Monthly Archiv: ژوئن, 2018

قرص آسپرین، چگونگی مصرف و مشکلات احتمالی اون

آسپرین دارویی واسه آرامش درده و واسه درمان درد و تب ملایم استفاده می شه. پزشکان آسپرین رو واسه پیشگیری و درمان حمله قلبی، جلوگیری از سکته و درمان آرتروز و نا آرومی تجویز می کنن. این دارو به شکلای متفاوتی عرضه می شه مثل جویدنی (مثل به آدامس)، شیاف مقعدی و قرص جویدنی. اما این دارو می تونه مشکلات جانبی زیادی داشته باشه که در صورت مشاهده باید حتما به دکتر تون آگاهی بدین. در این مقاله با چگونگی مصرف آسپرین، مشکلات جانبی احتمالی و طرز کنار گذاشتن اون (با کمترین خطر واسه بدن) آشنا میشید.

 

مشکلات جانبی آسپرین

اگه این مشکلات واسه تون به وجود اومد، باید هرچه سریع تر به دکتر خود آگاهی بدین:

  • واکنشای آلرژیک مثل کهیر، خارش پوست یا متورم شدن نواحی مختلف بدن مثل صورت، لبا و زبون؛
  • مشکلات تنفسی؛
  • مشکلات شنوایی و زنگ زدن گوش؛
  • احساس گیجی؛
  • حالت کلی مریضی یا نشونه های آنفولانزا؛
  • احساس درد موقع بلعیدن غذا؛
  • قرمزی، تاول، پوست انداختن یا شل شدن پوست مثل در داخل دهن و بینی؛
  • نشونه های خون ریزی مثل مدفوع خونی و سیاه، ادرار به رنگ قرمز یا قهوه ای تیره، بالا آوردن خون یا ماده قهوه ای رنگ، لکهای قرمز رنگ روی پوست، کبودی غیرمعمولی یا خون ریزی چشم، لثه یا بینی؛
  • مشکل دفع ادرار یا تغییر در رنگ اون؛
  • خستگی و ضعف غیرمعمول؛
  • زردی چشم یا پوست.

لازم نیس واسه این مشکلات جانبی به دکتر مراجعه کنین (اما اگه به مدت طولانی ادامه داشتن یا واسه تون مشکل ساز شدن باید به دکتر آگاهی بدین):

  • اسهال یا یبوست؛
  • سردرد؛
  • تهوع و استفراغ؛
  • گاز معده و سوزش سر دل.

آسپرین ممکنه با داروهای دیگر اثر دوطرفه داشته باشه. هیچ وقت آسپرین رو با داروهای زیر مصرف نکنین:

  • سیدوفوویر؛
  • کتورولاک؛
  • پروبنسید.

آسپرین ممکنه با این داروها هم مخالف باشه:

  • الکل؛
  • آلندرونات؛
  • بیسموت ساب سالیسیلات؛
  • فلاوکوکسید؛
  • مکملای گیاهی مثل گاو چشم (بابونه ی زرد)، سیر، زنجبیل، گینکو (درختی که در آسیای شرقی می روید) و شاه بلوط هندی؛
  • داروهای دیابت یا گلوکوم (آب سیاه چشم) مثل استازولامید و متزولامید؛
  • داروهای نقرس؛
  • داروهایی که واسه جلوگیری یا درمان لخته شدن خون استفاده می شن مثل انوکساپارین، هپارین، تیکلوپیدین و وارفارین؛
  • شکلای مختلف دیگر آسپرین و داروهای مثل اون؛
  • داروهای ضددرد و نا آرومی یا اصطلاحا NSAIDها مثل ایبوپروفن و نپروکسن؛
  • پمترکسد؛
  • سولفین پیرازون؛
  • واکسن واریسلا (ویروس عامل مریضی آبله مرغان).

نکته ی مهم: هدف ما اینجا اینه که اطلاعات عادی رو در اختیار شما قرار بدیم، بدیهیه که هر دارویی می تونه اثر متفاوتی روی افراد مختلف داشته باشه. پس ممکنه این اطلاعات تموم احتمالای ممکن رو در نظر نگیرند. این اطلاعات اصلا جانشین دستور دکتر نیستن و همیشه باید با دکتر تون در مورد اثر متقابلی که ممکنه آسپرین با داروها، ویتامینا، مکملا و گیاهان دارویی داشته باشه مشورت کنین.

روش استفاده از آسپرین

قرص رو با یک لیوان آب بخورین و دستورالعملای روی برچسب دارو یا نسخه رو دنبال کنین. می تونین آسپرین رو با غذا یا با معده ی خالی بخورین. اگه معده تون رو اذیت کرد حتما اونو با غذا استفاده کنین. هیچوقت این دارو رو بیشتر از مقدار تجویز شده نخورید.

در مورد مصرف آسپرین واسه کودکان هم باید با دکتر مشورت کنین. با اینکه آسپرین واسه بچه ها از ۱۲ سالگی تجویز می شه، اما باید در مورد مصرف اون احتیاط کرد. بچه ها و نوجوانان نباید از آسپرین واسه درمان آبله مرغان یا آنفولانزا استفاده کنن، مگه اینکه دکتر تجویز کرده باشه. بیماران بالای ۶۵ سال واکنش بیشتری نشون میدن و به دوز پایین تری نیاز دارن.

اگه این مشکلات رو دارین قبل از مصرف دارو با دکتر تون مشورت کنین:

  • کم خونی؛
  • آسم؛
  • مشکلات انعقاد خون؛
  • کودک با مریضی آبله مرغان، آنفولانزا یا عفونتای ویروسی دیگر؛
  • دیابت؛
  • نقرس؛
  • مصرف زیاد الکل؛
  • مریضی کلیوی؛
  • مریضی کبد؛
  • کمبود ویتامین K؛
  • لوپوس؛
  • استفاده از تنباکو؛
  • زخم معده یا دیگر مریضیای معده؛
  • واکنش غیرمعمولی یا آلرژیک به آسپرین، رنگ تارترازین (زعفران مصنوعی) یا دیگر داروها، رنگا یا مواد نگه دارنده؛
  • بارداری یا سعی واسه اون؛
  • شیردهی.

اگه از برنامه مصرف دارو عقب افتادید باید چیکار کنین؟

اگه آسپرین رو طبق یک برنامه مشخص مصرف می کنین و از اون عقب افتادید هرچه سریع تر اونو بخورین. اگه تقریبا زمان قرص بعدی فرارسیدهه همون یکی رو استفاده کنین. اصلا اونو دو برابر یا چند برابر نخورید.

موقع مصرف دارو به این موارد توجه کنین

اگه واسه درمان درد از آسپرین استفاده می کنین و این درد تا ۱۰ روز ادامه پیدا کرد، بدتر شد یا نوع اون تغییر کرد به دکتر آگاهی بدین. اگه قرمزی یا ورم هم مشاهده کردین، باید با دکتر مشورت کنین. اگه بیشتر از ۳ روز تب داشتین هم باید به دکتر تون خبر بدین. فقط واسه جلوگیری از حمله قلبی و لخته شدن خون و با تجویز دکتر از آسپرین استفاده کنین.

شکلای مختلف دیگر آسپرین یا داروهای مثل اونو با هم مصرف نکنین. ممکنه مصرف زیاد آسپرین خطرناک باشه. به یاد داشته باشین که همیشه برچسبا رو با دقت بخونین.

آسپرین می تونه موجب تحریک معده تون شه و در روند انعقاد خون مشکل بسازه. موقع مصرف دارو از کشیدن سیگار خودداری کنین. تا نیم ساعت بعد از مصرف دارو دراز نکشید چون ممکنه گلوی تون رو اذیت کنه. اگه عملی واسه بهبود سلامتی یا موارد دندان پزشکی پیش ِ رو دارین به دکتر تون آگاهی بدین که از آسپرین استفاده می کنین. ممکنه مجبور شید مصرف آسپرین رو قبل از عمل متوقف کنین.

این دارو ممکنه واسه درمان میگرن هم مورد استفاده قرار بگیره. اگه داروهای میگرن رو واسه ۱۰ روز یا بیشتر در یک ماه استفاده کنین ممکنه میگرن تون بدتر شه. روزهایی که سردرد داشتین و داروهایی رو که مصرف کردین در جایی یادداشت کنین. اگه حمله های میگرنی تون بیشتر شد به دکتر تون آگاهی بدین.

دارو رو کجا باید نگه داری کنین؟

آسپرین رو دور از دسترس بچه ها قرار بدین. این دارو باید در دمای اتاق بین ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتی گراد و به دور از گرما و رطوبت نگه داری شه. اگه آسپرین بوی سرکه ی شدید داد اونو مصرف نکنین. بعد از تاریخ انقضا، داروهای استفاده نشده رو دور بریزین.



قرارداد لیسانس چیه و چه ویژگی هایی داره؟ 

یکی از مباحث مهمی که الان در بخش ی اقتصاد و حقوق مطرحه قراردادای لیسانسه. شاید در رسانه ها و به ویژه در شنیده باشین که یک محصول مشخص تحت لیسانس یک برند مشهور خارجی یا داخلیه. در این نوشته می خواهیم نگاهی کوتاه به معنی قرارداد لیسانس بندازیم.

الان تکنولوژی و علم نقش خیلی مهمی در اقتصاد اجرا می کنن؛ طوری که اقتصادای پیشرفته اقتصادای علم­ محور میگن. دو راه واسه رسیدن به تکنولوژی و علم هست: اونو بسازیم و تولید کنیم یا اینکه اونو بخریم. ساخت و تولید علم و تکنولوژی کار آسون ای نیس و معمولا نیاز به صرف زمان خیلی و هزینه های هنگفت واسه تحقیق و پیشرفت داره. پس منطقیه که با صرف هزینه و زمان کمتر اقدام به خرید تکنولوژی کنیم. یکی از بهترین و عادی­ ترین راه های خرید تکنولوژی و علم هم از راه انعقاد قراردادای لیسانسه که به اون­ها «مجوزای استفاده» هم گفته می شه. معمولا قراردادای لیسانس در بخش ی حقوق مالکیت فکری و به ویژه حق اختراع و علامتای تجاری مطرح می شن (البته در مواردی مثل اسرار تجاری، علم فنی، مدارای کامل، طرحای صنعتی و… هم وجود دارن). در خیلی موارد در حق اختراع و موارد مثل، مخترعین توانایی اقتصادی این رو ندارن که خود روی محصول شون سرمایه ­گذاری کنن و اونو تولید کنن و بفروشن؛ پس با افراد دیگری که منابع لازم رو واسه انجام دادن این کار در اختیار دارن، قرارداد لیسانس منعقد می کنن و در مقابل مبلغی پول به عنوان حقِ امتیاز دریافت می کنن. در مورد علامت تجاری وضع معمولا متفاوته. در علامتای تجاری، دارنده ی یک علامت معتبر از قرارداد لیسانس واسه گسترش قلمرو علامت خود استفاده می کنه. مثلا دارنده ی رستورانای معروف مک­دونالد تصمیم میگیره شعبهای خود رو در یک کشور دیگر گسترش بده و بازارای جدید واسه خود بسازه؛ پس با فردی که شرایط مورد نظر اونو داشته باشه قرارداد لیسانس منعقد می کنه و این شخص از این پس می تونه با عنوان مک دونالد رستوران بزنه.

پس لیسانس قراردادیه بین دارنده ی یک ثروث فکری – مثل مالک حق اختراع یا علامت تجاری- و فرد دیگری که می خواد از این ثروث فکری استفاده کنه. اون در مقابل این استفاده به دارنده ی حق، مبلغی پول پرداخت می کنه که رویالتی یا حق­ امتیاز میگن.

توجه داشته باشین که قرارداد لیسانس با فروش و واگذاری حق متفاوته. به عبارت بهتر، دارنده ی حق در قرارداد لیسانس حق خود رو نمی ­فروشد بلکه اونو واسه یه مدت مشخص در اختیار طرف قرارداد می ذاره و در طول این مدت خود هم اونقدر مالک حقه. میشه قرارداد لیسانس رو به عقد اجاره تشبیه کرد (هر چند که دقیقا نمیشه اونو اجاره دونست چون که با اون فرقایی داره) فرد ذی ­نفع می تونه به مدت معینی از منافع ثروث فکری استفاده کنه.

ویژگیای قرارداد لیسانس

۱. قرارداد لیسانس ممکنه انحصاری یا غیرانحصاری باشه. قرارداد انحصاری به این معناست که لیسانس دهنده حق نداره به فرد دیگری به جز لیسانس گیرنده -معمولا در یک قلمرو مشخص- قرارداد منعقد کنه. مثلا اگه شرکت الف یک قرارداد انحصاری با مک­دونالد منعقد کرده باشه که تو تهران یک شعبه رستوران بزنه، مک­دونالد حق نداره که در شهر تهران با افراد دیگری هم قرارداد لیسانس ببندد. قرارداد غیرانحصاری هم همونجوریکه از نام اون پیداست این نوع محدود کردن رو واسه لیسانس دهنده ایجاد نمی­ کنه و اون می تونه به هر میزان و در هر کجا که مایل باشه به بقیه لیسانس بده.

۲. مهم ترین بخش یک قرارداد لیسانس انتقالِ اطلاعات و علم فنی به لیسانس گیرنده. به موجب این قرارداد لیسانس دهنده یا دارنده ی حق باید همه علم فنی، اطلاعات و حتی اسراری رو که واسه تولید محصول یا ارائه خدمتِ مورد نظر ضروریه، به لیسانس گیرنده منتقل کنه. علاوه بر این بیشتر در قراردادای لیسانس شرطی واسه ارائه خدمات فنی و مهندسی در طول مدت قرارداد (مثلا با اعزام دو جانبه کارشناس و متخصص) و حتی بعضی وقتا شرطی واسه آموزش نیروی انسانی لیسانس گیرنده هست.

۳. بخش مهم دیگر در یک قرارداد لیسانس، شرط کنترل کیفیت و نظارته. بیشتر لیسانس دهنده استانداردای خاصی واسه تولید/فروش/پخش در نظر داره که لیسانس گیرنده باید اون­ها رو رعایت کنه. چون که کیفیت جنسا و خدماتی که با استفاده از لیسانس، تولید و به بازار عرضه می شن در معروفیت و میزان ارزش اون­ها تاثیردارن؛ به ویژه در مورد علامتای تجاری که عموم افراد تصور خاصی از کیفیت اون­ها دارن. اینطوری دارنده ی حق/لیسانس­ دهنده این حق رو داره که اگه جنسا یا خدمات تولیدی رو دارای کیفیت و استانداردای مورد نظر خود ندین، مانع از عرضه اون­ها به بازار شه. به خاطر این معمولا در قراردادای لیسانس محدود کردنای خاصی واسه لیسانس گیرنده در نظر گرفته می شه تا کیفیت کالا یا خدمت حفظ شه. مثل این شروط میشه به این شرط اشاره کرد که مواد راحت باید حتما از طرف خود لیسانس دهنده تأمین شن. دقت داشته باشین که موضوع یک قرارداد لیسانس می تونه تولید یک محصول، فروش و پخش اون یا همه این موارد باشه.

۴. لیسانس گیرنده در مقابل اطلاعات و اجازه ­ای که واسه استفاده از ثروث فکری کسب می کنه، باید مبلغی پول رو به عنوان حق امتیاز به لیسانس دهنده پرداخت کنه. اون پایبند به یک امر مهم دیگره: رازداری. ارزش و امتیاز تجاری خیلی از اطلاعات و علم فنی در محرمانگی اون­هاست. پس لیسانس گیرنده باید این اطلاعات رو پیش خود نگه داره و اون­ها رو معلوم نکنه. معمولا در خود قرارداد مشخص می شه که کدوم دسته از اطلاعات پنهونی هستن و نباید معلوم شن.

قراردادای لیسانس الان خیلی عادی هستن و استفاده از اون­ها در انتقال تکنولوژی خیلی متداوله.


قرار وثیقه چیه و چه زمانی صادر می شه؟ “

 

مانی که جرمی اتفاق میفته چه با شکایت شاکی خصوصی و چه در دعوای عمومی (که شاکی خصوصی نداره و به وسیله دادسرا و به نمایندگی از جامعه طرح می شه)، لازمه که در مورد اون جرم تحقیقاتی صورت گیرد تا روشن شه که مجرم کیست و جرم چیجوری اتفاق افتاده؛ این مرحله «تحقیقات مقدماتی» نامیده می شه. انجام این تحقیقات وظیفه ی یک مقام قضایی -عموما بازپرس یا دادیار- است. معمولا در طول انجام تحقیقات مقدماتی بازپرس/دادیار باید تصمیماتی انجام کنن که پرونده رو واسه اظهارنظر در مورد دلایل اتهام و توانایی محاکمه ی متهم آماده می کنن. این تصمیمات در اصطلاح حقوقی «قرار» نامیده می شن. یکی از قرارهای خیلی مهم و رایجی که در جریان تحقیقات مقدماتی واسه بعضی متهمان به جرم صادر می شه «قرار وثیقه» است. در این مقاله می خواهیم با این قرار آشنا شیم و ببینیم که در چه شرایطی صادر می شه؛ اما پیش از اون لازمه که با قرارهای تأمین کیفری آشنا شیم و کاربرد اون­ها رو بدونیم.

قرارهای تأمین کیفری

برخلاف اینکه هنوز جرمی واسه متهم اثبات نشده، اما در طول جریان تحقیقات مقدماتی بعضی وقتا لازم می شه که تضمینایی از متهم اخذ شه تا بشه واسه جلو بردن تحقیقات به متهم دسترسی داشت و هروقت که متهم به مراجع قضایی مثل دادسرا احضار شد، به موقع در این محلا حاضر شه. با این دست قرارها منبع تحقیق (دادسرا یا دادگاه) واسه اینکه بتونه در مواقع ضرورت به متهم دسترسی داشته باشه و تحقیقات مقدماتی رو به انجام برسونه، بعضی از حقوق متهم رو واسه یه مدت محدود یا از اون سلب می کنه. این قرارها بیشتر جنبه ی پولی دارن و به یه جور جبران ضرر احتمالی بزه ­دیده (کسی که از اتفاق جرم متضرر شده) رو تضمین می کنن. ازجمله مهم ­ترین و پرکاربردترین این قرارها میشه به قرار کفالت، قرار وثیقه و قرار بازداشت موقت اشاره کرد. در این جا ما به معرفی کوتاه قرار وثیقه می پردازیم.

قرار وثیقه

«قرار وثیقه» قراریه که به موجب اون متهم پایبند می شه که هروقت به منبع قضایی احضار شد، در این منبع حضور به هم رساند و واسه تضمین انجام این تعهد وثیقه ­ای به مبلغ مشخص به منبع قضایی می ­سپارد. اگه متهم در موعد مقرر در این منبع حاضر نشه، این وثیقه ضبط میشه.

وثیقه می تونه وجه نقد، ضمانت نامه ی بانکی، ثروث منقول یا غیرمنقول باشه. با اینحال از بین این موارد در عمل بیشتر ثروث غیر منقول از طرف مقام قضایی موردقبول قرار میگیره. دلیل این اینه که بیشتر واسه افراد سخته که سرمایه خود رو به مدت نامعلومی در اختیار منبع قضایی بذارن، ضمانت نامهای بانکی معمولا کارمزد بالایی دارن، ثروث منقول هم نیاز به جایی واسه نگهداری داره که معمولا مراجع قضایی اینجور امکانی ندارن؛ پس بهترین گزینه در عمل همون ثروث غیرمنقوله که سند مالکیت اون به منبع قضایی تسلیم می شه و مراتب ضبط اون به اداره ثبت اسناد و املاک اعلام می شه تا مانع نقل و انتقالات بعدی اون شن چون پولی که به عنوان وثیقه در توقیفه دیگر توانایی خرید و فروش نداره. خود متهم یا هر شخص دیگری می تونن وثیقه ی خواسته شده رو تودیع کنن.

نکته ی مهم دیگر اینه که میزان وثیقه چیجوری تعیین می شه. همونجوری که پیش از این گفته شد یکی از اهداف قرار وثیقه، جبران ضرر وارده به بزه­ دیده؛ پس قانون مقرر داشته که میزان وثیقه نباید کمتر از ضرر وارده به بزه ­دیده باشه. ضمنا مجازات بعضی از جرایم، نقدیه؛ پس منبع قضایی سعی می ­کنه که در تعیین میزان وثیقه هم میزان ضرر احتمالی وارده به بزه ­دیده (مثل دیه) و هم جزای نقدی جرم مورد اتهام رو در نظر بگیره. پس میزان وثیقه ی تعیین شده از کل این دو کمتر نمیشه. بعد از معرفی ثروث واسه وثیقه، اول واسه آزمایش بهای اون اقدام می شه و کارشناس رسمی دادگستری -به هزینه وثیقه گذار- ثروث معرفی شده رو آزمایش نشون میده. اگه ارزش ثروث معرفی شده به میزان تعیین شده یا بیشتر باشه، بازپرس قرار وثیقه رو قبول می کنه. وگرنه باید ثروث دیگری معرفی شه وگرنه متهم بازداشت میشه. کلا اگه واسه متهمی قرار وثیقه صادر شده باشه تا زمانی که نتوانستهه این وثیقه رو فراهم کنه، به بازداشتگاه منتقل می شه؛ اما پس از ارسال قرار وثیقه، تودیع ثروث و پذیرش اون از بازداشتگاه آزاد می شه یا اگه به بازداشتگاه نرفته باشه، به اونجا اعزام نمی شه.

وثیقه گذار می تونه بعدا ثروث مورد وثیقه رو عوض کنه. مثلا به جای سند زمین سند خونه یا آپارتمانی رو به منبع قضایی معرفی کنه و سند زمین خود رو آزاد کنه.

نکته ی آخر اینکه برابر قانون جدید در مواردی که جرم غیرعمدی بوده و امکان جبران ضرر بزه­ دیده از راه دیگری وجود داشته باشه؛ مثلا متهم بیمه نامه داشته، مقامات قضایی نمی تونن قرار وثیقه صادر کنن. اگه که مبلغ بیمه نامه –برابر مواردی که اشاره شد- کافی نباشه، قرار وثیقه صادر می­ شه اما مبلغ بیمه ­نامه در میزان وثیقه موردنیاز دید می­ شه. مثلا اگه بیمه­ نامه ی متهم تا مبلغ صد میلیون تومن رو پوشش می­ بده و ضرر متهم صدوپنجاه میلیون حدس زده می ­شه، تنها واسه پنجاه میلیون از متهم وثیقه اخذ میشه.

مطالب این مقاله با استفاده از کتاب «آیین قضاوت کیفری» تألیف دکتر علی خالقی نوشتن شده.


قرار بازداشت موقت چیه و در چه شرایطی صادر می شه؟

در خیلی موارد، هنگامی که شخصی به اتهام جرمی در دادسرا و کلانتری حاضر می شه واسه اون قرار بازداشت موقت صادر می شه. اما این سوال پیش میاد که قرار بازداشت موقت باید در چه شرایطی صادر شه و مقامات قضایی می تونن در هر زمانی که تشخیص دن، قرار بازداشت رو صادر کنن؟ در این مقاله ما رو همراهی کنین تا شما رو با بازداشت موقت و چگونگی شرایط ارسال اون آشنا کنیم.

 

قرار بازداشت موقت

کلا، هنگامی که پرونده ای تحت رسیدگی قرار میگیره، به خاطر دسترسی به متهم و تضمین حضور اون در منبع رسیدگی و جهت جلوگیری از فرار یا مخفی شدن اون، بازپرس که ً وظیفه تحقیقات مقدماتی پرونده رو برعهده داره، قرار تأمین کیفری صادر می کنه. قرارهای تأمین کیفری ۹ مورد هستن که عبارت ان از:

  • التزام به حضور با قول شرف؛
  • التزام به حضور با تعیین وجه التزام؛
  • التزام به نبود خروج از بخش ی قضایی با قول شرف؛
  • التزام به نبود خروج از بخش ی قضایی با تعیین وجه التزام؛
  • التزام به معرفی نوبه ای خود به شکل هفتگی یا ماهانه به منبع قضایی یا انتظامی با تعیین وجه التزام؛
  • التزام مستخدمان رسمی کشوری یا نیروهای مسلح به حضور با تعیین وجه التزام، با موافقت متهم و پس از اخذ تعهد پرداخت از محل حقوق اونا از طرف سازمان مربوط؛
  • التزام به نبود خروج از منزل یا محل اقامت تعیین شده با موافقت متهم با تعیین وجه التزام از راه نظارت با لوازم الکترونیکی یا بی نظارت با این لوازم؛
  • اخذ کفیل با تعیین وجه الکفاله؛
  • اخذ وثیقه مثل وجه نقد، ضمانت نامه ی بانکی، ثروث منقول یا غیرمنقول؛
  • بازداشت موقت با رعایت شرایط مقرر قانونی.

آخرین قرار و شدیدترین اون، قرار بازداشت موقته که آخرین انتخاب بازپرس حساب می شه، پس به دلیل شدت اون باید درمورد جرایم خاص و تحت شرایط خاصی صادر شه. پس بازپرس نمیتونه به عنوان اولین انتخاب، اونو استفاده کنه و به محض حضور متهم با این ادعا که اون ممکنه فرار کنه، واسه اون قرار بازداشت صادر کنه.

موارد ارسال قرار بازداشت موقت

ارسال قرار بازداشت موقت در همه جرایم ممکن نیس، با توجه به سخت گیری این قرار، در جرایمی صادر می شه که اهمیت بیشتری دارن. این جرایم عبارت ان از:

  1. جرایمی که مجازات قانونی اونا سلب زندگی (اعدام یا قصاص نفس)، حبس ابد یا قطع عضو (مجازات جرایم محاربه و سرقت حدی) و در جنایات عمدی علیه تمامیت جسمی که میزان دیه ی اونا یک سوم دیه ی کامل یا بیشتر از اینه (ضرب و زخم و قطع عضو)؛
  2. جرایم تعزیری درجه ۱،۲،۳،۴(جرایمی که مجازات اونا حبس بیشتر از پنج سال، جزای نقدی بیشتر از ۱۸ میلیون، جدایی دائم از خدمت، مصادره ی اموال و انحلال شخص حقوقیه)؛
  3. جرایم علیه امنیت داخلی و خارجی کشور (جرایم ذکرشده در مواد ۴۹۸ تا ۵۱۲ قانون مجازات اسلامی تعزیرات) که مجازات قانونی اونا درجه پنج و بالاتره؛
  4. ایجاد مزاحمت و آزارواذیت بانوان و کودکان، خودنمایی، قدرت نمایی و ایجاد مزاحمت واسه افراد که به وسیله چاقو یا هر نوع اسلحه انجام شه.
  5. سرقت، کلاهبرداری، ارتشاء، اختلاس، خیانت در امانت، جعل یا استفاده از سند مجعول درصورتی که مشمول مورد ب نباشه و متهم دارای یک فقره سابقه محکومیت قطعی به دلیل ارتکاب هر کدوم از جرایم نامبرده باشه.

البته لازم به ذکره در این جرایم هم بازپرس اختیار ارسال قرار بازداشت موقت داره، یعنی اجباری در این مورد وجود نداره و انتخاب بازداشت موقت به عنوان قرار تأمین کیفری بستگی به نظر خود اون داره.

شرایط ارسال قرار بازداشت موقت

علاوه بر اینکه واسه مجاز شدن ارسال قرار بازداشت موقت، باید جرایم نامبرده رخ دن، وجود شرایطی هم لازمه تا ضرورت ارسال سخت گیرترین قرار تأمین کیفری رو توجیه کنه. این شرایط عبارت ان از:

  1. بازپرس تشخیص بده که آزاد بودن متهم موجب می شه اون آثار و دلایل جرم رو ازبین ببره یا با متهمان دیگر و شهود و مطلعان تبانی کنه یا باعث شه شهود از شهادت دادن صرف نظر کنن؛
  2. آزاد کردن اون ممکنه موجب فرار یا مخفی شدن اون شه و به راه دیگر بشه از اون جلوگیری کرد؛
  3. آزاد بودن متهم مزاحم نظم عمومی، موجب به خطر افتادن جون شاکی، شهود یا خونواده اونا و خود متهم شه.

لازم به ذکره مقام قضایی که قرار بازداشت موقت رو صادر می کنه، موظفه در قرار ارسال شده ی خود همه موارد و شرایطی رو که موجب ارسال این قرار شده اشاره کنه. یعنی ارسال قرار بازداشت موقت باید مستدل باشه و دلایل ی قانونی در اون اشاره شه. در این قرار باید اشاره شه متهمی که درمورد اون قرار بازداشت موقت صادر شده، حق اعتراض به اون قرار رو داره.




قدرتمندترین زنان دنیا در سال ۲۰۱۷ 

مجله آمریکایی فوربس (Forbes) هر سال فهرستی از ۱۰۰ زن قوی دنیا رو منتشر می کنه. در این مقاله چه جوری رو همراهی کنین تا فهرست قدرتمندترین زنان دنیا در سال ۲۰۱۷ رو مرور کنیم و نام ۱۰ نفر اول فهرست رو به شکل برعکس بر شماریم.

 

۱۰. جینی رومتی (Ginni Rometty)

«ویرجینیا ماری جینی رومتی»، رئیس هیئت مدیره و مدیر ارشد اجرایی غول رایانه ای، IBMه. اون اولین زنیه که هدایت این شرکت رو دردست گرفته و این موقعیت رو از سال ۲۰۱۱ حفظ کرده.

«جینی رومتی» قبلا و در سال ۲۰۱۴ هم در فهرست قدرتمندترین زنان دنیا در مجله فوربس ظاهر شده بود و در اون سال هم در جایگاه دهم قرار داشت. امسال این زن ۶۰ ساله، با ترک کردن انجمن راه حل و سیاست دونالد ترامپ (Donald Trump’s strategy and policy forum) به تیتر خبره ها تبدیل شد.

۹. اونا پاتریشیا بوتین (Ana Patricia Botin)

«اونا پاتریشیا بوتین» پارسال وارد فهرست ۱۰ زن برتر دنیا شد و حالا به جایگاه نهم صعود کرده. این زن ۵۷ ساله ی اسپانیایی، رئیس اجرایی هیئت مدیره ی گروه سانتاندر (Santander Group) است. اون اولین زنیه که ریاست بانک بزرگی در منطقه یورو رو برعهده میگیره و از سال ۲۰۱۴ این جایگاه رو به خود اختصاص داده. پیش از اون، «بوتین» مدیریت بانک «سانتاندر بریتانیا» (Santander UK، یکی از بزرگ ترین بانکای تابعه ی گروه سانتاندر) رو برعهده داشت و در سال ۲۰۱۳ هم در برنامه Woman’s Hour به عنوان سومین زن قوی بریتانیا معرفی شد.

۸. کریستین لاگارد (Christine Lagarde)

«کریستین لاگارد»، رئیس صندوق بین المللی پوله. اونم مثل بوتین و رومتی اولین زنی بود که به ریاست صندوق بین المللی پول رسید. اون در سال ۲۰۱۱ به این طرف منصوب شد. اون در گذشته هم اولین زنی بود که به ریاست شرکت حقوقی «بیکر و مکنزی» (Baker & Mackenzie) رسید.

۷. ابیگیل جانسون (Abigail Johnson)

«ابیگیل جانسون»، رئیس و مدیرعامل اجرایی شرکت سرمایه گذاری «فیدلیتی» (Fidelity Investments) است. اون تازگیا وارد فهرست ۱۰ زن برتر فوربس شده و پس از صعود به این جایگاه در یک سال پیش به این فهرست پیوست. اون در شرکت جانسون مصممه که با آزار جنسی در محل کار خود و در صنعت مقابله کنه.

۶. سوزان وجسیسکی (Susan Wojcicki)

«سوزان وجسیسکی» از سال ۲۰۱۴ مدیرعامل یوتیوب بوده و از سال ۲۰۱۵ وارد فهرست ۱۰ زن برتر فوربس شده. اون امسال به دلیل رشد پیوسته ی این پلتفرمِ اشتراک گذاری ویدئو از جایگاه هشتم به جایگاه ششم صعود کرده.

۵. مری بارها (Mary Barra)

«مری بارها» مدیرعامل اجرایی شرکت آمریکایی جنرال موتورزه. این زن ۵۵ ساله، اولین زنیه که به این جایگاه رسیده و تحت مدیریت اون این شرکت به طرف فناوری حرکت کرده. امسال اون به هیئت مدیره ی شرکت دیزنی هم پیوست.

۴. شریل سندبرگ (Sheryl Sandberg)

«شریل سندبرگ»، مدیر ارشد عملیات فیس بوک، یکی از پرنفوذترین و شناخته شده ترین زنان در دنیای تجارته. اون از سال ۲۰۰۸ و پس از ملاقات با بنیانگذار فیس بوک، «مارک زاکربرگ» در یک میهمانی، این جایگاه رو در اختیار داشته. شریل سندبرگ، نویسنده ی کتاب تغییر راه (Lean In)، از حامیان حقوق زنان در محل کار و در بخش سلامت و مهاجرته.

۳. ملیندا گیتس (Melinda Gates)

«ملیندا گیتس» رئیس و بنیانگذار مشترک مؤسسه ی خیریه ی «بیل» و «ملیندا گیتس» (Bill & Melinda Gates Foundation) است. اون همراه با همسرش بیل گیتس این مؤسسه ی خیریه رو اداره می کنه. در سال ۲۰۱۷ «ملیندا گیتس» جایگاه دوازدهم تأثیرگذارترین خیرین و کارآفرینای اجتماعی در فهرست Richotopia رو به دست آورد. رئیس جمهور فرانسه، «فرانسوا اولاند» هم به اون و بیل گیتس، نشون «لژیون دونور» رو اعطا کرد. «لژیون دونور» بالاترین نشون افتخار کشور فرانسهه.

۲. ترزا می (Theresa May)

در جایگاه دوم فهرست قدرتمندترین زنان دنیا در سال ۲۰۱۷، اول وزیر بریتانیا «ترزا می»، جانشین «هیلاری کلینتون» شده. «هیلاری کلینتون» به طور زیادی در این فهرست سقوط کرده و به جایگاه ۶۵ رسیده.

۱. آنگلا مرکل (Angela Merkel)

آنگلا مرکل به مدت ۱۲ سال صدراعظم آلمان بوده و در همون سالی که جایگاه اول فهرست قدرتمندترین زنان دنیا در فوربس رو به دست آورد، به این طرف انتصاب شد. به نظر می رسه قدرتمندترین زن دنیا و صدراعظم فعلی آلمان، تمایلی واسه ترک کردن جایگاه اول این فهرست نداره!



قدرت چیه و چیجوری میشه از اون درست استفاده کرد 

 

درت چیه؟ قدرت ظرفیت، توانایی و میل به عمل کردنه! قدرت مفهومیه که به رابطه بین افراد معنا می ده. تک تک کلماتی که در این تعریف به کار رفته ان واسه فهم درست قدرت اهمیت دارن. در این مقاله می خواهیم شما رو با معنی قدرت و نحوه درست استفاده از اون آشنا کنیم.

 

وجود قدرت

واسه جواب به این سوال که قدرت چیه، باید با وجود و پایه اون آشنا شیم. اول اینکه قدرت، ظرفیت لازم واسه عمل کردنه و ظرفیت یعنی امکان تولید، انجام یا گسترش دادن. واسه یک گروه ظرفیت عمل کردن به این معنیه که، اونا منابعی فراهم و جمع آوری کردن تا بتونن قدرت خود رو پیشرفت دن. یک گروه نظامی مثال خوبی واسه روشن کردن معنی ظرفیته. اگه یک واحد نظامی به اسلحه نیاز داشته باشه اما هیچ گونه مهماتی در اختیار اونا قرار داده نشه، اونا ظرفیت لازم رو واسه عمل کردن ندارن. حتی ممکنه تیراندازان خیلی خوبی باشن و بخوان به دشمن حمله کنن، اما نبود مهمات به این معنیه که اونا منابع کافی رو واسه اینکه بتونن عمل کنن در اختیار ندارن.

دوم اینکه قدرت توانایی عمل کردنه. توانایی شامل داشتن مهارت، استعداد و صلاحیت واسه انجام کار مورد نظره. اگه بخوایم دوباره از مثال نظامی استفاده کنیم میشه گفت، اگه یک گروه نظامی اسلحه و مهمات فت و فراوون در اختیار داشته باشه اما در بین اونا کسی نباشه که بدونه چیجوری با اسلحه شلیک کنه، اونا توانایی لازم واسه عمل رو ندارن. ظرفیت بی توانایی هم اونقدر ما رو در وضعیت ناتوانی نگه می داره.

و در آخر اینکه قدرت، تمایل به عمل کردنه. باید اراده و تعهد به عمل کردن در گروه وجود داشته باشه. پس اگه یک گروه نظامی علاوه بر ظرفیت لازم واسه عمل کردن، مهارت و توانایی مورد نیاز اونو هم داشته باشه اما تصمیم و اراده ای واسه رفتن به میدون جنگ نباشه، اونا بازم در موضع ضعف قرار دارن.

واسه این که بشه به شکلی قوی انجام داد باید ظرفیت، توانایی و تمایل هم زمان وجود داشته باشن. این موضوع واسه افراد یا گروهی از مردم، یک تیم منظم بسکتبال، دانشجویان، ارتش و یا حتی مردم یک کشور صدق می کنه.

هیچ تغییری در یک شهر، محله، قبیله یا کشور اتفاق نمی افته مگه اینکه مردم و نهادهای اونا ظرفیت، توانایی و تمایل خود رو واسه عمل پیشرفت دن. تنها و تنها در این صورته که اونا قوی میشه!

حالا می خوام به شما بگم که قدرت، اون اون طور که در بالا توضیح دادم، خنثیه. نه خوبه و نه بد. چیزی که قدرت رو خوب یا بد می کنه قصد و تعهدیه که صاحبان قدرت دنبال می کنن. انگیزه و قصد شخص یا اشخاصی که صاحب قدرت هستن مشخص می کنه که قدرت در راهی شیطانی استفاده کرده می شه یا واسه اهداف خوب. پس هیتلر ظرفیت، توانایی و میل به عمل کردن داشت و اون از این ظرفیت، توانایی و میل استفاده کرد تا کل دنیا رو وارد جنگ کنه! یک رهبر مذهبی مثل حضرت عیسی هم ظرفیت، توانایی و میل به عمل کردن داشت اما اونو واسه آدما و واسه مردمش استفاده کرد و به کمک اون قدرت مذهبی-سیاسی که قوم بنی اسرائیل به دست آورده بود، جنبشی بوجود آورد که از بیشتر از دو هزار سال پیش زندگی آدما رو به خاطر این به اونو کرده.

دو نوع قدرت

دو نوع اصلی قدرت هست، یک نوع اون یک جانبه نامیده می شه و نوع دیگر اون رابطه ایه. هر دو نوع قدرت با به بیشترین حد رساندن ظرفیت، توانایی و میل مردم و نهادها واسه عمل کردن ساخته می شن. هر دو نوع قدرت می تونه واسه اهداف شیطانی یا خوب استفاده شه اما بیشتر موارد در هر دو نوع ترکیبی از خوبی و بدی هستن. قدرت یک جانبه در درجه اول نهادها رو سازماندهی می کنه و این نهادها ظرفیت لازم واسه ایجاد قوانین قضایی، استفاده از قدرت نظامی، کنترل ثروت و اعمال ظاهری رو دارن. از طرف دیگر قدرت رابطه ای مردم و سازمانای مردمی مثل کلیساها، انجمنا، اجتماعات مردمی و ملتا رو واسه اینکه مثل یک کل عمل کنن، منظم می کنن. پس میشه گفت قدرت یک جانبه نهادیه، در حالی که قدرت رابطه ای با توجه به مردم ساخته می شه. اجازه بدین نگاه دقیق تری به این دو نوع قدرت بیاندازیم.

قدرت یک جانبه

قدرت یک جانبه مثل به قدرتیه که معمولا به وسیله شرکتای بزرگ، مؤسسات نیابتی، دولتا و ادیان سازماندهی شده استفاده کرده می شه. قدرت یک جانبه از پایه قدرت بر مردمه و دو نوع مختلف داره. «قدرت مسلط» که پایین ترین شکل قدرته به وسیله دولت یا گروهی که از زور اسلحه و ارعاب فیزیکی استفاده می کنن، استفاده کرده می شه. نوع دیگر «روش مستبدانه » است که عموما در گذشته با روشای استعماری و پدرسالارانه قدرت استفاده کرده می شد. این روش از قدرت بوده که پیامبران کتب مقدس علیه اون به جنگ پرداخته ان.

نوع دیگر قدرت یک جانبه، قدرت قانون اساسیه. این نوع کمی سخت تر و بالاتر از نوع قدرت مسلطه، اما هم اونقدر ماهیتی یک جانبه داره. قدرت قانون اساسی، قدرتیه که به جای اینکه با اعمال زور همراه باشه از راه قانون بر مردم اعمال می شه. این نوع قدرت نیازمند ساختار دقیق، مجموعه مراتب مشخص و مسئولیته که به وسیله مردم به کسائی که صاحب قدرت هستن، واگذار می شه. این نوع قدرت به وسیله پیلاتس در محاکمه ی حضرت عیسی یا واسه تعداد زیادی از بازرگانان که مخالف جنبش اشتغال بودن استفاده کرده شده. این نوع قدرت می تونه ضداخلاقی و یا حتی مستبدانه باشه، اما قانونیه.

تحت قدرت قانون اساسی، کسائی که در رأس قدرت هستن طبق رضایت کسائی که بر اونا حکومت می شه، حکم رانی می کنن و پس مسئولیت نمایندگی مردم رو بر عهده دارن. اما واقعا مردم نقش خیلی کمی در تصمیم گیریای روزانه دارن و اثر خیلی کمی بر دولت می ذارن. پس در آمریکا مسئولیت مردم اینه که واسه انتخاب نمایندگان شون رأی بدن و اعتراض شون رو با نوشتن نامه یا تلفن زدن به گوش نمایندگان برسانند. اما مردم میدونن با کسائی که تصمیم گیری می کنن، همکاری خیلی کمی دارن.

قدرت رابطه ای

نوع دیگر قدرت، قدرت رابطه ایه. در حالی که قدرت یک جانبه، قدرت بر یک بخش ی انتخابیه، قدرت رابطه ای، قدرت با دیگرانه. پس این نوع قدرت، مشارکتی تر از قدرت مسلط یا قدرت طبق قانون اساسیه. دو نوع قدرت رابطه ای هست، نوع اول اون قدرت متقابله. قدرت دوطرفه زمانی اتفاق میفته که دو فرد یا گروه، قدرت تقریبا برابر داشته باشن و هیچ کدوم از اونا به دنبال افزایش قدرت خود واسه شکست دادن دیگری نباشه. اینطوری قدرت دوطرفه به قدرت و جایگاه طرف مقابل احترام می ذاره و واسه رسیدن به اهداف مشترک همکاری رو ترجیح می ده. یک مثال از قدرت دوطرفه در کتاب مقدس، رابطه ایه که بین حضرت داوود و جاناتان برقراره. جاناتان چون پسر پادشاه بود قدرت زیادی رو در اختیار داشت و حضرت داوود هم به دلیل ی هوش نظامی و محبوبیتش دارای قدرت بود. هر یک از این دو می تونستن واسه نابودی دیگری از قدرت خود استفاده کنن که در این صورت قوم بنی اسرائیل آسیب می دید. اما چون اونا به همدیگه عشق می ورزیدند، به جای این کار از قدرت دوطرفه شون واسه تقویت قوم بنی اسرائیل استفاده کردن.

نوع دوم قدرت رابطه ای، قدرت دو طرفه که عمیق ترین نوع قدرت رابطه ایه. در این نوع رابطه که افراد می فهمن هر دو طرف می تونن از قدرت همدیگه سود ببرن به شرطی که تصمیمات شون رو به اشتراک بذارن. پس قدرت دو طرفه قدرتی مشترکه که در اون هر دو طرف قدرت برابر دارن و به طور یکسانی در فرآیندای تصمیم گیری مشارکت داده می شن. در این قدرت هر یک از دو طرف به دنبال سود همدیگه هستن و اینجور نیس که هرکی فقط منافع فردی اش رو در نظر بگیره.

این شکل از قدرت در سفر تثنیه (یکی از کتب تورات) به نمایش گذاشته شده و به عنوان مبنای یه جور فرهنگ ارتباطی معرفی شده که باعث عدالت و پخش مناسب منافع و در آخر از بین رفتن فقر می شه. اگه قدرت توانایی انجام کارهاست، قدرت رابطه ای یعنی توانایی سازماندهی مردم دور ارزشای مشترک، ارتباطات و مسائلی که می تونن بنا به میل شون تغییر دن.

قدرت رابطه ای در عمل

رفتار افرادی که از راه قدرت رابطه ای با همدیگه در رابطه هستن در مقایسه با کسائی که نمی دونن چیجوری از قدرت استفاده کنن، به شکل ای متفاوته. روش ای که شما به سیستم جواب میدید برخورد دو طرفه ایه که مشخص می کنه شما و دیگر افراد مثل شما صاحب قدرت هستین یا نه (و هم اینکه اونا نیاز دارن که به شما توجه کنن یا می تونن شما رو ندیده بگیرن).

مثلا افرادی که تونسته ان قدرت رابطه ای محکمی با همدیگه بسازند، به شکلی مستقیم با رهبران سیستمی که در اون عمل میکنن در رابطه هستن. اونا مسائل شون رو به شکلی مستقیم و روبرو میگن (اما نه حتما به شکلی بد) و در بیان چیزی که از سیستم می خوان روشن هستن. از طرف دیگه، کسائی که احساس قدرت نمی کنن، مبهم و سر بسته نیازای شون رو مطرح می کنن، اهداف عالی دارن اما دست به عمل مشخصی نمی زنن. افراد دارای قدرت سعی بر صحبت می کنن، کسائی که قدرت ندارن رفتار متضادی از خود نشون میدن. پس کسائی که قدرت دارن واسه مسائل به دنبال یک راه حل برد-برد هستن (دقیقا به خاطر این که می تونن از موضع قدرت صحبت کنن)، اما افرادی که بی قدرت هستن می کوشند وضعیت رو نابود کنن (بازی برد-باخت). افراد دارای قدرت، زمانی که با سیستم روبرو می شن خودشون چیزی ارائه میدن که میشه بر سر اون به گفتگو نشست، اما افرادی که بی قدرت هستن اجازه میدن سیستم چیزی به اونا پیشنهاد بده.

در اصل افراد دارای قدرت، نسبت به چیزی که در جستجوی اون هستن واقعی عمل میکنن و به دنبال این هستن که به شکل قدم به قدم موفقیتای مختصری به دست بیارن. از طرف دیگه افراد بی قدرت نگاهی رویایی به چیزی که می خوان به دست بیارن دارن (یا همه چیز رو می خوان یا هیچی). افراد دارای قدرت همیشه آماده هستن تا بخشی از خواسته هاشون محقق شه (چون که اونا به اندازه ای قوی هستن که میدونن این امکان واسه اونا هست که در گفت و گوا بعدی بخش دیگر خواسته هاشون رو هم به دست بیارن)، پس می تونن با چانه زنی تعادل برقرار کنن. افرادی که قدرت ندارن این احساس رو دارن که یا باید تا پای مرگ بجنگن یا پیروز شن. پس افرادی که دارای قدرت هستن انعطاف پذیرند، در حالی که افراد بی قدرت متعصب و سرسخت هستن. در آخر افراد دارای قدرت همیشه مسئولیت اَعمال شون رو بر عهده می گیرن اما افرادی که قدرت ندارن از اینکه به کسی غیر از خودشون جوابگو باشن شونِه خالی می کنن.

اگه گروهی از مردم (مثلا افراد یک کلیسا یا اتحادیه یا یک جامعه) بخوان تغییری در شهرشون بسازن، این کار از راه سخنرانیای پُرطمطراق یا تصویب قطع نامه و بیانیه دادن ممکن نیس. تغییر تنها زمانی اتفاق میفته که مردم به شکلی هوشمندانه از قدرت استفاده کنن. اینجور روش ای مورد تأیید سیستمای سیاسی، اقتصادی، افراد تأثیرگذار و رهبران شهر هم هستش. استفاده از قدرت دقیقا چه معنایی داره؟ معنای استفاده از قدرت اشتیاق واسه کار جمعی در شهر به مثل یک بدنه ی منظمه، به جای اینکه افراد هر نهاد کار خود رو بکنن و به دنبال به چنگ آوردن همه چیز باشن. بدین معنا که افراد بی تعارف و در چارچوب سیستم، نیازای خود رو میگن. معنای استفاده از قدرت اینه که افراد تمایل داشته باشن بر سر چیزی توافق کنن به جای اینکه تنها به دنبال این باشن که به شرایط موجود واکنش نشون بدن، پس باید واسه بهبود وضعیت شهر دست به عمل بزنن.

به بیان دیگر اونا باید چیزی رو اجرایی کنن که بالاتر از سود خودشون باشه طوری که اهداف صورت بندی شده و ضمنی سیستم رو هم در نظر بگیرن. افراد درون سازمانا باید به دنبال برسی به راه حلی برد-برد باشن طوری که هم مردم و هم سیستم از تصمیم گرفته شده سود ببرن. واسه رسیدن به اینجور پیروزی ای تموم بخشای سیستم باید واسه صحبت، صلح، معامله، صلح و کار کردن روی جزئیات مشتاق باشه. در برابر تصمیماتی که گرفته می شه و هزینه های اونا باید واقع بین باشن. افراد سازمانا باید به خاطر تصمیماتی که کل سازمان گرفته و تعهداتی که داده احساس پاسخگویی کنه. به بیان دیگر واسه قوی بودن، مردمی که در شهر سازماندهی شدن باید از اصولی پیروی کنن. در آخر واسه اینکه قدرت خوب اعمال شه، رهبران مردم باید بتونن به همدیگه اعتماد کنن، چون که اعتماد گوهر قدرت رابطه ایه.

قدرت رابطه ای و اصول سازماندهی جامعه

اعمال قدرت رابطه ای، واسه هر سازمانی کاری سخته. به خاطر این که ما تجربه کمی از اعمال اون در دنیا واقعی داریم. پس واسه اعمال مؤثر قدرت رابطه ای در زندگی اجتماعی، گروه باید با یک متخصص سازماندهی اجتماعی در رابطه باشه. کسی که آموزش دیده و تجربه کافی رو در بسیج کردن قدرت رابطه ای داشته باشه تا سازمانای مردمی رو واسه ایجاد تغییرات گسترده در شهر یا جامعه آماده کنه. این نوع از رابطه در سازمانی تشکیل شده از سازمانای دیگر بهتر اجرایی می شه. سازمانی از آدما هم فکر و نهادهایی که می خوان با همکاری همدیگه قدرت رابطه ای رو بسازند و از اون واسه تاثیرگذاری در سیستمای سیاسی، اقتصادی، آموزشی و اجتماعی در شهرشون بهره ببرن و واسه متحول کردن شهر شون سعی کنن.

تموم سازمانا طبق این قانون خودداری نا پذیر بوجود اومده ان که: «کاری رو که می تونن واسه خودشون بکنن هیچوقت واسه بقیه انجام ندن». این قانون روی تجهیز کردن مردم و سازمانا تمرکز داره تا بتونن به شکلی قوی تغییرات مد نظرشون رو در جامعه بسازن. یک کلیسا، اجتماعی از مردم یا هر سازمان مردمی دیگری که به وسیله نهادهای رابطه ای به هم وصل شدن (و به شکلی مناسب واسه استفاده از قدرت رابطه ای شون تجهیز شدن)، واسه اینکه مؤثر باشن و تغییرات سیستماتیک گسترده بسازن روزهای سختی دارن. اما اگه بدونن چیجوری از قدرت رابطه ای شون واسه صحبت استفاده کنن می تونن جامعه ای بسازند که در اون صلح حکم فرماه.

برگرفته از: www.icon-iaf.org

جلسات کاری رو تبدیل به وسیله موفقیت خود کنین


۳۶۰۰۰تومن

قبل از ورزش چه بخوریم؟

ورزشکارها و عاشقان فیتنس و تناسب اندام همیشه دنبال روشای مختلفی واسه بهبود کارایی و رسیدن به اهداف شون هستن. تغذیه ی خوب می تونه کمک کنه تا بدن تون کارکرد بهتری داشته باشه و بعد از تمرین و ورزش هم سریع تر بازیابی بشه. مصرف بهینه ی مواد مغذی قبل از ورزش، نه تنها کمک می کنه کارایی تون رو به بیشترین حد ممکن برسونین، بلکه آسیب عضلانی رو هم به کمه کم کم می کنه. مقاله ای که پیش رو دارین، راهنمای مفصلی واسه تغذیه پیش از ورزشه. امیدوارم هر پرسشی در این باره دارین، پاسخش رو اینجا پیدا کنین.

 

دانستن اینکه چه باید بخورین، مهمه

کربوهیدرات

ماهیچهاتون گلوکز لازم واسه تجدید نیرو رو از کربوهیدراتا تامین می کنن. در تمرینای کوتاه مدت و شدید، ذخایر گلیکوژن موجود در عضلات و کبد، منبع اصلی انرژی عضلات شمان. اما در تمرینای طولانی تر، مقدار استفاده ی کربوهیدرات به چندین عامل بستگی داره. ذخایر گلیکوژن عضلات محدود هستن. همین طور که این ذخایر کاهش پیدا می کنن، بازده و نیروی شمام کمتر می شه.

تحقیقات مختلف همیشه نشون دادن که کربوهیدراتا می تونن با تقویت اکسیداسیون کربوهیدرات در طول تمرین، ذخایر گلیکوژن و مصرف اونو افزایش دن. بارگیری کربوهیدرات که با رژیمی پر از کربوهیدرات طی ۱ تا ۷ روز انجام میگیره، روش رایجی واسه به بیشترین حد رساندن ذخایر گلیکوژنه.

پروتئین

تحقیقات خیلی نشون دادن مصرف پروتئین پیش از تمرین، پتانسیل بالایی واسه بهبود کارکرد ورزشی داره. ثابت شده که مصرف پروتئین تنها، یا همراه کربوهیدراتا، قبل از ورزش، سنتز پروتئین عضلات رو افزایش می ده. پژوهشی هم هست که واکنش مثبت عضله سازی در بدن پس از مصرف ۲۰ گرم مخلوط پروتئین وِی (whey protein)، موسوم به پروتئین آب پنیر، قبل از ورزش رو نشون داده.

دیگر امتیازات خوردن پروتئین قبل از ورزش عبارتند از:

  • واکنش آنابولیک بهتر یا رشد عضلانی
  • بهبود بازیابی عضلات
  • افزایش قدرت و توده بی چربی بدن
  • افزایش کارایی عضلات

چربی

در حالی که گلیکوژن واسه حرکات ورزشی کوتاه مدت و شدید استفاده می شه، چربی منبع سوخت مناسبی واسه تمرینات طولانی تر و با شدت کم تا متوسطه. البته تحقیقایی درباره تاثیرات مصرف چربی روی کارایی بدن بین ورزش انجام شده، اما این تحقیقات، به جای اثر مصرف چربی پیش از تمرین، رژیمایی با چربی بالا و تو یه مدت طولانی رو مورد بررسی قرار دادن. مثلا، پژوهشی هست که نشون می ده چار هفته رژیم با ۴۰ درصد چربی، مدت زمان دوی ایستادگی در دوندهای آموزش دیده رو افزایش می ده.

خلاصه

کربوهیدرات در به بیشترین حد رساندن ذخایر گلیکوژن واسه تمرینات شدید کمک می کنه، در حالی که چربی واسه سوخت رسانی به بدن در تمرینات طولانی تر و با شدت کمتر مفیده. پروتئین موجب بهبود سنتز پروتئین عضلات شده و به بازیابی عضلات کمک می کنه.

زمان وعده ی قبل از ورزش مهمه

زمان بندی وعده ی غذایی هم جنبه ی مهمی از تغذیه ی قبل از ورزشه. واسه به بیشترین حد رساندن بازده تمرینات، ۲ تا ۳ ساعت پیش از ورزش تون یک وعده ی غذایی کامل شامل کربوهیدراتا و پروتئین و چربی بخورین. اما اگه نمی تونین ۲ تا ۳ ساعت پیش از تمرین وعده ی غذایی کاملی بخورین، وعده ی پیش از تمرین سبکی بخورین. فقط باید بدونین که هر چه زمان خوردن تون به زمان تمرین نزدیک تر می شه، خوراک تون باید کمتر و آسون تر باشه.

پس اگه ۴۵ تا ۶۰ دقیقه قبل از ورزش غذا می خورید، غذاهایی انتخاب کنین که واسه هضم آسون باشن و فقط شامل کربوهیدرات و کمی پروتئین باشن. این روش کمک می کنه از هر گونه ناراحتی معده درزمان تمرین جلوگیری کنین.

خلاصه

پیشنهاد می شه وعده ی غذای کاملی ۲ تا ۳ ساعت پیش از تمرین تون بخورین. اگه دیرتر غذا می خورید، غذاهایی آسون تری انتخاب کنین که شامل کربوهیدرات و کمی پروتئین باشن.

چند نمونه غذای قبل از ورزش

اینکه چه غذایی بخوریم و چه مقدار بخوریم، به نوع و مقدار و شدت تمرین بستگی داره. قانون کلی، خوردن ترکیبی از کربوهیدرات و پروتئین پیش از تمرینه. اگه می خواید با وعده ی پیش از تمرین تون چربی هم بخورین، پس این وعده ی غذایی باید کمه کم چندین ساعت قبل از شروع ورزشباشد.

اینا چند نمونه از غذاهای متوازن پیش از تمرین هستن:

اگه تمرین تون ۲ تا ۳ ساعت دیگر یا حتی بیشتر شروع می شه

ساندویچ با نون گندم کامل

  • ساندویچ با نون گندم کامل (سبوس دار) و پروتئین بی چربی به همراه سالاد
  • املت تخم مرغ و نون تست گندم کامل با لایه آووکادو و یک لیوان آبمیوه ی طبیعی
  • پروتئین بی چربی و برنج قهوه ای و سبزیجات پخته شده

اگه تمرین تون طی ۲ ساعت آینده شروع می شه

اسموتی پروتئین

  • اسموتی پروتئین که از شیر و پودر پروتئین و موز و مخلوطی از میوه ها درست شده باشه
  • غلات صبحانه (مثل گندم کامل) و شیر
  • یک فنجون جوی پخته با لایه موز و بادام خردشده
  • ساندویچ کره ی بادام طبیعی و مربای میوه با نون گندم کامل

اگه تمرین تون طی ۱ ساعت یا کمتر شروع می شه

نوتریشن بار (تنقلات مغذی)

  • ماست یونانی و میوه
  • نوتریشن بار با پروتئین و مواد راحت ی سالم
  • یک تکه میوه مثل موز یا پرتقال یا سیب

به یاد داشته باشین که نباید وعدهای پیش از تمرین زیادی بخورین، فقط یکی از اینا رو انتخاب کنین.

در علاوه بر واسه اینکه بهترین نتیجه ممکن رو بگیرین، زمان بندیا و ترکیبای مختلفی از غذاهای پیش از تمرین رو امتحان کنین تا ببینین کدوم یک بهترین نتیجه رو واسه شما داره.

خلاصه

ترکیبی از کربوهیدراتا و پروتئینا واسه وعدهای پیش از تمرین پیشنهاد می شن. چربی هم می تونه مفید باشه، اما باید کمه کم دو ساعت قبل از تمرین مصرف شه.

مکملایی که می تونن قبل از ورزش مفید باشن

کراتین

شاید کراتین عادی ترین مکمل ورزشیه. ثابت شده که این مکمل توده عضلانی بی چربی و اندازه فیبر عضلانی و قدرت عضلات رو افزایش می ده و علاوه بر اینا خستگی رو به تاخیر میندازه. هر چند مصرف کراتین پیش از تمرین مفیده، اما به نظر می رسه مصرفش بعد از تمرین موثرتر هم هست. مصرف روزانه ۲ تا ۵ گرم مونوهیدرات کراتین خیلی موثره.

کافئین

ثابت شده کافئین در بین همه فایدهایی که داره، کارکرد رو هم بهتر کنه، قدرت رو افزایش می ده و به کاهش احساس خستگی و تحریک چربی سوزی هم کمک می کنه.

کافئین رو میشه به شکل قهوه و چای و نوشیدنیای انرژی زا مصرف کرد، اما در مکملا و قرصای مخصوص پیش از تمرین هم پیدا می شه. واقعا مهم نیس کافئین رو چیجوری مصرف می کنین، در هر صورت تاثیرات اون روی کارایی بدن معمولا یکسانه. اوج تاثیرات کافئین ۹۰ دقیقه پس از مصرف مشاهده شده. اما ثابت شده که حتی وقتی ۱۵ تا ۶۰ دقیقه پیش از تمرین مصرف می شه هم باز موثره.

آمینواسید شاخه دار

آمینواسیدهای شاخه دار (BCAAs) به آمینواسیدهای لازم والین (valine) و لوسین (leucine) و ایزولوسین (isoleucine) اشاره داره. تحقیقات نشون دهنده اون هستن که مصرف آمینواسید شاخه دار پیش از تمرین به کاهش آسیب عضلانی و افزایش سنتز پروتئین عضلات کمک می کنه. ثابت شده که مصرف یک دوز ۵ گرمی یا بیشتر از آمینواسید شاخه دار کمه کم یک ساعت قبل از ورزش خیلی موثره.

بتاآلانین

بتاآلانین اسید آمینه ایه که ذخایر کارنوزین در عضلات رو افزایش می ده. بتاآلانین موثرترین اسیدآمینه واسه تمرینات کوتاه مدت و با شدت بالاه و این کار رو با افزایش ظرفیت تمرین و ایستادگی عضلات انجام داده و خستگی رو هم کم می کنه. دوز پیشنهاد شده ی بتاآلانین ۲ تا ۵ گرم در روزه. اما باید کمه کم نیم گرم هم پیش از تمرین استفاده کنین.

مکملای ترکیبی قبل از ورزش

بعضی افراد کالاهایی رو ترجیح میدن که ترکیبی از چندین مکمل هستن. ترکیب این مواد با هم، ممکنه اثرات هم افزایی داشته باشه و کارایی شون رو به میزان زیادی زیاد کنه. کافئین و کراتین و بتاآلانین و اسیدآمینهای شاخه دار و آرژنین و ویتامینای گروه ب جزو عادی ترین مواد راحت در این نوع اجناس هستن.

ثابت شده که این نوع مکملای پیش از تمرین، بازده و قدرت و ایستادگی و توان بی هوازی و زمان واکنش و تمرکز و هوشیاری بدن رو افزایش میدن. مقدار مصرف این مکملای ترکیبی به محصول بستگی داره، اما کلا پیشنهاد شده که ۳۰ تا ۴۵ دقیقه پیش از تمرین مصرف شن.

خلاصه

کراتین و کافئین و اسیدآمینهای شاخه دار و بتاآلانین بیشتر قبل از ورزش پیشنهاد می شن. مکملای پیش تمرینیِ چندموادی هم معمولا ترکیبی از چندین ماده متفاوت هستن.

هیدراتاسیون (آب رسانی) هم مهمه

بدن واسه کارکرد مطلوب به آب نیاز داره. ثابت شده که هیدراتاسیون (آب رسانی به بدن) مناسب، توان رو حفظ کرده و حتی تقویت می کنه؛ در حالی که از دست دادن آب زیاد، با کم شدن قابل توجه کارایی رابطه داره. پیشنهاد شده که پیش از تمرین، آب به همراه سدیم مصرف شه. این تعادل مایعات رو بهتر کنه.

کالج علوم پزشکی ورزش آمریکا (American College of Sports Medicine) پیشنهاد می کنه کمه کم چار ساعت پیش از تمرین، ۵۰۰ تا ۶۰۰ میلی لیتر آب و ۱۰ تا ۱۵ دقیقه پیش از تمرین، ۲۳۰ تا ۳۵۰ میلی لیتر آب خورده شه. علاوه بر این، پیشنهاد می کنن یک نوشیدنی سدیم دار مصرف شه تا مایعات بدن رو حفظ کنه.

خلاصه

آب واسه کارایی بهتر بدن مهمه. پیشنهاد شده پیش از تمرین، آب و نوشیدنیای سدیم دار مصرف شه تا برابری مایعات رو حفظ کرده و از دست دادن بیشتر از حد مایعاترا جبران کرد.

جمع بندی

واسه به بیشترین حد رساندن کارایی و بازیابی بدنی خود، تقویت بدن با مواد مغذی درست پیش از تمرین مهمه. کربوهیدراتا کمک می کنن توانایی بدن تون رو در استفاده از گلیکوژن واسه سوخت رسانی به تمرینات کوتاه مدت و شدید به بیشترین حد برسونین، چربی هم کمک می کنه تا بدن تون رو واسه جلسات تمرینی طولانی تری آماده نگه دارین.

خوردن پروتئین به بهتر شدن سنتز پروتئین عضلات و جلوگیری از آسیب عضلانی و سرعت بخشیدن به بازیابی عضلانی کمک می کنه. هیدراتاسیون خوب هم با افزایش کارایی بدن رابطه داره.

وعدهای پیش از تمرین می تونن ۲-۳ ساعت تا نیم ساعت پیش از تمرینات صرف شن. اما غذاهایی رو انتخاب کنین که هضم شون آسونه، به ویژه اگه تمرین تون طی یک ساعت آینده یا حتی کمتر شروع شه. این کمک می کنه تا از هر ناراحتی معده ای جلوگیری کنین. علاوه بر این، خیلی مکملای مختلف هم هستن که می تونن به بهتر شدن کارایی کمک کرده و بازیابی رو سرعت ببخشند.

جون کلام اینکه تغذیه ی سالم قبل از شروع ورزش، می تونه اثر فوق العاده ای بر کارایی بهتر و بازیابی سریع تر بدن داشته باشه.

.com

 


قبل از سفر های خارجی به چه نکاتی باید توجه کنیم؟ 

مسافرت به خارج از کشور معمولا خیلی هیجان انگیز و استرس آوره. آشنا نبودن با قوانین و قوانین پروازهای خارجی می تونه این استرس رو چندبرابر کنه. واسه اینکه سفر لذت بخش تون رو با استرس خراب نکنین، لازمه با بایدها و نبایدهای پروازهای خارجی آشنا باشین. به شما اطمینان میدیم با خوندن این مطلب، مهم ترین قوانین هر رو یاد می گیرین و می تونین با خیالی آسون، از سفرتون لذت ببرین.

 

واسه سفرهای خارجی چه مدارکی موردنیازه؟

۱. گذرنامه و ویزا

واسه سفر به خارج از کشور، حتما باید گذرنامه ی معتبر به همراه داشته باشین. منظور از معتبر اینه که کمه کم ۶ ماه تا پایان اعتبار گذرنامه تون (تاریخ انقضا) باقی مونده باشه.

واسه سفر به بعضی کشورها مثل ترکیه، مالزی، اکوادور و تونس احتیاجی به ویزا ندارین و واسه بعضی کشورها مثل ارمنستان، تاجیکستان، گرجستان و عراق، ویزای فرودگاهی واسه تون صادر می شه. ویزای فرودگاهی با هم با ارسال بلیت صادر می شه و واسه دریافت اون احتیاجی نیس به سفارت کشور موردنظرتان مراجعه کنین، اما اگه مقصدتان هیچ کدوم از این دسته کشورها نیس، به ویزای معتبر نیاز دارین.

پیشنهاد ی ما اینه که علاوه بر این مدارک، کپی صفحه اول گذرنامه و ویزای خود رو واسه مواقع لازم به همراه داشته باشین.

۲. فیش پرداختی مشکلات خروج از کشور

یکی دیگر از مدارک مهمی که بعضی از مسافران اونو فراموش می کنن، فیش پرداختی مشکلات خروج از کشوره. با وجود اینکه شعبه ی بانک ملی واسه پرداخت این هزینه در فرودگاه امام خمینی تهران هست، پیشنهاد ما به شما اینه که چند روز قبل از سفر در یکی از شعبهای بانک ملی مبلغ دلخواه واسه پرواز خارجی خود رو پرداخت کنین. چون شعبه ی بانک ملی در فرودگاه امام معمولا اون قدر شلوغه که حتی امکان داره پرواز خود رو به خاطر صف طولانی اون از دست بدین!

طبق مصوبه ی سال ۹۶، مبلغ قابل پرداخت واسه مقصدهای بین المللی ۷۵ هزار تومن و واسه مقاصد زیارتی ۳۷ هزار و ۵۰۰ تومانه. ایرانیان ساکن خارج از کشور که دارای کارنامه ی شغلی از وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی هستن، احتیاجی به پرداخت این مبلغ ندارن.

میزان بار قابل حمل در سفرهای خارجی

میزان بار مجاز در هر پرواز، طبق قوانین خطوط پروازی مختلف، متفاوته. این میزان بین ۲۰ تا ۵۰ کیلوگرم واسه هر چمدونه که بسته به نوع هواپیما، شرکت هواپیمایی، راه پرواز و نوع بلیت (اکونومی یا بیزینس) تعیین می شه، اما معمولا میزان بار مجاز واسه پرواز خارجی ۳۰ کیلوگرمه، البته افرادی که بلیت کلاس بیزینس دارن، می تونن ۱۰ تا ۲۰ کیلوگرم بار بیشتر هم حمل کنن.

نکته ای که بیشتر افراد به اون توجه نمی کنن اینه که هر چمدون یا بسته باید بیشترین حد ۳۰ کیلوگرم باشه و این میزان ربطی به تعداد افراد نداره. یعنی اگه به یک سفر دو نفره می روید، به جای حمل یک چمدون بزرگ ۵۰ کیلویی، باید دو چمدون ۲۵ کیلویی به همراه داشته باشین.

اگه قصد سفر و واسه یک مقصد خارجی رو دارین به این نکته توجه کنین که بارِ دستیِ شما، یعنی همون باری که با خود به هواپیما می برین، باید وزن مشخصی داشته باشه که طبق قوانین هر ایرلاین متفاوته.

اشیا و وسایل غیرمجاز در پروازهای خارجی

واسه رعایت اصول ایمنی و امنیتی، ورود بعضی شکلای مختلف به طورکلی به هواپیما ممنوع و ورود بعضی شکلای مختلف به همراه مسافر به کابین هواپیما ممنوعه. پس هنگام پروازهای خارجی به این موضوع توجه کنین تا در فرودگاه دچار دردسر نشید.

حمل شکلای مختلف زیر به طورکلی با هواپیمای مسافربری ممنوعه:

  • شکلای مختلف مواد آتیش زا، منفجره و هر ماده ای که به سرعت آتیش میگیره؛
  • شکلای مختلف اسپری خوشبوکننده، پاک کننده، تافت؛
  • کپسول و اسپریای شیمیایی تحت فشار مثل گاز اشک آور، بیهوش کننده، دفاع شخصی، گاز مایع و …؛
  • شکلای مختلف مواد اسیدی و خورنده مثل سرکه، آبلیمو، اسید و غیره.

ورود شکلای مختلف زیر به داخل کابین هواپیما ممنوعه (این شکلای مختلف رو می تونین در چمدون خود بذارین و به قسمت بار تحویل بدین):

  • شکلای مختلف اشیا و وسیله بُرنده مثل تیغ موکت بُری، بطری، شیشه، چاقو، قیچی، ناخن گیر، تیغ جراحی، پنجه بکس، تیغ اصلاح و اشیای مثل؛
  • شکلای مختلف وسیله مثل پیچ گوشتی، آچار، چکش، سیم، طناب و …؛
  • هرگونه اسلحه ی اسباب بازی که شباهت زیادی به اسلحهای واقعی داره؛
  • شکلای مختلف اسلحه گرم مثل اسلحه نظامی، شکاری و ساچمه زن؛
  • شکلای مختلف فشنگ جنگی، شکاری و ورزشی.

زمان رفتن به فرودگاه

واسه پروازهای داخلی لازمه ۲ ساعت قبل از پرواز و واسه پروازهای خارجی ۳ ساعت قبل از پرواز در فرودگاه باشین. کانتر پرواز خارجی ۳ ساعت قبل از پرواز باز و ۶۰ دقیقه قبل از پرواز بسته می شه. حواس تون باشه در زمانای شلوغ و زمانای اوج مسافرت مثل عید نوروز، کمی زودتر از حد عادی به فرودگاه برید چون صف تحویل بار، بررسی گذرنامه و بازرسی بدنی واسه پرواز خارجی معمولا خیلی شلوغ و طولانیه.

یادتون باشه که هم در پروازهای داخلی و هم در پروازهای خارجی قبل از رفتن به فرودگاه، ترمینالی رو که باید به اون مراجعه کنین، بررسی کنین تا در فرودگاه وقت تون واسه این موضوع تلف نشه.

قاچاق ارز و مجازات اون 

 

یجاد نظم در بخشای مختلف اجتماعی، اقتصادی و اخلاقی بعضی وقتا حکومتا رو به ایجاد ممنوع بودنای رفتاری جهت می ده. این ممنوع بودنا طیف بزرگی دارن که شدیدترین اونا رو میشه در ایجاد ممنوع بودنای کیفری توجه کرد. قوانین وضع شده در بخش ی قاچاق کالا و ارز و درنظرگرفتن مجازات واسه اشخاصی که از این مقررات سرپیچی می کنن، نمونه روشن قوانینی هستن که با هدف تنظیم بخش ی اقتصاد و ایجاد نظم اقتصادی وضع شدن. این قانون (قانون جنگ با قاچاق ارز و کالا) در سال ۱۳۹۲ در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید و بعضی از مواد اون در سال ۱۳۹۴ اصلاح شد. همراه ما باشین. ما در این نوشتار به دنبال بررسی این موضوع هستیم که مقصود از قاچاق ارز چیه و قانون گذار چه مجازاتی واسه اون درنظر گرفته.

 

قاچاق ارز یعنی چه؟

طبق ماده یک قانون جنگ با قاچاق ارز و کالا، قاچاق ارز و کالا به هر گونه فعل یا ترک فعلی گفته می شه که تشریفات قانونی مربوط به ورود یا خروج کالا و ارز رو نقض می کنه. درواقع ورود و خروج کالا و ارز در هر کشور دارای قوانین و قواعدیه و اگه یک شخص با فعل یا ترک فعل این قوانین و قوانین رو نقض کنه، میشه گفت که انجام دهنده قاچاق کالا و ارز شده.

مقصود از ارز پول عادی کشورهای خارجی مثل اسکناس، مسکوکات، حوالهای ارزی و بقیه اسناد نوشته شده یا الکترونیکیه که در مبادلات پولی کاربرد داره و مقصود از تشریفات قانونی کارایی مثل تشریفات گمرکی و بانکی، اخذ مجوزهای لازم و ارائه به مراجع ذیربطه که افراد موظف هستن طبق قوانین و مقررات به خاطر وارد یا خارج کردن کالا یا ارز، بکنن.

مصادیق قاچاق ارز

حال پرسشی که باید به اون جواب داده شه، اینه که در چه زمانی میشه گفت تشریفات مربوط به ورود و خروج ارز نقض شده و به عبارت بهتر چه مواردی رو میشه از مصادیق قاچاق ارز دونست؟

در جواب به این سوال اول باید اشاره کرد که شناسایی موارد و مصادیق مربوط به قاچاق ارز فقطً محدود به مواردی که در قانون جنگ با قاچاق کالا و ارز اشاره گردیده نمی شه؛ بلکه طبق تصریح این قانون، ممکنه به بعضی از مصادیق قاچاق ارز در قوانین دیگر اشاره شده باشه. بااین حال، در سال ۱۳۹۶، کمیسیون اقتصادی مجلس به احصای بعضی از مصادیق قاچاق ارز پرداخت. بعضی از این مصادیق قاچاق ارز، طبق اون چه این کمیسیون به اون اشاره کرده ، یعنی:

  • ورود یا خروج ارز از کشور بی رعایت تشریفات قانونی یا از مسیرهای غیرمجاز؛
  • هرگونه اقدام به خروج ارز از کشور بی رعایت تشریفات قانونی یا از مسیرهای غیرمجاز به شرط گرفتن در مراجع ذی صلاح با دلیل به قرائن و امارات موجود به عنوان قاچاق ارز حساب شه؛
  • انجام هر عملی در کشور که عرفاً معامله ارز حساب می شه؛ مثل خرید، فروش و حواله به وسیله اشخاصی غیر از صرافی، بانک یا مؤسسه پولی اعتباری دارای مجوز از بانک مرکزی درصورتی که طرف معامله صرافی، بانک یا مؤسسه پولی اعتباری داخلی دارای مجوز نامبرده نباشه، معاملاتی که در حدود قوانین بانک مرکزی به وسیله اشخاصی مثل واردکنندگان و صادرکنندگان صورت میگیره از عمومیت این بند خارجه؛
  • معامله فردایی ارز مثل اونکه به وسیله صرافی یا غیر اون انجام شه. معامله فردایی معامله ایه که تحویل ارز و ریال به روز یا روزهای آینده موکول شده، ولی باعث تحویل ارز نمی شه یا از اول قصد تحویل ارز وجود نداشتهه و قصد دو طرف تنها تسویه فرق قیمت ارزه؛
  • انجام کارگزاری خدمات ارزی در داخل کشور واسه افراد خارج از کشور بی داشتن مجوز انجام عملیات صرافی از بانک مرکزیه. کارگزار شخصیه که مابه ازای ارز معامله شده رو در کشور دریافت می کنه؛
  • ثبت نکردن معاملات ارزی در سامانه ی ارزی یا ثبت ناقص یا خلاف واقع اطلاعات مربوط به معاملات نامبرده در این سامانه به وسیله صرافی، بانک یا مؤسسه پولی- اعتباری دارای مجوز از بانک مرکزی؛
  • ارائه ندادن عامل معتبر یا ارائه عامل خلاف واقع یا دارای اطلاعات ناقص به مشتری به وسیله صرافی، بانک یا مؤسسه پولی اعتباری دارای مجوز از بانک مرکزی؛
  • عرضه، حمل یا نگهداری ارز بی عامل معتبر یا بی مجوز ورود به وسیله اشخاصی غیر از صرافی، بانک یا مؤسسه ی پولی اعتباری دارای مجوز از بانک مرکزی؛ (موارد کمتر از سقف تعیینی به وسیله بانک مرکزی واسه ورود ارز از کشور از عمومیت این بند خارجه.)

مجازات قاچاق ارز

حال که با معنی قاچاق ارز آشنا شدیم، باید به این سوال جواب دهیم که اگه شخصی انجام دهنده قاچاق ارز شه، چه مجازاتی در انتظارشه. طبق قانون اگه شخصی انجام دهنده قاچاق ارز شه، علاوه بر ضبط ارز، به پرداخت جریمه نقدی ارز ورودی، یک تا دو برابر بهای ریالی اون و جریمه نقدی ارز خروجی، دو تا چار برابر بهای ریالی اون محکوم میشه.

درصورتی که ارزش ارز مکشوفه برابر تشخیص راحت ی دستگاه کاشف برابر ده میلیون (۱۰٫۰۰۰٫۰۰۰)ریال یا کمتر باشه، با قید در صورت جلسه ی کشف، متهم اونو امضا می کنه. درصورت استنکاف (سرباز زدن)، مراتب در صورت جلسه ی کشف قید و طبق مورد، کالا ضبط و به همراه صورت جلسه به سازمان جمع آوری و فروش اموال تملیکی تحویل می شه و ارز مکشوفه به حساب مشخص شده به وسیله بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران واریز و رونوشتی از اوراق به متهم ابلاغ می شه.

صاحب ارز می تونه ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ در اداره تعزیرات حکومتی شهرستان محل کشف به این تصمیم اعتراض کنه. تا تعیین تکلیف قطعی قاچاق از طرف سازمان تعزیرات حکومتی، باید عین کالا نگهداری شه.