ژانویه 24, 2021

بررسی و مقایسه روش های برگشت به حالت اولیه در خشکی و …

نتیجه این تحقیق نشان داد که ارتباط بین که نتایج پژوهش حاضر با نتایج تحقیقات؛که ، ،
برخی مطالعات از جمله؛ کاشف (۱۳۸۰)، بگدانیز (۱۹۹۶)، فالک (۲۰۰۰)، تالاهاشی (۲۰۰۹) و تریت (۲۰۰۰) به این نتیجه رسیدند که تعداد ضربان قلب بعد از بازگشت به حالت اولیه فعال نسبت به برگشت به حالت اولیه به صورت غیرفعال در سطح بالاتری قرار داشت، اما در تحقیق حاضر هر دو نوع برگشت به حالت اولیه به صورت فعال در دو محیط متفاوت آب و خشکی انجام گرفت و از آنجا که محیط آبی به علت مقاومت سیال آب نیازمند فعالیت عضلانی بیشتری است، نتایج تحقیق حاضر از این جهت نا همسو با نتایج تحقیقات ذکر شده در بالا بود.
با توجه به پژوهشهای انجام شده در زمینه برگشت به حالت اولیه و همچنین نتایج تحقیق حاضر باید اذعان داشت، که یکی از عوامل بازگشت سریع ورزشکاران به حالت استراحت نوع فعالیتی است که فرد در دوره برگشت به حالت اولیه انجام داده است. مسلم است که تعداد ضربان قلب پس از اجرای تمرینات شدید بیشینه و درماندهساز، نسبت به حالت استراحت به شدت افزایش مییابد. (گایینی، ظفری ۱۳۸۴). تجزیه و تحلیل دادهها نشان داد، که تعداد ضربان قلب بعد از برگشت به حالت اولیه در آب نسبت به خشکی، به علت فشار هیدروستاتیک در سطح پایینتری قرار داشت. فشار هیدروستاتیک ایجاد شده ناشی از شناور شدن اندامها یا کل بدن در آب، باعث تولید پاسخ فیزیولوژیک متمرکز بر سیستم گردش خون میشود، به گونهای که فشار هیدروستاتیک ایجاد شده باعث رانده شدن خون از اندامهای تحتانی به سمت شکم و تنه میگردد و در نتیجه با افزایش بازگشت وریدی به قلب، حجم ضربهای و میزان برونده قلبی را افزایش و در نتیجه ضربان قلب کاهش و خونرسانی به اندامها را افزایش میدهد. بنابراین فعالیت در آب باعث کاهش ضربان و بار کاری قلب و میزان اکسیژن مصرفی، نسبت به فعالیت در خشکی میشود (مک کلین و رابرتسون، ۱۹۹۸).
۵-۳-۲- نتیجهگیری کلی
مطالعه حاضر و برخی مطالعات که به آنها اشاره شد نشان داد که برگشت به حالت اولیه باعث کاهش برخی از شاخصهای تخریب عضلانی از جمله لاکتات خون میشوند، ولی هیچکدام از این مطالعات از روشهای مستقیم اندازهگیری تخریب عضلانی استفاده ننمودهاند. لذا باید در تفسیر نتایج و بیان سازوکارها و علل احتمالی تاثیر برگشت به حالت اولیه بر تخریب عضلانی و افزایش لاکتات خون و ضربان قلب احتیاط کرد. اما اتفاق نظر پژوهشگران بر این است که سطح آمادگی افراد و نوع تمرین عوامل اصلی در برگشت به حالت اولیه بهشمار میروند و همچنین، برگشت به حالت اولیه فعال نسبت به برگشت به حالت اولیه به صورت غیرفعال، در کاهش میزان لاکتات خون موثرتر است اما درباره شدت و مدت دوره برگشت به حالت اولیه اختلاف نظر وجود دارد (سندگل، فاکس).
فعالیت در آب میتواند باعث کاهش درد، افزایش قابلیت انعطافپذیری عضلات و مفاصل و حرکات استخوانها و در نتیجه کاهش اسپاسمهای عضلانی و افزایش قدرت و توان فرد شود. آب درمانی بر اساس تئوری هیدروستاتیک گسترش یافته است. از طرفی شناور شدن در آب باعث نوعی احساس خلاء ذهنی و کاهش فشارهای روحی روانی در افراد شود (مک کلین و رابرتسون، ۱۹۹۸).
همچنین، مک کلین و رابرتسون (۱۹۹۸) در تحقیق خود نشان دادند که آب درمانی یک روش مفید در کنترل علائمی مثل؛ درد، اسپاسم عضلانی، اختلال در عملکرد و عدم تعادل میباشد. بارکر و همکاران (۲۰۰۳) نیز در تحقیق خود به این نتیجه رسیدند که انجام فعالیت در آب بسیار آسانتر از فعالیت در خشکی بود و همچنین فعالیت در آب باعث کاهش درد و خستگی عضلانی شد.
انجام روشهای مختلف تمرین، به خصوص اینتروال که باعث افزایش ضربان قلب و تولید اسیدلاکتیک به مقدار بیش از حد طبیعی در عضلات و خون میشود، به روشهای کاربردی و علمی برای بازگشت بدن به حالت اولیه و آماده شدن برای بخش بعدی تمرینات نیاز دارد. استفاده از روشی که فرد را در کمترین مدت به آمادگی لازم برساند، از اهمیت خاصی برخوردار است. نتایج این تحقیق نشان داد که، برگشت به حالت اولیه در آب منجر به کاهش بیشتری در لاکتات خون و ضربان قلب شد. لذا میتوان از نتیجه این پژوهش در طراحی و تنظیم برنامههای تمرینی و برگشت به حالت اولیه شناگران استفاده کرد. همچنین برگزار کنندگان، مربیان و ورزشکاران را با زمان و چگونگی برگشت به حالت اولیه، آشنا میکند، تا بتوانند زمان مسابقات را به گونهای تنظیم کنند که از آسیب به ورزشکاران و کاهش کیفیت مسابقات جلوگیری شود، ضمن اینکه از وارد آمدن فشار بیمورد به ورزشکاران برای انجام تمرینات و مسابقات مکرر جلوگیری میکند.
۵-۴- محدودیتهای تحقیق
-شرایط روانی آزمودنیها به هنگام اجرای آزمون خارج از کنترل پژوهشگر بود، ولی سعی محقق بر افزایش انگیزه در بین آزمودنیها برای مشارکت مطلوب در مراحل مختلف تحقیق بوده است.
-انتخاب نمونهها به صورت داوطلب و غیرتصادفی بود.
-شرایط تغذیهای آزمودنیها در حد امکان، با استفاده از پذیرایی در قالب صبحانه و ارائه
توصیههای لازم تا حد قابل توجهی کنترل شد، اما کنترل همه جانبه و دقیق تغذیهای آزمودنیها امکانپذیر نبود.
-وضعیت خواب و استراحت آزمودنیها در روز قبل از آزمونگیری به طور دقیق کنترل نشد.
۵-۵- پیشنهادات تحقیق
۵-۵-۱- پیشنهادات حاصل از نتایج تحقیق
برگشت به حالت اولیه مناسب آثار بسیار مفیدی در اجراهای بعدی شناگران دارد. لذا به ورزشکاران شناگر توصیه میگردد که در دوره برگشت به حالت اولیه یا استراحت بخصوص در شنای قورباغه که پاها فعالتر از دستها میباشند میتوان از راه رفتن در آب در مقابل راه رفتن در خشکی جهت کاهش سریعتر لاکتات و همچنین ضربان قلب استفاده کرد. البته شایان ذکر است که با توجه به متداول بودن برگشت به حالت اولیه به صورت شنای آرام، در این مورد نیاز به تحقیقات بیشتری میباشد.
۵-۵-۲- پیشنهاداتی جهت تحقیقات آینده
با توجه به متداول بودن روش بازگشت به حالت اولیه بهصورت شنای آرام، پیشنهاد میشود تحقیق مشابهی بین برگشت به حالت اولیه به صورت راه رفتن در آب و شنای با شدتهای متفاوت در آب صورت گیرد.
با توجه به تأثیر دمای آب بر عملکرد فیزیولوژیکی افراد، پیشنهاد میگردد برگشت به حالت اولیه به صورت راه رفتن در آب و خشکی در دماهای متفاوتی از آب استخر انجام شود.
بهدلیل اینکه برگزاری مسابقات با فواصل زمانی کم انجام میگیرد پیشنهاد میگردد، تأثیر این دو روش برگشت به حالت اولیه، بر روی اجرای بعدی شناگران بررسی شود.
بهعلت تأثیر تعداد آزمودنیدر نتایج آماری تحقیق پیشنهاد میشود، از آزمودنیهای بیشتری استفاده شود.
 

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  ۴۰y.ir  مراجعه نمایید.