دانلود پایان نامه جنبه های اقتصادی و محل استقرار


Widget not in any sidebars

جوجه های بوقلمون تا 24 ساعت و یا حتی بیشتر احتیاج به خوردن و آشامیدن ندارند زیرا از زرده ذخیره بدن استفاده میکنند ولی بعد از این مدت باید غذا و آب کافی در اختیار آنها قرار داد. مقدار غذایی که توسط جوجه بوقلمونهای در حال رشد خورده میشود در اولین ماه زندگی 450 – 460 گرم است. اصولاً بوقلمون حیوانی است که مخصوص گوشت پرورش داده میشود لذا از این رو بیشتر انتخاب در بوقلمون از نظر تبدیل غذایی صورت میگیرد. بدین ترتیب که هر چه بوقلمون در ازای غذای کمتر گوشت بیشتری تولید کند بهتر است. بوقلمون از نظر ضریب تبدیل پرنده خوبی به شمار میرود زیرا به طور متوسط میزان ضریب تبدیل غذایی در آن در اوائل زندگی حدود 1 به 3 است. در بعضی مزارع از غذای تمام آردی و در برخی دیگر از غذای آردی – دانه ای استفاده میشود اما در گروهی از مزارع تا 8 هفتگی غذای تمام آردی و از 8 هفتگی به بعد غذای دانه ای – آردی در اختیار پرنده قرار میدهند. اگر بوقلمون به طریقه محدود نگهداری شود، اضافه نمودن علف سبز به جیره غذایی جوجه ها سبب بهتر شدن رشد میشود. 4 هفته پیش از رسیدن بوقلمون ها به بازار باید مواد بو دار مانند روغن ماهی یا پودر ماهی را حذف کرد تا گوشت بوی نا مطبوع نگیرد.
غذای بوقلمون های تخمگذار شبیه مرغ های تخم گذار است ولی باید توجه داشت که بوقلمون های تخمگذار را نباید بیش از حد غذا داد زیرا سبب چربی گرفتن آنها می گردد و تولید تخم را پایین می آورد. جوجهها را پس از خارج شدن از تخم به مدت 24 ساعت باید در استراحت غذایی قرار داد و سپس به تغذیه آنها در 15-20 روز اول توجه کرد.
برای فربه ساختن بوقلمون باید همه روزه خوراک دانه به آنها داد و هر چه هنگام بردن به بازار و کشتن بوقلمون نزدیک تر شود باید بر خوراک دانه آنها افزود. ترکیبات کلی جیره را ذرت، گندم، جو و یولاف تشکیل می دهد. ذرت را نباید تنها به بوقلمونهای پرورشی داد زیرا پرنده را بیش از حد فربه میکند. میتوان در زمستان از برگ چغندر و یولاف نیز در ترکیبات جیره استفاده کرد. در اختیار گذاردن زغال چوب، شن و آهک هم مناسب است. همچنین در موقع جفت گیری باید خوراک قوی تری هم مانند آرد ماهی، پودر خون و … در اختیار پرنده قرار داد.
1-21-2 انگل های طیور
تک یاخته هایی که در طیور یافت میشود مشتمل بر:
1-2-1-21 تک یاخته های موجود در دستگاه گوارش
1-2-21-11- هیستوموناس مله آگریدیس
محل استقرار: روده کور، کبد.
سیر تکاملی: پرندگان با بلعیدن تخمهای جنین دار کرم روده کور هتراکیس گالیناروم آلوده میشوند و تاژک دار در بدن کرم باز نشده از تخم، حمل میشوند. هنگامی که تخم کرم باز میشود، هیستوموناز، از نوزاد کرم رها شده و درون مخاط روده کور رخنه و زخم ایجاد می کند، این تک یاخته ها از راه سیاهرگ باب کبدی، به پارانشیم کبدی راه مییابند و در آن جا کلنیها را تشکیل میدهند و کانون های گرد نکروزی تولید میکنند. اندازه این زخم ها همواره با تکثیر انگلهای گرداگرد آنها افزایش مییا‍بد. گام بعدی چرخه زندگی روشن نیست ولی گمان میرود که کرم های هتراکیس با هیستومونادیهای موجود در روده کور احتمالاً‍‍ از راه بلع آنها آلوده میشوند و سپس تک یاختهها به تخمدان کرم راه مییابند. بی گمان در این میزبان مستقر میشوند زیرا هیستومونادها همراه درصدی از تخم های هتراکیس خواهند بود و به وسیله آنها به خارج میروند و انتقال ادامه می یابد. آلوده شدن پرندگان در نتیجه خورده شدن کرمهای زمین است (7).
1-2-21-12- تریکوموناس گالینه
محل استقرار: قسمت فوقانی دستگاه گوارش (چینه دان، مری، حلق، پیش معده) و کبد کبوتر
سیر تکاملی: آلودگی از راه کبوتر ایجاد میشود. اگر چه پرندگان بالغ ایمن میشوند ولی حامل باقی میمانند، بوقلمونها و جوجه خروسها به ندرت آلوده میشوند.
تریکومونیازیس در پرندگان، که قسمت ابتدایی دستگاه گوارش پرندگان را درگیر می کند و توسط تک یاخته ی تاژکدار تریکومونیازیس گالینه ایجاد می شود. این ارگانیسم در کبوتر، باعث ایجاد زخم و ضایعاتی در محل آلودگی می شود. بوقلمونها، جوجه ها و پرندگان وحشی زیادی به درجات مختلف مبتلا می شوند. این تاژکدار روده ای به سرعت حرکت می کند. تک یاخته، گلابی شکل که طول آن 9- 5 میکرون و عرض آن 9- 2 میکرون می باشد. معمولا 4 تاژک آزاد در انتهای قدامی ارگانیسم دیده می شود. یک آگزوستیل استوانه ای شکل به خوبی به سمت انتهای خلفی بدن توسعه یافته است. یک پرده ی مواج از قسمت قدام بدن منشا گرفته و به سمت انتهای بدن میرود. به دلیل نحوه ی قرارگرفتن تاژک ها حرکت ارگانیسم رو به عقب نیست. تاژک و ساختارهای داخلی انگل فقط با کمک میکروسکوپ فاز – کنتراست یا رنگ آمیزی مخصوص قابل دیدن می باشند.
جوجه ها معمولا با خوردن اولین غذا (گرفتن غذا از دهان مادر)، آلوده میشوند و آلودگی معمولا در تمام طول زندگی جوجه باقی می ماند، در آلودگی با سویه های بدخیم (سویه های با بیماری زایی شدید)، درصد مرگ و میر ممکن است به بیش از 50% برسد قبل از اینکه سیستم ایمنی پرنده به خوبی تکامل یابد. کبوتر ها اغلب عامل انتقال آلودگی به بوقلمون ها و جوجه ها می باشند. تعیین برآورد جنبه های اقتصادی (زیان های اقتصادی حاصله)، بیماری در بوقلمون و جوجه ها کار مشکلی است اگرچه آلودگی در بعضی مواقع گزارش می شود. اگر پرندگان آلوده توسط پرندگان شکاری (باز یا شاهین)، شکار شوند و این پرندگان شکاری از پرنده آلوده تغذیه کنند ممکن است آلوده شوند و آلودگی هم بین آنها پخش شود.
تتراتریکوموناس گالینارم مترادف تریکوموناس گالینارم
محل استقرار: بخش پایین دستگاه گوارش به ویژه روده کور و گاهی کبد.
سیر تکاملی: عفونت با خوردن تریکومونادها در غذا یا آب آلوده کسب می شود (7).

شکل -11 تریکوموناس گالینه
1-2-21-13- کوکسیدیوز در ماکیان
در ماکیان نشر گونه مختلف حائزاهیت هستند:
آیمریاتنلا ، محل استقرار: روده کور
آیمریا نکاتریکس ، محل استقرار: روده کوچک
آیمریا ماکزیما ، محل استقرار: بخش میانی روده کوچک