دانلود مقاله با موضوع مدنی،

ی عمل مجرمانه خود است ولی مسؤولیت اخلاقی علی‌الظاهر ممکن است جنبه بیرونی نداشته باشد و شخص در مقابل وجدان خویش احساس مسؤولیت می‌کند از فعل ارتکابی شرمنده و بازخواست می‌شود. مسؤولیت کیفری وقتی محقق می‌شود که شخص مرتکب افعالی شود که به حکم قانون جرم شناخته شده است. ضمانت اجرای مسؤولیت جزایی واکنش اجتماعی است که جامعه به صورت مختلف از خود نشان می‌دهد اما مسؤولیت اخلاقی جنبه باطنی داشته نیازی به وجود نص قانونی ندارد. با این حال رابطه و تأثیر علم جزا و علم اخلاق بر روی یکدیگر غیر قابل انکار است. هیچ مقننی در برقراری مسؤولیت جزایی نسبت به اخلاق بی‌تفاوت نیست و حقوق چاره‌ای جز پیروی از علم اخلاق ندارد. آنچه محیط جامعه را برای زندگی مناسب می‌سازد اخلاق و وجدان است نه صرفاً یک سری مقررات حقوقی خشک، به علاوه برای احراز مسؤولیت کیفری اغلب از مفهوم مسؤولیت اخلاقی کمک گرفته می‌شود.

1-1-2-3- مسؤولیت مدنی
مسؤولیت مدنی نوع دیگری از مسؤولیت حقوقی است که در مقابل مسؤولیت کیفری است. ضرر رکن مهم این مسؤولیت است. بنابراین هر فعل یا ترک عل که موجب اضرار به شخص اعم از حقیقی یا حقوقی شود سبب مسؤولیت مدنی می‌گردد. به عبارتی مسؤولیت در مقابل خسارتی که شخص (یا کسی که تحت مراقبت یا اداره شخصی است) یا اشیا تحت حراست وی به دیگری وارد کند و همچنین مسؤولیت شخص بر اثر تخلف از تعهدات ناشی از قرارداد .»
مسؤولیت مدنی و اخلاقی دارای تفاوت‌هایی هستند: در مسؤولیت مدنی، ملاک عینیت عمل است لکن در مسؤولیت اخلاقی حس درونی ملاک می‌باشد. در مسؤولیت مدنی ورد ضرر به دیگری اساس مسؤولیت است، اما در مسؤولیت اخلاقی ممکن است ضرر عینی نباشد و شرمساری و ندامت درونی مایه اصلی مسؤولیت اخلاقی را تشکیل می‌دهد. از نظر ضمانت اجرا فرق مهمی ‌بین این دو مسؤولیت وجود دارد: در مسؤولیت مدنی تقاضای جبران خسارت وارده از دادگاه ممکن است ولی در مسؤولیت اخلاقی چنین ضمانت اجرایی وجود ندارد. با این که گفتیم مسؤولیت اخلاقی نیز مبتنی بر تقصیر و خطاست ولی اولاً مفهوم تقصیر ملاک نیست. در مسؤولیت مدنی فعل ضرری لازم است و تا سوء نیت به مرحله فعلیت نرسد مسؤولیتی نیست در حالی که در مسؤولیت اخلاقی گاه فکر سوء موجب مسؤولیت است. میزان تقصیر و مسؤولیت در مسؤولیت اخلاقی از نظر علم اخلاق باید برابر باشد در حالی که در مسؤولیت مدنی گاه بین تقصیر و مسؤولیت تفاوت فاحش است چنانچه اگر از خطایی کوچک ضرری عظیم وارد آید حقوق در مسؤول شناختن فرد برای جبران همه خسارت تردیدی ندارد. حال باید دید این دو نوع مسؤولیت حقوقی، یعنی کیفری و مدنی چه تفاوت هایی با هم دارند؟ در ابتدا دو مسؤولیت یکی بوده اما امروزه متفاوتند: در مسؤولیت کیفری هدف مجازات است اما در مسؤولیت مدنی جبران خسارت. مسؤولیت مدنی قابل عفو نیست همچنین می‌توان جریان دادرسی را از طرف مقامات ما فوق متوقف ساخت در حالی که مسؤولیت کیفری قابل عفو بوده و گاهی جریان دادرسی قابل توقیف از طرف مقامات ما فوق است. مسؤولیت کیفری ضمانت اجرای تجاوز به حقوق و نظم عمومی ‌است و شدت آن بستگی به اخلال در نظم جامعه دارد اما مسؤولیت مدنی فقط خسارت را جبران می‌کند.4 هر چند امروزه باز هدف این دو مسؤولیت به هم نزدیکتر شده و هدف پیشگیری و احتیاط از ضرار است.5 منبع مسؤولیت کیفری قانون است اما در مسؤولیت مدنی معیار داوری عرف است که آیا فعلی را خطا می‌بیند یا نه، مخصوصاً با توجه به نقش تئوری خطر که صرف فعل کفایت می‌کند. در مسؤولیت مدنی بر خلاف مسؤولیت کیفری نیازی به نص خاص قانونی نیست.6 قلمرو این دو مسؤولیت متمایز است هر جرمی‌دارای جنبه مسؤولیت مدنی نیست و هر مسؤولیت مدنی نیز دارای چهره کیفری نیست و گاهی فعلی هر دو جنبه را داراست مثل سرقت و کلاهبرداری در یک دید کلی می‌توان گفت که هر مسؤولیت جزایی مسؤولیت مدنی نیز هست. البته به شرطی که مداخله‌ای فیزیکی در شخصیت و تمامیت جسمی ‌یا اموال دیگران واقع شود اما اگر هیچ ضرری به شخص خاصی نرسد، مسؤولیت مدنی نیست.
مسؤولیت کیفری مبتنی بر عنصر معنوی و سوء نیت است و جرم غیر عمد استثناست. در حالی که امروزه مسؤولیت مدنی مبتنی بر تقصیر، خطر، در حال گسترش است. در مسؤولیت کیفری به مرتکب و شخصیت وی می‌نگرند و مسؤولیت، فردی است و در اینجا با علم اخلاق رابطه پیدا می‌کند. حتی در بعضی کشورها برای مجرم پرونده شخصیت تشکیل می‌شود. اما امروزه در مسؤولیت مدنی خطا رنگ اخلاقی ضعیفی دارد و بیشتر چهره اجتماعی و نوعی پیدا می‌کند آیین دادرسی دو مسؤولیت نیز متفاوت است و لو محاکم عمومی ‌شده باشد. در مسؤولیت مدنی بر خلاف کیفری ضرر شرط است. به نظر می‌رسد در هر دو، ضرر رکن است. اما متضرر فرض می‌کند در مسؤولیت کیفری ضرر به کل جامعه می‌رسد و در مسؤولیت مدنی اصولاً به اشخاص خاص. هر چند در مسؤولیت جزایی نیت و قصد بر خلاف مسؤولیت مدنی شرط است و مسؤولیت جزایی از این جنبه به اخلاق نزدیک می‌شود با این حال هر سه مسؤولیت مدنی، جزایی و اخلاقی از همدیگر جدا هستند. چرا که در مسؤولیت جزایی لازم است این نیت در عالم خارج به منصه ظهور برسد و ضرری وارد شود اما در مسؤولیت مدنی قصد و نیت شرط نیست و در مسؤولیت اخلاقی نیز لازم نیست به منصه ظهور برسد. صلح و مصالحه در مسؤولیت جزایی روا نیست اما در مسؤولیت رواست.
1-1-3- مسؤولیت مدنی قراردادی و غیر قراردادی
مسؤولیت قراردادی عبارت از مسؤولیت کسی است که به موجب عقدی از عقود معین یا غیر معین، تعهدی را پذیرفته باشد و به علت عدم انجام تعهد یا در ارتباط با عدم انجام تعهد خسارتی به متعهد له وارد کند که دراین صورت متعهد مکلف است خسارت وارده را جبران کنند.
مبنای مسؤولیت قراردای به نحوی قرارداد باز می‌گردد و جزای عهد شکنی و نقض قرارداد است، همچنین مسؤولیت قراردادی از مسئله اجبار به انجام عین تعهد جداست زیرا که در اجبار به انجام عین تعهد شاید اصلاً خسارتی وارد نشده است اما در مسؤولیت قراردادی متعهد له از محکمه تقاضای جبران خسارت می‌کند. ولی مسؤولیت قهری جزء قراردادها نیست و جزء ایقاعات هم نیست چرا که درآن اراده انشایی در آن دخالتی ندارد. اراده ممکن است در عمل مادی دخالت داشته باشد. اما در بار کردن اثر دخالت ندارد. به عبارتی اراده‌ی مزبور، انشایی نیست.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

مسؤولیت قهری جایی است که عدم تعهد غیر قراردادی سبب خسارت شده که این مسؤولیت طبیعتاً قهری است.

1-1-4- انواع مسؤولیت مدنی غیر قراردادی (قهری)
با توجه به تئوریها ومقررات مسؤولیت مدنی، مسولیت قهری نیز مانند مسؤولیت قراردادی سه نوع است: یعنی مسؤولیت قهری ناشی از عمل شخص، مسؤولیت قهری ناشی از عمل غیر و مسؤولیت قهری ناشی از شی. این تقسیم بندی از ماده 1384 ق.م.ف مستفاد است: طبق ماده 1384 ق.م.ف «یک شخص نه تنها پاسخگوی خسارتی است که از اعمال اوسر زده بلکه مسؤول خسارات ناشی از اعمال اشخاصی که اوباید پاسخگوی آنها باشد نیز هست و همچنین خساراتی را که توسط اشیای تحت حراست او ایجاد شده مسؤول آنها نیز هست».

1-1-4-1- مسؤولیت قهری ناشی از عمل شخص
معمول ترین و شایع ترین مسؤولیت، مسؤولیت ناشی از عمل شخص می‌باشد. یعنی از عملی که از شخص سر زند و باعث مسؤولیت خود وی گردد. ماده 1382 ق.م.ف اشعار می‌دارد که «هر عمل انسان که باعث خسارت به دیگری شود او را مسؤول خسارتی می‌کند که از تقصیر و خطای او ناشی شده است.» دراین ماده مسؤولیت ناشی از عمل شخص مبتنی بر تئوری تقصیر شده و به سه رکن نیاز است: خسارت، تقصیر و رابطه سببیت بین خسارت و تقصیر.
خطا اصولاً در مسؤولیت فوق غیر مفروض است و خواهان باید آن را ثابت کند. این یک قاعده کلی است و مقنن فقط درموارد استثنایی از آن منحرف شده است. مشکل این مبنا این است که تقصیر یا خطا، نه در فرانسه نه درایران به طور اساسی تعریف نشده است.
در ماده 1383ق.م.ف مبنای مذکور در ماده 1382 تأیید شده: «هر کس مسؤول خسارتی است که نه تنها از خطا و تقصیرش ناشی شده بلکه مسؤول خسارات ناشی از بی احتیاطی یا عفلت خود نیز می‌باشد.» تقصیر درماده 1382 بیشتر عمدی ودر ماده 1383 غیر عمدی است.
در حقوق ایران مسؤولیت شخص فقط متکی بر تئوری تقصیر نیست چرا که درمورد اتلاف مسؤولیت مبتنی بر خطر بوده و قانون مسؤولیت مدنی ومقررات تسبیب تئوری تقصیر را پذیرفته و از طرفی قانونی مسؤولیت مدنی ناسخ مقررات اتلاف نیست. بنابراین از هر دو تئوری استفاده شده است.
در مورد این که آیا اهلیت و شعور برای شخص مسؤول برای ارتکاب تقصیر لازم است یا نه شاید طبق یک اصل کلی بتوان گفت کسانی مسؤول هستند که دارای هوش و رشد کافی باشند و صغیر و مجنون نه مسؤولیت کیفری دارند و نه مسؤولیت مدنی. رویه قدیم فرانسه مبتنی بر این بوده و علمایی چون Pothier نیز معتقد به این نظر بوده‌اند. این نظر با حدیث رفع و حدیث قلم در فقه ما نیز منطبق است.

1-1-4-2- مسؤولیت قهری ناشی از عمل غیر
با توجه به این که هر کس باید پاسخگوی اعمال خود باشد و هیچ کس مسؤول عمل دیگری نیست، مسؤولیت ناشی از عمل غیر در ابتدا شگفت‌آور می‌نماید. در قرآن نیز آمده که «ولاتزر وازره وزر اخری» یعنی هیچ کس بار دیگری را به دوش نمی‌کشد. با این حال مواردی وجود دارد که شخص، مسؤول اعمال دیگری است. آنچه مقنین دنیا را بر طرح این مسؤولیت متمایل کرده این است که هر ضرری باید جبران شود و هیچ ضرر جبران نشده ای نباید وجود داشته باشد. اما مسؤولین یک ضرر همیشه دارای شرایط یکسانی نیستند تا قاعده‌ای واحد بر همه حکومت کند. گاهی مسؤول حادثه اصلاً استطاعت ندارد، مثل اطفال یا استطاعت کمی‌ دارد مثل کارگران که توان جبران خسارت را ندارند. بنابراین آیا ضرر را بدون جبران گذاریم، راه حل این است که اشخاص دیگری را به نحوی مسؤول جبران خسارت کنیم (در حدود قانون) و از طرفی گاه مسؤول بی‌نهایت متمکن است مثل کارخانه که برای جبران ضرر، مسؤولیت ناشی از عمل دیگران را بر عهده وی می‌گذاریم. با این حال در اعمال این مسؤولیت نهایت دقت لازم است.
مسؤولیت ناشی از عمل غیر استثنایی بوده و اصولاً در چند حال ممکن است تحقق یابد که در ذیل مورد بررسی قرار می‌دهند.

– مسؤولیت دولت

دولت نیز،مانند سایر کارفرمایان، اداره و رهبری سازمان‌های دولتی را بر عهده دارد و به حکم منطق و عدالت باید مسؤول زیان‌های باشد که ماموران او به مناسبت انجام وظایف خود به دیگران وارد می‌سازند، ولی ماده 11 قانون مسؤولیت مدنی این نتیجه را نپذیرفته و مقرر دانسته است که: «کارمندان دولت و شهرداری و موسسات وابسته به آنها، که به مناسبت انجام وظیفه عمداً یا در نتیجه بی‌احتیاطی خسارتی به اشخاص وارد نمایند، شخصاً مسؤول جبران خسارت وارده می‌باشند، اما این حکم استثنایی را باید تفسیر محدودکرد و از دامنه‌ی اجرای آن کاست، پس نباید گفت:
حکم ماده ویژه کارمندان است نه کارگران
راه دیگر که برای محدود ساختن دامنه ی اجرای حکم بخش اول ماده 11 به نظر می‌رسد، این است که چون مرز مشخصی بین تفصیر کارمندان و تفصیر اداری مربوط به نقص تشکیلات وجود ندارد، روبه قضایی می‌تواند با گسترش بند 2 از ماده ، قلمرو بند 1 را در عمل محدود سازد.
به موجب بند 2 ماده 11 قانون مسؤولیت مدنی: «هرگاه خسارت وارده مستند به عمل آنان نبوده و مربوط به نقص وسایل ادارات و موسسات مزبور باشد. دراین صورت جبران خسارت بر عهده ی اداره یا موسسه ی مربوط است».
به روشنی نمی‌توان خساراتی را که از تصمیمات شخصی کارمند به بار آمده است از ضررهای ناشی از نقص وسایل اداری بازشناخت بهترین معیار برای تشخیص تفصیر شخصی کارمند با نقص اداره آن است که هر اندازه که در

این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید