دانلود مقاله مبنای حسابداری و قضاوت حرفه ای


Widget not in any sidebars

چنانچه مدیریت بدون انجام اعمالی خارج از عرف عادی عملیات قادر به ایفای تعهداتش برای نجات واحد تجاری از بحران مالی یا عدم توانایی در پرداخت به موقع بدهی نباشد .
چنانچه مدیریت برای نجات واحد تجاری از بحران مالی یا عدم توانایی در پرداخت به موقع بدهی ها ، فعالیت های خارج از عرف عادی عملیات آن واحد راه اندازی کند. اگر به نظر رسد که اعمال انجام گرفته ( یا برنامه های در پیش رو ) احتمال موفقیت بالایی دارند ، آنگاه درجه عدم اطمینان درارتباط با «تداوم فعالیت» کاهش خواهد یافت . اما اگر تصور شود که این اعمال موفقیت چندانی ندارند ، درجه عدم اطمینان درباره تداوم فعالیت ،بدون تغییر باقی مانده یا حتی افزایش می یابد .
چنانچه مدیریت کنترل دارایی ها و عملیات واحد تجاری را در نتیجه قراردادهای رسمی یا غیر رسمی به یک وام دهنده یا دیگر بستانکارانش واگذار نماید .
چنانچه مدیریت کنترل دارایی ها و عملیات یک واحد تجاری را به مدیر تسویه ( در جریان ورشکستگی ) واگذار کند .
تعیین درجه تردید درباره اعتبار « تداوم فعالیت » :
تردید درباره اعتبار « تداوم فعالیت » را می توان با استفاده از طیف احتمالات، اندازه گیری کرد . برای این منظور می توان از توافق ها و مرز بندی ها در محدوده های قابل قبولی که نشانگر درجه اطمینان یا عدم اطمینان در محدوده ها هستند استفاده نمود ( دامنه آنها از صفر که نشانگر عدم وجود تردید است تا 100 % یاعدم اطمینان کامل تغییر می کند)
درجه تردید درباره اعتبار تداوم فعالیت به شاخص هایی مبنی بر اطلاعات گذشته و حال و مفروضات و اعتقاداتی درباره آینده شامل برنامه های مدیریت برای آینده بستگی دارد . درمقیاس وسیعتر ، درجه تردید درباره اعتبار تداوم فعالیت مناسب نمی باشد . این احتمال باید برمبنای قضاوت حرفه ای برآورد شود . با در نظر گرفتن شدت و درجه شاخص های بحران های مالی می توان انجام قضاوت حرفه ای را تسهیل نمود.
تحقیقات خلاصه شده در« رویکردهایی برای برخورد با ریسک و عدم اطمینان » اصطلاحاتی مانند «بعید » «غیرمحتمل » « ممکن» «محتمل » و« احتمالی » را برای نشان دادن درجه عدم اطمینان درباره رویدادهای آتی پیشنهاد می کند، این اصطلاحات به ترتیب ذیل روی طیف احتمالات قرار می گیرند .
در SAS شماره 59 ،AICPA نقطه ای را که در آن تردید اساسی نسبت به توانایی واحد تجاری برای تداوم فعالیت به عنوان یک واحد دایر وجود دارد را به عنوان نقطه ای می شناسد که در آن عدم اطمینان در باره تداوم فعالیت افشا می شود این افشا معمولا به صورت بند توضیحی در گزارش حسابرس منعکس می گردد . با این حال ، AICPA مشخص ننموده نقطه تردید اساسی نشانگر چه نوع احتمالی است . به نظر می رسد معیار AICPA در مورد تردید اساسی با هدفی متمایز از معیارهای پیشامد های احتمالی ،« بعید ،ممکن و محتمل » انتخاب شده است .
در مبحث پیشامد های احتمالی چنانچه آن دسته از رویدادهای آتی که وقوع آنها منجربه زیانهای احتمالی می شود « محتمل » و زیان مربوط به گونه ای امکان پذیر قابل برآورد باشد باید تعدیلات لازم درحساب ها انجام پذیرد. با فرض وجود ارتباط تنگاتنگ میان عدم اطمینان نسبت به تداوم فعالیت و پیشامدهای احتمالی ، به طور کلی
آستانه احتمالات برای افشای عدم اطمینان از تداوم فعالیت ، با استفاده از معیار تردید اساسی ، بالاتر از بعید غیر یا غیر محتمل قرار می گیرد .
از این رو اگر احتمال وقوع رویدادی در دوره مالی بعید و تایید نامناسب بودن تداوم فعالیت بعید باشد، به نحوی که در انتهای پایین نمودار احتمالات نشان داده شود ؛
حسابرس اعتبار تداوم فعالیت را خواهد پذیرفت . احتمال بالای وقوع چنین رویدادی در دوره مالی بعدی و تایید نامناسب بودن تداوم فعالیت نشانگر درجاتی از تردید به شرح زیر خواهد بود:
اگر احتمال وقوع رویدادی ، که تاییدی برنامناسب بودن تداوم فعالیت است ، بین 20% تا 50% بر آورد شود ، تردید قابل توجهی درباره تداوم فعالیت وجود دارد .
اگر احتمال وقوع رویدادی که تاییدی برنامناسب بودن تداوم فعالیت است، بین 50% تا70% برآورده شود، بیانگر تردید اساسی درباره تداوم قعالیت می‌باشد.
اگر احتمال وقوع رویدادی که تاییدی برنامناسب بودن تداوم فعالیت است، 70% یا بیشتر برآورد، شود نشانگر درجه بسیار اساسی از تردید درباره اعتبار تداوم فعالیت است در چنین شرایطی ، برای زیان های احتمالی در صورتهای مالی ذخیره منظور می گردد .
اگر احتمال وقوع رویدادی که تاییدی برنامناسب بودن تداوم فعالیت است، 95% یا بیشتر تخمین زده شود، نشانگر اطمینان واقعی درباره عدم اعتبار تداوم فعالیت خواهد بود ، در این صورت این فرض نباید مورد استفاده قرار گیرد. در چنین شرایطی افشای مناسبی درباره عدم اعتبار تداوم فعالیت لازم خواهد بود. در چنین شرایطی افشای مناسب درباره مبنای حسابداری به کار رفته باید انجام گیرد

(جدول میزان اعتبار یا عدم اعتبار تداوم فعالیت)
2-7) اثرات تداوم فعالیت برحسابرسی
یکی از صاحب نظران اهمیت تداوم فعالیت را از نقطه نظر حسابرسی به شرح زیر بیان کرده است :
«تداوم فعالیت در مراحل گرد آوری مدارک و شواهد و تهیه و تنظیم گزارش حسابرسی ، همواره امری مفروض است ، ولی در وهله نخست حسابرسی باید به این
برداشت در رابطه با گرد آوری مدارک و شواهد توجه کند ، به عبارت دیگر تداوم فعالیت به عنوان یک اصل حسابرسی در نظر گرفته می شود و در نتیجه ، آنچه که درباره واحد تجاری مورد رسیدگی در گذشته صادق بوده ، در صورت نبودن مدارک و شواهدی که خلاف آن را ثابت کند ، در آینده نیز صادق خواهد بود .»
2-8) فرض تداوم فعالیت در ایران
ماده 141 قانون تجارت در مورد توانایی شرکت برای تداوم فعالیت اشاره دارد :