • خیابانها، پیادهروها و تقاطعها باید به گونهای طراحی شوند که از افراد پیاده در مقابل وسایلنقلیه حمایت کرده و پیادهروی را تشویق نمایند. همچنین باید طوری طراحی شوند که الگوی خیابان و واحد همسایگی را حفظ کنند و دارای روشنایی مناسب، نظارت طبیعی و مرزهای مشخص میان حیطههای عمومی، نیمه عمومی و خصوصی باشند. طراحی چشم انداز خیابان نیز باید مانع ویرانگری و بینظمی باشد.

    • مکانهای عمومی در فضای باز

    این مکانها برای برگزاری رویدادهایی چون نمایشگاهها، کنسرتها و مواردی از این قبیل مورد استفاده قرار میگیرند؛ و یا ممکن است در قالب پارکها باشند. این مکانها باید خطوط دید بدون مانعی از خیابانهای اطراف داشته باشند و طراحی منظر آنها در مقابل ویرانگری مقاوم باشد.

    • ساختمانهای مسکونی

    در مراکز شهرها انواع مختلفی از ساختمانهای مسکونی میتواند وجود داشته باشد. این موارد از ساختمانهای بلندمرتبه تا دو یا سه طبقه متغیرند. برخی از ساختمانهای مسکونی ممکن است دفاتر اداری و یا خردهفروشی در خود داشته باشند. خط مشیهای این بخش مربوط به دسترسی پیاده و سواره، پارکینگ و محل قرارگیری دفاتر اداری، آسانسورها، رختشویخانه و نظیر اینهاست که به تفکیک ساختمانهای بلندمرتبه، کوتاه مرتبه (چند واحدی) و خانههای ردیفی عنوان شدهاند.از جمله این موارد میتوان به ضرورت تک بودن ورودیهای پیاده و پارکینگ، داشتن کارت ورودی ساکنین و قرارگیری سرویسهای خدماتی در مکانهای دارای نظارت طبیعی برای ساختمانهای بلندمرتبه؛ نصب حصار یا دیوار در ورودی خانههایی که در فرورفتگی قرار دارند، استفاده از درهایی که به طور اتوماتیک پس از بسته شدن قفل میشوند و مقرراتی در خصوص پارکینگهای ساختمانهای کوتاه مرتبه اشاره کرد.

    • ساختمانهای اداری

    موارد مورد اشاره در این بخش همانند ساختمانهای مسکونی بر دسترسی به ساختمان و چگونگی قرارگیری امکانات در ساختمان تأکید کرد.

    • ساختمانهای با کاربری مختلط مسکونی ـ اداری و پارکینگ عمومی

    خطمشیهای مربوط به ساختمانها عنوان شده قابل استفاده در این بخش ذکر شدهاند. اما در بخش پارکینگ که ممکن است در ساعاتی که مورد استفاده کارکنان قرار نمیگیرند، پارکینگ عمومی باشند بهرهگیری از علائم راهنمایی که ساعات در دسترس عموم قرار گرفتن پارکینگ را مشخص میکنند، تعیین نرخی برای این استفاده، در نظر گرفتن آسانسوری مجزا برای تردد عموم در بین طبقات پارکینگ و مواردی اینچنین ضروری شمرده شده است.

    • مراکز خرید

    شاخصهای زیر برای محوطههای عمومی که در نواحی عمومی خارج از مغازهها، رستورانهای شخصی، تئاترها و سایر موارد قرار دارند به کار گرفته میشود.

      1. ورودیها از خیابان: مراکز خرید و فروشگاههای بزرگ باید مطابق راهبردهای شهری تا حد امکان فشرده و دارای فعالیتهای مختلف باشند. باید ورودیها و خروجیهای متعدد از خیابان و به خیابان داشته باشند. ورودی وسایل نقلیه میتواند زمانبندی خاص خود را داشته باشد اما ورودیهای دوچرخه و پیاده معمولاً در همه ساعات باز هستند.
      2. پارکینگ: محل توقف اتومبیلها باید در مکانی زیر ساختمان و یا پشت آن باشد. به این ترتیب دسترسی پیاده از این مکان به داخل ایمنتر و منظر خیابان زیباتر خواهد بود.
      3. محل قرارگیری امکانات و فعالیتها: امکانات و فعالیتهایی که تعداد زیادی از مردم را به خود جذب میکنند همانند محلهای ارائه سرویس غذایی، باید در مکانهایی قرار بگیرند که ترافیک پیاده زیادی نداشته باشد تا امکان نظارت طبیعی به وسیله افرادی که در محیط هستند فراهم باشد. به عکس مواردی چون تلفنهای عمومی و دستگاههای خودپرداز که جمعیت زیادی را به خود جذب نمیکنند باید در مکانهایی با تردد پیاده بالا قرار بگیرند.
      4. سرویسهای بهداشتی باید در مکانی باشند که ورودی آنها در دیدرس عموم قرار داشته باشد و نه در پشت ساختمان.
      5. محلهای نشستن: این محلها باید برای استراحت، خوردن و مشاهده فعالیتها در نظر گرفته شوند.
      6. روشنایی: نور شدید یکسانی باید در پارکینگها، پیادهراههای درون فضای باز، میدانچهها و سایر چنین فضاهایی فراهم شود. ضرورت دارد تجهیزات مربوطه در مقابل خرابکاریها مقاوم باشند.
      7. سیستمهای ارتباطی در مواقع اضطراری: تلفنها، آژیرهای خطر و مواردی از این دست باید در مکانهای مناسب برای گزارش دادن افراد نصب شوند. علائمی برای نشان دان مکان سیستمهای ارتباطی در مواقعی اضطراری لازماند.

    ازجمله نمونههای موردی در آمریکا میتوان به احیای مرکز خریدی در سانتامونیکا در ایالت کالیفرنیا اشاره نمود. در سال ۱۹۹۷ احیای این مرکز خرید در دستور کار شورای محلی قرار گرفت. این مرکز به گونهای طراحی مجدد شد که مشوق انجام فعالیتهای گوناگون از خرید تا قدم زدن به منظور تفریح، از نشستن تا انجام نشستها و جشنها در آن شد. طراحان و برنامهریزان شهری به دقت و با جزئیات تمام به این طرح پرداختند. فضای وسیعی برای نشستن در مکانی عمومی با محیطی دلپذیر فراهم شد و رستورانهایی در مسیرهای پیاده شکل گرفتند که باعث بالا رفتن نظارت طبیعی شدند. فضای عمومی از همان ابتدا به عنوان “فضای جمعی” طراحی شد. همچنین تأکید بر اختلاط فعالیتها و بهبود چشمانداز خیابان بود. نتیجه فضای مطلوبی شد که به لحاظ اجتماعی محصور است و جرایم خیابانی در آن بسیار کم است. (صالحی، ۱۳۸۷، ۲۶۲-۲۵۴)
    از دیگر پروژههای اجرا شده در آمریکا میتوان به کلاسون پونیت در نیویورک اشاره نمود. کلاسون پونیت با تعداد ۴۰۰ واحد مسکونی در بخش برانکس جنوبی شهر نیویورک در مقایسه با مناطق دیگر شهر از آمار جرائم بالایی برخوردار بود. این شهرک از ۴۸ بلوک خانههای ردیفی تشکیل شده و ساختمانها بدون آسانسور در تعداد طبقات کم با تراکم ۲۵ واحد در هر جریب احداث شده که در زمره استانداردهای بالای تراکم جمعیتی است همچنین فضاهای پارکینگ و سطوح خیابانها به میزان ۱۵ درصد سطح کل برای هر واحد مسکونی در نظر گرفته شده بود. این مجموعه در زمان جنگ جهانی دوم احداث شده است، زمانیکه مردم کمی دارای اتومبیل بودند و پروژه حالت پادگان و محیط نظامی داشت، مردم قربانی جرایم بودند و از ترس گانگسترها و فروشندگان مواد مخدر آرامش نداشتند. در عین حال مسئولین شهرک بودجه کمی برای ارتقاء و پیشرفت پروژه در اختیار داشتند. در این زمان اسکارنیومن برنامهای برای ساماندهی این شهرک ارائه نمود که اهداف و راهبردهای آن به این شرح میباشد: