دانلود مقاله ذخیره سازی و فیزیولوژی

2- از طریق رفابت تا ماده P در مسیر درد.

  • 3- از طریق ترشح انکفالین و اندورفین (14).
    2-3-2 داروهای ضد درد و ضد التهاب استروئیدی
    دو دسته از هورمون های استروییدی، مینرالو کورتیکوییدها و گلوکوکورتیکوییدها به طور طبیعی در قشر غده فوق کلیه ساخته می شوند.
    مینرالو کورتیکوییدها در حفظ تعادل آب و الکترولیت ها حایز اهمیت اند در حالی که گلوکوکورتیکوییدها نقش بسیار مهمی در متابولیسم کربوهیدرات، پروتئین و چربی، پاسخ ایمنی و پاسخ به استرس بر عهده دارند. گلوکوکورتیکوییدها هم چنین اثر مینرالو کورتیکوییدی کمی داشته و بنابراین بر تعادل آب و الکترولیت مؤثرند.
    کورتیکواستروییدها معمول ترین داروهای ضد التهاب محسوب می شوند، اما اثرات فیزیولوژیک و فارماکولوژیک آن ها گسترده و توان سوء استفاده از آن زیاد است. هر چند که کورتیکواستروییدها در تضعیف یا جلوگیری از التهاب بسیار مؤثرند اما اثرات ضد التهابی آن ها، به طور ذاتی به تضعیف پاسخ ایمنی و عواقب آن مربوط می شود.
    تمام کورتیکواستروییدهای درمانی، دارای ساختار استروییدی، حاوی 21 کربن و شبیه به کورتیزول هستند. تغییر در این ساختار، سبب تغییر شدت اثرات ضد التهابی و متابولیکی و تغییر در دوره اثر و میل ترکیبی در اتصال به پروتئین مربوطه می شود. این تغییر، منجر به ساخت تعدادی از کورتیکواستروییدها با قدرت ضد التهابی بالا و اثرات مینرال کورتیکوییدی پایین شده است. کورتیکواستروییدهای درمانی به طور مشخص براساس قدرت نسبی گلوکوکورتیکوییدی و مینرالو کورتیکوییدی و هم چنین دوره اثر بیولوژیک دسته بندی می شوند. به طور کلی، آن دسته از ترکیبات با قوی ترین اثر گلوکوکورتیکوییدی دارای اثر تضعیفی قوی بر محور هیپوتالاموس ـ هیپوفیز و غده فوق کلیه نیز هستند.
    نحوه اثر :
    گلوکوکورتیکوییدها از طریق مسیرهای متعدد، سبب تضعیف روند التهاب می شوند. این ترکیبات با گیرندهای پروتئینی خاص در داخل سلول بافت های هدف، واکنش داده و بیان ژن های پاسخگو به کورتیکواسترویید را تغییر می دهند. گیرنده های اختصاصی گلوکوکورتیکوییدها در سیتوپلاسم سلول به لیگاندهای استرویید متصل شده و مجموعه گیرنده ـ هورمون را تشکیل می دهند که در نهایت وارد هسته سلول می شوند. در هسته سلول، این مجموعه به ردیف های DNA اختصاصی متصل شده و بیان آن ها را تغییر می دهند. مجموعه ممکن است موجب رونوشت برداری از mRNA شده که منجر به ساخت پروتئین های جدید می شود. لیپوکورتین از این دسته پروتئین ها است که می تواند موجب مهار فسفولیپاز A2a شده و بدین ترتیب از ساخت پروستا گلاندین ها، لوکوترین ها و عامل فعال کننده پلاکت جلوگیری می شود. هم چنین گلوکوکورتیکویئد ها از تولید سایر واسطه ها از قبیل متابولیت های اسید آراشیدونیک مثل سیکلواکسیژناز، سایتوکین ها، اینتر لوکین ها، مولکول های متصل شونده و آنزیم هایی نظیر کلاژناز نیز جلوگیری می کنند.
    جدول2-1 قدرت های نسبی کورتیکواستروییدهای رایج مورد استفاده
    ترکیب اثر نسبی گلوکوکورتیکوئیدی اثر نسبی مینرالوکورتیکوئیدی نیمه عمر بیولوژیک (ساعت)
    کورتیزول 1 1 8 تا 12
    کورتیزون 8/0 8/0 8 تا 12
    پردنیزون 5 8/0 12 تا 36
    پردنیزولون 5 8/0 12 تا 36
    متیل پردنیزولون 5 5/0 12 تا 36
    تری آمسینولون 50+ 0 24 تا 48
    دگزامتازون 25 0 36 تا 72
    بتامتازون 25 0 36 تا 72
    اثرات فیزیولوژیک و فارما کولوژیک :
    گلوکوکورتیکوییدها در محیط و در کبد، اثرات مهمی بر متابولیسم کربوهیدرات، پروتئین و لیپید دارند. گلوکوکورتیکوییدها در محیط، موجب تجزیه چربی، تجزیه پروتئین، آزاد شدن گلیسرول و اسیدهای آمینه شده که به عنوان سوبستراهایی برای گلوکونئوژنز به کار می روند. دریافت طولانی مقادیر بسیار گلوکوکورتیکویید ممکن است منجر به تحلیل رفتن عضلات و انتشار مجدد چربی بدن در حیوانات مبتلا به پرکاری قشر غده فوق کلیه شود. گلوکوکورتیکوییدها در کبد سبب تحریک گلوکونئوژنز و افزایش ساخت و ذخیره سازی گلیکوژن می شوند. تصور می شود، گلوکونئوژنز با رونوشت برداری از آنزیم هایی نظیر گلوکز ـ 6 ـ فسفات و فسفوانول پیرووات کربوکسی کیناز انجام می شود. گلوکوکورتیکوییدها هم چنین برداشت گلوکز را از بافت های محیطی از قبیل بافت چربی کاهش می دهند و بدین ترتیب موجب افزایش بیشتر قند خون می شوند. در پاسخ به افزایش قند خون، انسولین به طور جبرانی افزایش پیدا می کند اما گلوکوکورتیکوییدها از کاهش گلوکونئوژنز توسط انسولین جلوگیری می کنند و سبب مقاومت انسولین در بافت های محیطی شده و بر هیپر گلیسمی دامن می زنند.
    گلوکوکورتیکوییدها، دارای اثراتی بر تعادل آب و الکترولیت هستند (اگر چه در حد مینرال کورتیکوییدهایی مثل آلدسترون نیست) که بیشتر به واسطه اثر آن ها بر کلیه بروز می کند.
    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.