دانلود پایان نامه محل استقرار و سیر تکاملی

  • محل استقرار: قسمت های خلفی روده باریک
    سیر تکاملی: مانند اکینوستومادولوتوم است. میزبان های واسط اول آن لیمنهآ استاگنالیس لیمنهآ پره گر ما لیمنهآ اووتا و پلا نوریس کورنئوس.
    وورس (1923) توانست با خوراندن لیمنهآ پره گرا آلوده به سرکر به اردک ها آنها را به این انگل مبتلا سازد. این امر نشان دهنده آن است که سرکر های موجود در بدن حلزونها عفونت زا بودند اگر چه معمولا سرکر وارد بدن میزبان واسط دوم شده و میزبان نهایی با خوردن میزبان های اخیر به انگل مبتلا میشود همچنین سرکر را از کلیه نوزاد قورباغه، راناسمولنتا جدا کردهاند.
    4-3-21-2-1 نوتوکوتیلوس اتنواتوس
    محل استقرار: روده کور و روده باریک
    سیر تکاملی: میزبان های واسط نوتوکوتیلوس آتنواتوس حلزون هایی از جنس پلانوربیس، لینه آلیمونا و بولینوس ژاپونیکوس میباشد. سرکر در بدن این حلزون ها به وجود آمده و بزودی از آن خارج میشوند تا بر روی علوفه و سایر اجسام موجود در آب کیسه دار شوند و بلافاصله برای طیور بیماری زا است. در روده کور و ناحیه راست روده رشد کرده و طی 17-10 روز تخم گذاری میکند.
    5-3-21-2-1 کاتاتروپیس وروکوزا
    محل استقرار: روده بزرگ
    سیر تکاملی: سیر تکاملی این ترماتود را در پلانوربیس (کوره توس) کورنئوس مورد مطالعه قرار داد. سرکر دارای دم ساده و لکه چشمی است و پس از خروج از این حلزون در روی گیاهان آبی و حلزون های دیگر کیسه دار می شود. میزبان نهایی با خوردن این گیاهان و حلزونها به انگل مبتلا می شوند و پس از مدت کمی کرم بالغ بوجود می آید.
    6-3-21-2-1 پوستار موستوموم کوموتاتوم (پوستار موستوموم گالیناروم)
    محل استقرار: روده کور
    سیر تکاملی: در آمریکای شمالی حلزون های خاکی اولوتاسیمیلاریس نقش میزبان واسط را دارد اگر چه سایر حلزونها از قبیل سوبولینا، اوهادرا اوفیلو مایکوس نیز ممکن است میزبان واسط قرار گردند. تخم ها پس از خروج از کرم محتوی میراسیدیوم هستند. پس از بلع آنها توسط حلزون میزبان واسط سرکر بوجود میآید. ممکن است سرکر در بدن حلزون دیگری و با حلزونی از همان جنس کیسه دار شوند. طیور با خوردن حلزونهای آلوده به انگل مبتلا میشوند (18).
    7-3-21-2-1 نماتودها
    4-21-2-1 نماتودهای موجود در مدفوع و دستگاه گوارش
    1-4-21-2-1 آسکاریدیاگالی
    محل استقرار: روده باریک
    سیر تکاملی: مستقیم است. تنها با مدفوع خارج شده و داخل آنها در عرض 10-14 روز نوزاد عفونت زا تشکیل می شود. نوزادی که از تخم خارج شده حدود 8 روز اول آلودگی در سطح روده میماند. اکثر آنها 17-8 روز پس از آلودگی وارد مخاط روده می شوند 8 روز پس از آلودگی به نوزاد مرحله سوم 14-15 روز پس از آلودگی به نوزاد مرحله چهارم تبدیل میشوند و 5-6 هفته پس از آلودگی کرم بالغ بوجود میآید که ممکن است تا یک سال زنده بماند (3).
    2-4-21-2-1 هتراکیس گالیناروم
    محل استقرار: روده کور
    سیر تکاملی: تخم کرم در 27 درجه سانتی گراد محیط خارج در عرض 14 روز به مرحله عفونت زائی می رسد (حاوی L2).
    ولی در درجه کمتر معمولا در مدت زمان طولانی تر و شاید در چندین هفته به این مرحله میرسد. تخمها در برابر شرایط خارجی بسیار مقاوم هستند و ممکن است ماهها در خاک زنده بمانند. پس از بلع تخم توسط طیور پس از 2-1 ساعت نوزاد عفونت زا در روده از تخم خارج میشود و تقریبا 4 روز پس از آلودگی کرمهای جوان کاملا به مخاط روده کور میرسد و ممکن است به اپی تلیوم غده ای آسیب برسانند.
    اهمیت: علت اصلی اهمیت اقتصادی آلودگی با هتراکیس گالینارم نقش آن در حامل بودن برای هیستوموناس مله آگریدیس است که عامل آنتروهپایت با سرسیاه بوقلمونها است. این تک یاخته در تخم هتراکیس گالینارم زنده باقی میماند.
    تشخیص: با مشاهده تخم در آزمایش مدفوع (به روش شناورسازی) انجام میگیرد. پوشش تخم ضخیم و اندازه آن 48-35 در 77-65 میکرون می باشد. تخم این نماتود همانند تخم های آسکاریداگالی است ولی کوچک تر از 77 میکرون می باشد. کرم های بالغ در حین کالبد شکافی در روده کور مشاهده میشوند.
    3-4-21-2-1 گاپیلا ریا انولتا مترادف اکولئوس انولاتوس
    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.