منبع پایان نامه ارشد با موضوع عوامل بیولوژیک و مواد معدنی


— 254
Widget not in any sidebars

270
343
170
339
280
236
105
99
199
39
4
1>
3
1-6-2-1-1- خوردگی در آب دریا با سرعت‌های مختلف و پارامترهای موثر بر آن
آب دریا الکترولیت خوبی است و باعث خوردگی گالوانیکی و شیاری می‌شود. آب دریا عامل ایجاد خوردگی در سازه‌های دریایی و کشتی‌ها، اسکله‌ها ، سکوها و … است. آب دریا مخلوطی از نمک‌ها، گازهای حل شده و عناصر جامد معلق است. آمار به دست آمده نشان می‌دهد که بیش از 40 درصد سرمایه‌گذاری اولیه در دستگاه‌های بزرگ نمک‌زدا، برای جلوگیری از خوردگی فلزات و آلیاژها در لوله‌های خنک کننده و گرم کننده آب دریا، کندانسورها و قسمت‌های دیگری که عامل حرارت دادن در آن‌ها صورت می‌گیرد، مصرف می‌شود. سرعت خوردگی فلزات در آب دریا نه تنها به انتخاب فلز آلیاژ مناسب بستگی دارد، بلکه به عواملی مانند عمق، درجه حرارت، مقدار و نوع گازهای حل شده، مقدار و نوع ترکیب عناصر آلی و معدنی، سرعت حرکت سیال و عوامل بیولوژیکی آب دریا نیز بستگی دارد. خوردگی مربوط به یک سازه دریایی می‌تواند در منطقه پاشش، منطقه جذر و مدی و منطقه معروف در آب اتفاق افتد. خوردگی در ناحیه پاشش بیش از سایر نقاط می‌باشد، زیرا این منطقه مرتبا خشک و تر می‌شود. و با برخورد جریان‌های آب بر روی سطح سازه پوشش‌ها، اعم از لایه‌های غیرفعال ویا پوشش‌هایی که به منظور حفاظت بر روی سازه کشیده شده، از بین می‌رود و در ضمن در این منطقه تماس با هوا نیز وجود دارد که خوردگی را تشدید می‌کند ]7[.
1-6-2-1-2- ترکیبات آب دریا
آب خالص در طبیعت وجود ندارد. در طول بارش و جاری شدن آب روی سطح زمین گازهای متنوع، مواد معدنی و آلی در آب وارد و به صورت مواد معلق و شناور یا کلوئیدی و یا کاملًا محلول، پدیدار می‌گردند. بطور کلی ناخالصی آب‌های طبیعی را به سه گروه می‌توان تقسیم نمود: 1- یون‌های محلول 2- غیر یون‌ها و نامحلول‌ها 3- گازها. یون‌های محلول ، به آنیون‌ها و کاتیون‌ها تقسیم می‌گردند. با توجه به شرایط رودخانه‌ها، دریاها و اقیانوس‌ها، آب‌ها می‌توانند دارای ترکیبات و خصوصیات متفاوتی باشند. عوامل اصلی خوردگی در آب دریا، گازهای محلول و pH می‌باشند.
عوامل تعیین نوع خوردگی و میزان گسترش آن توسط آب دریا عبارتند از: مقدار جامدات محلول، مقدار سختی، اکسیژن وکربن دی اکسید، مقدار مواد آلی محلول، هدایت الکتریکی (از انحلال جامدات حاصل می‌شود) و وجود نمک‌هایی مانند، سدیم کلرید. سختی یک ویژگی مهم آب دریاست که با مقداری کربن دی اکسید، نمک‌ها، کربنات و بی کربنات کلسیم تعیین می‌شود. در آب سخت (سنگین)، رویه‌ای از نمک‌های کربنات، بر روی سطح فولاد به وجود می‌آید که بازده انتقال حرارت را نیز کاهش می‌دهد. یکی از دلایلی که می‌توان این قسمت از سازه را بدون به‌کار بردن پوشش و فقط با حفاظت کاتدی محافظت کرد، تشکیل لایه آهکی در قسمت‌های زیرین سکوهای دور از ساحل است. مواد آلی موجود در آب دریاها و خلیج‌ها نیز به طور مستقیم یا غیر مستقیم، در مقدار خوردگی فولادهای دریایی تأثیر دارد ]2[.
1-6-3- انواع آلاینده ها
تغییر محیط خورنده یک روش عمومی برای کاهش خوردگی است. نمونه تغییراتی که غالباً به کار برده می‌شود عبارتند از: 1- کاهش درجه حرارت 2- کاهش سرعت جریان 3- خارج ساختن اکسیژن یا اکسید‌کننده‌ها 4- تغییر غلظت مواد خورنده. در بسیاری موارد این تغییرات به نحو موثری می‌تواند خوردگی را کم نماید لکن بایستی با احتیاط عمل شود. تأثیر این تغییرات بستگی به سیستم فلز – محیط خورنده دارد.
فصل دوم
روش‌های پیشگیری از خوردگی و مروری بر کارهای گذشته