منبع پایان نامه ارشد با موضوع شرایط زیست محیطی و شرایط محیطی

  • 2-1- پیشگیری از خوردگی
    جهت پیشگیری از خوردگی روش‌های متفاوتی وجود دارد. در بکارگیری این روشها می‌بایست ملاحظات لازم را در خصوص قابلیت طراحی، شرایط عملیاتی کارکرد تجهیز، شرایط عملیاتی فرایند تولید، شرایط زیست محیطی و ایمنی را بررسی و رعایت نمود.
    روش‌های پیشگیری از خوردگی را می‌توان به شرح ذیل نام برد:
    1-انتخاب مواد
    2- تغییر در نوع محیط یا سیال خورنده
    3- تغییر در شرایط محیطی از قبیل دما، فشار و…
    4- تغییر در طراحی
    5- استفاده از بازدارنده‌های خوردگی
    6- استفاده از پوششهای محافظ
    7- استفاده از حفاظت کاتدی
    8- استفاده از حفاظت آندی
    از آنجا که در این کار پژوهشی از یک پوشش به عنوان روش مورد نظر برای جلوگیری از خوردگی استفاده شده، بنابراین در اینجا به تشریح جزئیات مربوط به پوششها و بهویژه پوششهای آبکاری پرداخته میشود.
    2-1-1- اعمال پوشش
    یکی از روشهای پیشگیری از خوردگی استفاده از پوشش‌های معدنی و آلی می‌باشد که هم اکنون در کلیه تجهیزات بکار گرفته شده در صنایع مختلف مورد استفاده قرار میگیرد. پوشش‌های نسبتاً نازک فلزی و یا مواد غیر آلی نیز می‌تواند سد یا مانع مناسبی بین فلز و محیط آن باشد. کار اصلی این‌گونه پوشش‌ها (صرف نظر از پوشش‌های فدا شونده مانند Zn) بوجود آوردن سدی موثر بین فلز و محیط آن می‌باشد. پوشش‌های فلزی با روش آبکاری الکتریکی، پاشیدن مشعلی ، روکش کردن و غوطه وری بدست می‌آیند. پوشش‌های غیرآلی ( معدنی) بوسیله پاشیدن اعمال می‌گردند. معمولاً پاشیدن و پختن در درجه حرارت بالا انجام می‌شود.. پوشش‌های فلزی معمولاً قابلیت تغییر شکل‌پذیری دارند، درحالی که پوشش‌های غیرآلی ترد هستند. در هر دو مورد بایستی مانع کاملی روی سطح فلز بوجود آید. تخلخل پوشش یا نواقص دیگر می‌تواند باعث خوردگی موضعی فلز زمینه در اثر خوردگی گالوانیکی گردد ]7[. مثال‌هایی از اجسام پوشش دار، سپرهای اتومبیل، زه‌های اتومبیل، وسایل خانگی، ظروف نقره ای، فولاد گالوانیزه و قوطی‌های مواد غذایی می‌باشند. وان‌های حمام و تانک‌های فولادی با پوشش شیشه‌ای مثال‌هایی از پوشش‌های سرامیکی می‌باشند. مثال‌هایی از پوشش‌هایی که به وسیله تبدیل شیمیایی بدست می‌آیند به ترتیب فولاد کروم کاری و آلومینیم آندیزه می‌باشند ]8[.
    2-2- آبکاری
    2-2-1- نگاه کلی
    فرایند آبکاری معمولا با فلزات گرانبها چون طلا و نقره و کروم جهت افزایش ارزش فلزات پایه مانند آهن و مس و همچنین ایجاد روکشی بسیار مناسب (در حدود میکرومتر) برای استفاده از خواص فلزات روکش، کاربرد دارد. این خواص می‌تواند رسانایی الکتریکی و جلوگیری از خوردگی باشد. معمول‌ترین روش‌های روکشدار کردن فلزات عبارتند از: رنگین‌کردن فلزات، لعاب‌کاری ، آبکاری با روکش پلاستیک، آبکاری با فلزات دیگر.
    2-2-2- اصول آبکاری
    به طور کلی ترسیب فلز با استفاده از یک الکترولیت را می‌توان به صورت واکنش زیر نشان داد:
    فلز n(e) →+ کاتیون فلزی
    ترسیب فلز با روش‌ زیر انجام می‌شود:
    2-2-3- آبکاری الکتریکی
    در این روش ترسیب گالوانیک یک فلز بر پایه واکنش‌های الکتروشیمیایی صورت می‌گیرد. هنگام برقکافت در سطح محدود الکترود/الکترولیت در نتیجه واکنش‌های الکتروشیمیایی الکترون‌ها یا دریافت می‌شوند (کاهش) و یا واگذار می‌شوند(اکسید). برای اینکه واکنش‌ها در همین راستا ادامه یابند لازم است به طور مداوم از منبع جریان خارجی استفاده شود. واکنش‌های مشخص در آند و کاتد همچنین در الکترولیت همیشه به صورت همزمان صورت می‌گیرند. محلول الکترولیت باید شامل یون‌های فلز رسوب کننده باشد و چون یون‌های فلزها دارای بار مثبت می‌باشند به علت جذب بارهای مخالف تمایل به حرکت در جهت الکترود یا قطبی که دارای الکترون اضافی می‌باشد (قطب منفی یا کاتد) را دارند. قطب مخالف که کمبود الکترون دارد قطب مثبت یا آند نامیده می‌شود. به طور کلی روند معمول پوشش‌دهی را می‌توان به صورت زیر در نظر گرفت:
    – یک اتم در آند یک یا چند الکترون از دست می‌دهد و در محلول پوشش‌دهی به صورت یون مثبت در می‌آید.
    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.