روش ها و اشکال سازگاری در سازمان ها

به نظر می رسد به تعداد انسان ها روش های حل مشکل یا سازگاری وجود دارد اما می توان به اصول کلی و اولیه ای جهت یکسان سازی روش های سازگاری دست یافت.

اسکات[1](1989) انواع سازگاری را به این صورت عنوان می کند:

الف) سازگاری تحصیلی

ب) سازگاری بین فردی یا اجتماعی

ج) سازگاری خانوادگی

سازگاری آموزشی یا تحصیلی: مجموعه واکنش هایی است که توسط آن یک فرد ساختار خود را برای پاسخی موزون با شرایط محیط مدرسه  و فعالیت هایی که آن محیط از دانش آموز می خواهد تغییر دهد، در نتیجه هر عاملی که این پاسخ گویی را در محیط جدید با مشکل مواجه کند، زمینه ای برای ناسازگاری او در این محیط فراهم ساخت. بدین ترتیب ضوابط سازگاری مدرسه ای دانش آموزان و فعالیت های مورد نظر آن بررسی می گردد. دانش آموزی که بتواند به این ضوابط پاسخ مثبت دهد، طبیعی و سازگاری قلمداد می شود و کسی که نتواند به این ضوابط پاسخ مثبت دهد، ناسازگار محسوب می گردد. (یمینی دوزی، 1373)

سازگاری تحصیلی می تواند به اجزایی تقسیم شود که اهم آن اجزا عبارت است: رضایت از مدرسه و حضور و پافشاری به آن، رقابت در نظر معلمان، نمرات پیشرفته تحصیلی، دوست داشتن توسط معلمان، قضاوت معلمان در سازگاری مدرسه، عملکرد با مسئولین مدرسه و… (اسکات، 1989)

سازگاری بین فردی و اجتماعی: مکانیسم هایی است که توسط آن یک فرد توانایی تعلق به یک گروه را می یابد که لازمه آن بروز تغییراتی در فرد می باشد که موجب یکپارچه شدن مکانیسم هایی می شود که توسط آنها گروه، یک عضو جدید را می پذیرد. به نظر ریموند بودون[2](به نقل از محمدخانی، 1389) برای اینکه سازگاری اجتماعی فرد عملی باشد لازم است:

INLINE  مشکلات استرس طولانی بر بدن چیه؟ "

الف) افکار و برخورد گروه در تضاد با افکار و برخوردهای فرد که مشخص کننده تعلق او به یک گروه است، نباشد.

ب) افکار و برخوردهای گروه در تضاد با برخوردهای عمیق فرد نباشد بطوری که سیستم ارزشی مرتبط، شخصیت او را دچار مشکل کند.

وقتی از چگونگی سازگاری مطلوب صحبت می شود باید شرایطی را که سازگاری در آن به وقوع می پیوندد مورد توجه قرار بگیرد. ممکن است افرادی در موقعیتی که دیگران نمی توانند خود را در آن سازگار کنند، رفتاری سازگارانه داشته باشند و یا بعضی دیگر در یک زمان به خوبی با یک موقعیت ترسناک یا دشوار سازگار شود ولی در زمان دیگر رفتار ناسازگارانه داشته باشد. (آزاد، 1377)

سازگاری خانوادگی: مکانیسم هایی که توسط آن یک فرد احساس امنیت و اعتماد نسبت به اعضای خانواده باید طی یک دوره طولانی از مراقبت پایدار و واقعی، این نیاز فرد را برآورده کنند. احساس امنیت از طریق صحبت کردن به کودک و تایید او حاصل می شود. کودک باید احساس کند که صمیمانه دوستش دارند و او را به عنوان یک فرد تایید می کنند. او در صورتی می تواند نگرش مثبت و پایدار نسبت به زندگی داشته باشد که محبت و تایید پایداری از طرف خانواده بدست آورد. (سیف و همکاران، 1373 به نقل از اسماعیلی، 1388)

این نوع سازگاری از طریق رضایت کودکان از خانواده هایشان و درجه دوستی آنها با والدین ارزیابی می گردد که از یافته ها چنین بر می آید که سازگاری خانوادگی با سازگاری آموزشی ارتباط نزدیک دارد و سازگاری اجتماعی نیز با سازگاری آموزشی ارتباط دارد و این ابعاد سازگاری بر هم تاثیر نموده و از یکدیگر تاثیر می پذیرند. (اسکات، 1989)

INLINE  خرید ممبر تلگرام

[1]. Scott

[2]. Raymond Boudon