رگرسیون لجستیک و هورمون رشد

n.s(8)8
n.s(291)174-

  • n.s(17/0)2/0
    n.s معنی دار نیست( 05/0< P)
    فصل پنجم
    بحث
    تفاوت در توالی نوکلئوتیدها در بخش ساختمانی یا توالی تنظیم کنندهی ژن هورمون رشد و گیرندهی آن ممکن است، مستقیم یا نامستقیم بر صفات تولیدی و تولیدمثلی موثر باشد. جابجایی، حذف یا اضافه شدن میتواند باعث ایجاد چندریختی شود. نشانگرهای RFLP میتوانند در پیرایش RNA، پایداری و ثبات RNA، نرخ رونویسی یا توالی اسیدآمینههای رمز شده توسط ژن، تغییر ایجاد کنند. چندریختی AluI در جایگاه 5 ژن هورمون رشد اولین بار توسط لوسی شناسایی شد (Lucy, 1993b). در این چندریختی اسیدآمینهی لوسین با والین جایگزین میشود که از نظر میل ترکیبی با گیرندهی خود، تفاوت دارند. تغییر در میل ترکیبی هورمون رشد با گیرندهی آن، بر عملکرد آن بر سلولهای هدف اثر میگذارد. تغییر در توالی ژن گیرندهی هورمون رشد، نیز میتواند بر اثرگذاری هورمون رشد بر سلولها موثر باشد. در چندریختی AluI در جایگاه 10 ژن گیرندهی هورمون رشد اسیدآمینهی سرین در بخش داخل سلولی گیرنده، با اسیدآمینهی گلایسین جایگزین میشود.
    در این پژوهش، با استفاده از روش PCR-RFLP چندریختیهای AluI در جایگاه 5 ژن هورمون رشد و جایگاه 10 ژن گیرندهی هورمون رشد شناسایی شدند. برای جایگاه 5 هورمون رشد دو ژنوتیپ LL و LV شناسایی شدند. طبق گزارش لوسی (Lucy, 1993b) آلل L در نژادهای بزرگ گاو شیری مانند هلشتاین و براونسویس بیشتر دیده شده است و فراوانی آلل V در نژادهای کوچک مانند جرسی بیشتر است. علت این تفاوت ممکن است با رشد و اندازهی بدن در هنگام بلوغ همراه باشد.
    فراوانیهای اللی چندریختیALuI در جایگاه 5 ژن هورمون رشد برای آلل L برابر با 69 درصد و مشابه گزارش گروچوفسکی و همکاران (Grochowska et al., 2001) بود. فراوانی اللی چندریختی AluI برای جایگاه 10 گیرندهی هورمون رشد برای آلل A برابر با 64 درصد بود.
    چند ریختی AluI در جایگاه 5 ژن هورمون رشد با سختزایی همراهی معنیدار داشت. با توجه به اینکه در واکاوی رگرسیون لجستیک، آلل L به عنوان الل مرجع در نظر گرفته شد، نتیجه به دست آمده نشان میدهد که حضور آلل V باعث کاهش سختزایی میشود. پژوهشها نشان میدهد که غلظت هورمون رشد در بدن مادر میتواند به طور نامستقیم بر اندازهی بدن نوزاد تاثیرگذار باشد. هورمون رشد نمیتواند از جفت عبور کند (Fholenhag et al., 1994) اما با افزایش هورمون رشد در بدن مادر، گلوکز خون مادر افزایش مییابد و این گلوکز از طریق جفت وارد جریان خون جنین میشود و غلظت گلوکز خون جنین افزایش مییابد. با افزایش گلوکز خون جنین، تراوش انسولین از سلولهای جگر جنین افزایش مییابد و جذب سلولی گلوکز بیشتر میشود و درپی آن اندازهی بدن جنین بزرگتر خواهد شد. والاس و همکاران (Wallace et al., 2006) گزارش کردند که با تزریق هورمون رشد به میش، در ماههای آخر آبستنی وزن برههای متولد شده افزایش یافت. بنابراین ممکن است اسیدآمینهی والین با اثر بر آزادسازی هورمون رشد بر سختزایی اثر بگذارد. شله و همکاران (Schlee et al., 1994) گزارش کردند که آلل L نسبت به آلل V آزادسازی هورمون رشد در خون را بیشتر میکند. از طرف دیگر، با توجه با اینکه اسیدآمینهی شمارهی 127 در هورمون رشد در انتهای سومین مارپیچ آلفا قرار دارد (Abdel-Meguid et al., 1987). طبق گزارش استون و همکاران (Aston et al., 1991)، قطعات اسیدآمینه 120-140 در هورمون رشد در بخش اتصال به گیرنده قرار ندارند اما میتوانند بر برهمکنش بین 4 مارپیچ آلفا در این هورمون اثر بگذارند و میل ترکیبی هورمون رشد با گیرنده را تحت تاثیر قرار دهند. با توجه به این گزارش اسیدآمینه والین میتواند بر میل ترکیبی هورمون رشد بر گیرنده یا پروتئین حمل کنندهی خود در خون (GHBP) اثر داشته باشد و به دنبال آن اثر هورمون رشد بر سلولهای بدن مادر را کاهش دهد.
    مقایسهی میانگینهای حداقل مربعات ژنوتیپهای LV و LL برای صفات مورد مطالعه نشان داد که چندریختی AluI در جایگاه 5 ژن هورمون رشد، همراهی معنیدار با تولید شیر، فاصلهی زایش، مردهزایی، دوقلوزایی، شمار روزهای باز، شمار تلقیح به ازای هر آبستنی و فاصله بین زایش تا اولین فحلی نداشت. یافتههای مشابهی توسط برخی پژوهشگران دیگر ارایه شده است. برای نمونه در سه پژوهش نشان داده شد که چندریختی AluI در جایگاه 5 ژن هورمون رشد همراهی معنیدار با ارزش اصلاحی تولید شیر، آزادسازی هورمون رشد در خون و تولید شیر ندارد Yao et al., 1996; Sørensen et al., 2002; Balogh et al., 2009)). اما بر خلاف این یافتهها، برخی پژوهشگران گزارش کردند که چندریختی AluI در جایگاه 5 ژن هورمون رشد در گاو هلشتاین با تولید شیر، چربی و پروتئین همراهی دارد (Lucy, 1993b; Shariflou et al., 2000; Dybus, 2002 ).
    از دلایل احتمالی ناسازگاری بین نتایج میتوان به موارد زیر اشاره کرد.
    صفات تولیدی و تولید مثلی تحت تاثیر محیط و تغذیه هستند، به ویژه صفات تولیدمثلی که وراثتپذیری پایینی دارند و مدیریت گله و تغذیه بر آن تاثیر زیادی دارد. از طرف دیگر، پژوهشها نشان داده است که در داخل ژن هورمون رشد و نزدیک آن چندریختیهای دیگری نیز وجود دارد که میتواند بر میلترکیبی فاکتورهای رونویسی اثر بگذارد (Park and Roe, 1996).
    در بررسی چندریختی AluI در جایگاه 10 ژن گیرنده هورمون رشد، ژنوتیپهای AA و AG شناسایی شدند و ژنوتیپ GG دیده نشد. در مقایسهی میانگینهای حداقل مربعات ژنوتیپهای AA و AG تفاوت معنیداری بین تولید شیر و صفات تولیدمثلی در دو ژنوتیپ دیده نشد. وارویو و همکاران (Varvio et al., 2008) گزارش کردند که این چندریختی بر تولید شیر و ترکیبات آن اثر معنیدار نداشت. کاوکس (Kovacs, 2006) نیز گزارشکرد که این چندریختی با فاصلهی زایش همراهی نداشت. اما برخی پژوهشگران گزارش کردند که این چندریختی با تولید شیر همراهی معنیدار دارد (Hradecká et al., 2008; Oleński et al., 2010).
    علت احتمالی تفاوت در یافتههای پژوهشهای مختلف میتواند به دلیل حضور ژنهای در نزدیکی ژن گیرندهی هورمون رشد باشد که بر بیان آن و شکلگیری ساختمان گیرنده و گامهی انتقال پیام به دورن سلول تاثیر بگذارند. افزون بر این، پدیدههای اپیژنتیک نیز میتوانند بر بیان ژن موثر باشند.
    نتیجهگیری
    یافتههای این پژوهش نشان داد که چندریختیهای AluI در جایگاه 5 ژن هورمون رشد و جایگاه 10 ژن گیرنده هورمون رشد با تولید شیر و صفات تولیدمثلی همراهی معنیدار ندارد. اما به پژوهشهای بیشتری برای نتیجهگیری بهتر نیاز است.
    پیشنهادها
    بررسی اثر ژنهای دیگر بر این جایگاه نیز به صورت همزمان
    بررسی اثر چندریختیهای دیگر در ژن هورمون رشد بر این جایگاه به صورت همزمان
    فهرست منابع
    Abdel-Meguid, S.S., Shieh, H.S., Smith, W.W., Dayringer, H.E., Violand, B.N., Bentle, L.A., 1987. Three-dimensional structure of a genetically engineered variant of porcine growth hormone. Proc. Natl. Acad. Sci. USA 84, 6434-6437.
    Aggrey, S.E., Yao, J., Sabour, M.P., Lin, C.Y., Zadworny, D., Hayes, J.F., Kennelly, J.J., 1999. Markers within the regulatory region of the growth hormone receptor gene and their association with milk-related traits in Holsteins. J. Hered. 90, 148-151.
    Anderson, G., Lapwood, K., Knight, P., Parkinson, T., 2003. The reproductive response of rams to thyroidectomy: mediation by impaired inhibin feedback rather than a change in LH pulsatility. Reproduction 126, 353-364.
    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.