اکسیدروی

دانلود پایان نامه

بدون حضور قارچ نداشت (جدول ۴-۱۳). در وزن هر دانه در بوته افزایش چشم گیری در تیمارها دیده نشد. بیشترین عملکرد دانه در بوته در اکسیدروی نانو با سطح ۱۰۰ میلیگرم بر کیلوگرم همراه با قارچ بود و کمترین عملکرد دانه در تیمار اکسیدروی معمولی با سطح صفر بدون قارچ بود که تفاوت معنیداری با سایر تیمارها نشان دادند (جدول ۴-۱۳).

جدول ۴-۱۳. اثر متقابل نوع اکسیدروی (نانو و معمولی)، سطوح آنها و قارچ گلوموس اینترارادیسس بر شاخصهای رشدی لوبیا
تیمارهای آزمایشی
وزن خشک ریشه
(g/pot)
وزن خشک اندام هوایی (g/pot)
طول ریشه

(cm)
ارتفاع گیاه

(cm)
تعداد غلاف در بوته
تعداد دانه در غلاف
تعداد دانه در بوته
وزن دانه در بوته
)g/pot(
وزن صد دانه
(g)
وزن هر دانه در بوته
)mg(
عملکرد دانه )g/plant )
تیمار قارچ
نوع اکسیدروی
سطوح اکسیدروی
(mg/kg)

حضور

نانو
صفر
۵۰
۱۰۰
۲۰۰
۳۲/۰defg
۹۵/۱cd
۰۸/۲۴def
۱۲fgh
۳۹/۲efg
۱cd
۱۱/۷fgh
۶۳/۰bcd
۹۵/۸abc
۰۸/۰abc
۲۰/۰cde

۴۴/۰bc
۸۰/۲a
۷۲/۲۴bcdef
۵۵/۱۴cd
۵۵/۳ab
۳۰/۱bc
۴۴/۱۰ab
۶۵/۰bc
۳۱/۶defg
۰۶/۰defg
۲۹/۰bc

۶۰/۰a
۰۳/۳a
۴۵/۳۰a
۱۷a
۷۷/۳a
۰۱/۲a
۱۱a
۶۹/۰abc
۲۹/۶defg
۰۶/۰defg
۴۷/۰a

۳۰/۰efghi
۴۲/۲b
۸۳/۲۷ab
۸۱/۱۲cdefg
۳۳/۲efg
۱۳/۱bcd
۶۴/۷efg
۴۱/۰ghi
۶۰/۵defg
۰۵/۰defg
۱۴/۰def

معمولی
صفر
۵۰
۱۰۰
۲۰۰
۳۲/۰efgh
۹۰/۱cd
۵۴/۲۴bcdef
۳۹/۱۲efgh
۲fg
۹۵/۰cd
۶۶/۶ghi
۴۷/۰efg
۳۵/۵fg
۰۷/۰bcdef
۱۳/۰ef

۳۷/۰cde
۲۰/۲cd
۸۵/۲۷ab
۸۳/۱۳cdef
۲۲/۳abcd
۱۸/۱bcd
۸۸/۷ef
۷۲/۰ab
۵۱/۷bcdef
۰۹/۰ab
۳۵/۰ab

۴۷/۰b
۸۳/۲a
۲۲/۲۷abcd
۷۰/۱۶ab
۵۵/۳ab
۵۷/۱ab
۳۳/۱۰abc
۸۰/۰a
۹۴/۶cdef
۰۷/۰abcde
۴۳/۰a

۳۳/۰defg
۸۴/۱d
۰۵/۲۶bcde
۰۷/۱۴cdef
۶۶/۲cdef
۹۱/۰cd
۷۹/۷ef
۳۴/۰hi
۹۱/۹a
۰۴/۰g
۱۰/۰ef

عدم حضور

نانو
صفر
۵۰
۱۰۰
۲۰۰
۲۷/۰fghi
۳۶/۱e
۷۳/۲۲ef
۰۱/۱۱gh
۲۲/۳abcd
۸۱/۰d
۸۸/۵i
۴۵/۰fgh
۸۱/۷abcd
۰۷/۰abcd
۲۰/۰cde

۳۴/۰def
۷۵/۱d
۴۲/۲۶bcd
۱۶/۱۳cdef
۶۶/۲cdef
۵۱/۱b
۶۶/۹bc
۵۴/۰def
۵۹/۵efg
۰۵/۰efg
۲۲/۰bcde

۴۰/۰bcd
۹۵/۱cd
۷۵/۲۷abc
۷۹/۱۴bc
۷۷/۲bcdef
۱۹/۱bcd
۵۵/۸de
۶۰/۰cd
۱۱/۷bcdef
۰۷/۰bcdef
۲۳/۰bcde

۲۳/۰i
۳۴/۱e
۶۱/۲۵bcdef
۰۲/۱۲fgh
۲۲/۲fg
۷۴/۰d
۵۵/۶hi
۴۲/۰gh
۴۸/۶defg
۰۶/۰defg
۱۰/۰ef

معمولی
صفر
۵۰
۱۰۰
۲۰۰

۲۴/۰hi
۳۷/۱e
۳۵/۲۲f
۷۱/۱۰h
۵۵/۱g
۷۶/۰d
۷۷/۵i
۳۰/۰i
۳۵/۵fg
۰۵/۰fg
۰۶/۰f

۲۷/۰fghi
۷۳/۱d
۰۹/۲۴def
۹۶/۱۲cdefg
۱۱/۳abcde
۸۷/۰cd
۷۷/۷ef
۵۸/۰cde
۵۱/۷bcdef
۰۷/۰bcdef
۲۰/۰cde

۳۴/۰defg
۴۲/۲b
۳۳/۲۴cdef
۲۱/۱۴cde
۳۳/۳abc
۲۲/۱bcd
۳۳/۹cd
۶۴/۰bcd
۹۴/۶cdef
۰۶/۰cdef
۲۸/۰bcd

۲۶/۰ghi
۶۷/۱de
۱۴/۲۴def
۵۷/۱۲defgh
۴۴/۲def
۸۷/۰cd
۴۱/۶hi
۶۳/۰bcd
۹۱/۹a
۰۹/۰a
۲۱/۰cde
میانگینهای با حروف مشابه در هر ستون بر اساس آزمون چند دامنهای دانکن در سطح احتمال ۵% دارای اختلاف معنیدار نمیباشند.

۴-۳- تأثیر تیمارهای آزمایشی بر عناصر غذایی پر مصرف در گیاه لوبیا
۴-۳-۱- تأثیر تیمارهای آزمایشی بر عناصر نیتروژن، فسفر و پتاسیم گیاه
با توجه به جدول ۴-۱۴، تیمار نوع اکسیدروی بر غلظت نیتروژن گیاه معنیدار شد (P?0.05). تیمارهای اکسیدروی نانو نسبت به اکسیدروی معمولی از درصد نیتروژن بیشتری برخوردار بودند که احتمالاً به دلیل افزایش عملکرد در تیمار اکسیدروی نانو نسبت به اکسیدروی معمولی است (مظاهری نیا و همکاران، ۲۰۱۰).
تیمار نوع اکسیدروی بر فسفر گیاه معنیدار شد (P?0.05). فسفر گیاه در تیمار اکسیدروی نانو نسبت به اکسیدروی معمولی بیشتر شد که احتمالاً به دلیل عملکرد بیشتر در تیمار اکسیدروی نانو نسبت به اکسیدروی معمولی بود (جدول ۴-۱۴). فروهر (۱۳۷۸) نشان داد که مصرف پودرهای اکسیدی در بعضی خاکهای آهکی موجب افزایش جذب فسفر توسط گیاه شده که احتمالاً با افزایش عملکرد گیاه و افزایش جزئی غلظت فسفر در گیاه در ارتباط است.
تیمار نوع اکسیدروی بر پتاسیم گیاه معنیدار شد (جدول ۴-۱۴). غلظت پتاسیم گیاه در تیمار اکسیدروی نانو نسبت به اکسیدروی معمولی بطور معنیداری بیشتر بود (P?0.05). به نظر میرسد این افزایش به دلیل عملکرد بیشتر گیاه در اثر کاربرد اکسیدروی نانو نسبت به اکسیدروی معمولی باشد. عباسپور (۱۳۷۹) نشان داد تیمارهایی با عملکرد زیادتر دارای بیشترین غلظت پتاسیم گیاه بودند.

جدول ۴-۱۴. اثر نوع اکسیدروی بر غلظت عناصر نیتروژن، فسفر و پتاسیم گیاه
نوع اکسیدروی

نیتروژن
(%)
فسفر
(mg/kg)
پتاسیم
(%)
نانو
۷/۱a
۱۸۰۰a
۴/۱a
معمولی
۶/۱b
۱۵۰۰b
۱/۱b
اعداد دارای حروف مشابه در هر ستون بر اساس آزمون چند دامنهای دانکن و در سطح احتمال ۵% دارای اختلاف معنی دار نمیباشد.

کاربرد قارچ گلوموس اینترارادیسس بر مقدار نیتروژن گیاه معنیدار شد (جدول۴-۱۵). کاربرد قارچ گلوموس اینترارادیسس موجب افزایش معنیدار نیتروژن گیاه شد (P?0.05). به طور کلی گیاهان تیمار شده با میکوریزا، غلظتهای بیشتری از عناص
ر کم مصرف را از خاک جذب میکنند که این عناصر نقش مهمی در بهبود فرایند تثبیت نیتروژن ایفا میکنند (اوهارا و همکاران، ۱۹۸۸). میکوریزا به دو طریق مستقیم (جذب و انتقال نیتروژن محلول) و غیر مستقیم (با ترشح ترکیبات آلی و تبدیل نیتروژن نامحلول خاک به فاز محلول و سپس انتقال آن) سبب افزایش نیتروژن گیاه میزبان شده و همچنین بر فرآیند تثبیت نیتروژن تأثیر میگذارد (میلر، ۲۰۰۰؛ میلر و همکاران، ۱۹۹۵؛ لیندرمن، ۱۹۹۱).
با توجه به جدول ۴-۱۵ تیمار قارچ گلوموس اینترارادیسس بر فسفر گیاه معنیدار شد (P?0.05). با کاربرد قارچ گلوموس اینترارادیسس، غلظت فسفر گیاه کمی افزایش نشان داد. افزایش فسفر در گیاه احتمالاً به علت بالا بودن غلظت این عناصر در قارچ گلوموس اینترارادیسس است. در بین عناصر غذایی، بیشترین نقش میکوریزا در جذب فسفر است زیرا فسفر کمترین تحرک را در بین عناصر غذایی دارد. محمد و همکاران (۲۰۰۳) گزارش کردند که تلقیح جو با Glomus intraradices، سبب افزایش غلظت فسفر گیاه شد.
با توجه به جدول ۴-۱۵، تیمار قارچ گلوموس اینترارادیسس بر غلظت پتاسیم گیاه معنیدار شد (P?0.05). با کاربرد قارچ، غلظت پتاسیم گیاه نیز افزایش معنیداری نسبت به تیمار بدون قارچ داشت که احتمالاً به دلیل افزایش عملکرد گیاه در تیمار حاوی قارچ باشد. محمد و همکاران (۲۰۰۳)، سیورتسن و گراهام (۱۹۹۹) و فورلان و برنیر- کاردو (۱۹۸۹) بیان کردند که همزیستی میکوریزایی تأثیری بر محتوا و غلظت پتاسیم گیاه نداشت، با این وجود، مارولاندا و همکاران (۲۰۰۷) افزایش جذب پتاسیم را توسط اسطو خودوس در نتیجه تلقیح میکوریزایی گزارش کردند. غلامی (۱۳۷۹) گزارش کرد که تلقیح ذرت باG. mosseae و intraradices G. درصد پتاسیم گیاه را به طور معنی داری تحت تأثیر قرار داد و بهبود جذب عناصر غذایی توسط قارچ میکوریزا را به اثرات مستقیم جذب توسط هیف و یا اثرات غیر مستقیم ناشی از تغییرات مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی در ریشههای گیاه میزبان نسبت داد.
جدول ۴-۱۵. اثر قارچ گلوموس اینترارادیسس بر غلظت عناصر نیتروژن، فسفر و پتاسیم گیاه
تیمار قارچ
نیتروژن
(%)
فسفر
(mg/kg)
پتاسیم
(%)
بدون حضور
۵/۱b
۱۰۰۰b
۱b
حضور
۸/۱a
۲۰۰۰a
۲/۱a
اعداد دارای حروف مشابه در هر ستون بر اساس آزمون چند دامنهای دانکن و در سطح احتمال ۵% دارای اختلاف معنیدار نمیباشد.

INLINE  تصمیم‌گیری مشارکتی

با توجه به جدول ۴-۱۶ تیمار سطوح اکسیدروی بر نیتروژن گیاه معنیدار شد (P?0.05). به نظر میرسد روند تغییرات جذب نیتروژن گیاه از روند تغییرات اثر تیمارها بر عملکرد گیاه پیروی کرده است (دستوری، ۱۳۸۰). با توجه به اینکه بیشترین عملکرد مربوط به تیمار ۱۰۰ میلیگرم بر کیلوگرم بود، بنابراین بیشترین غلظت نیتروژن گیاه نیز در همین تیمار مشاهده شده است.
با توجه به جدول ۴-۱۶ تیمار سطوح اکسیدروی بر فسفر گیاه معنیدار شد (P?0.05). متناسب با افزایش سطوح اکسیدروی، غلظت فسفر گیاه نیز افزایش یافت.
مطابق جدول ۴-۱۶ تیمار سطوح اکسیدروی بر پتاسیم گیاه معنیدار شد (P?0.05). متناسب با افزایش سطوح اکسیدروی، غلظت پتاسیم گیاه نیز افزایش یافت.
جدول ۴-۱۶. اثر سطوح اکسیدروی بر غلظت عناصر نیتروژن، فسفر و پتاسیم گیاه
مقادیر اکسیدروی
(mg/kg)
نیتروژن
(%)
فسفر
(mg/kg)
پتاسیم
(%)
صفر
۶/۱b
۹۰۰d
۸/۰c
۵۰
۶/۱b
۱۵۰۰c
۲/۱b
۱۰۰
۲a
۱۹۰۰b
۲/۱b
۲۰۰
۳/۱c
۲۳۰۰a
۳/۱a
اعداد دارای حروف مشابه در هر ستون بر اساس آزمون چند دامنهای دانکن و در سطح احتمال ۵% دارای اختلاف معنیدار نمیباشد.

با توجه به جدول ۴-۱۷ اثر متقابل نوع اکسیدروی و قارچ گلوموس اینترارادیسس بر نیتروژن گیاه معنیدار شد (P?0.05). کاربرد قارچ گلوموس اینترارادیسس همراه با اکسیدروی نانو افزایش معنیداری نسبت به سایر تیمارها نشان داد که احتمالاً افزایش عملکرد در این تیمار نسبت به تیمارهای اکسیدروی معمولی موجب افزایش نیتروژن در گیاه است (مظاهری نیا و همکاران، ۲۰۱۰).
اثر متقابل نوع اکسیدروی و قارچ گلوموس اینترارادیسس بر فسفر و پتاسیم گیاه ( پیوست ۴) تاثیر معنیداری (P?0.05) نداشت (جدول۴-۱۷).

جدول ۴-۱۷. اثر متقابل قارچ گلوموس اینترارادیسس و نوع اکسیدروی بر غلظت عناصر نیتروژن، فسفر و پتاسیم گیاه
تیمار قارچ
نوع اکسیدروی

INLINE  اکسیدروی

نیتروژن
(%)
فسفر
(mg/kg)
پتاسیم
(%)
بدون حضور

نانو
۶/۱bc
۱۷۰۰a
۱/۱a

معمولی
۵/۱c
۱۴۰۰a
۱a
حضور
نانو
۹/۱a
۱۹۰۰a
۲/۱a

معمولی
۶/۱b
۱۶۰۰a
۲/۱b
اعداد دارای حروف مشابه در هر ستون بر اساس آزمون چند دامنهای دانکن و در سطح احتمال ۵% دارای اختلاف معنیدار نمیباشد.

اثر متقابل نوع اکسیدروی و سطوح آنها بر نیتروژن، فسفر و پتاسیم گیاه معنیدار شد (P?0.05). همانطور که قبلاً اشاره شده در تیمارهایی با عملکرد بالا، غلظت نیتروژن گیاه نیز افزایش معنیداری داشت (جدول ۴-۱۸). به عبارتی متناسب با افزایش عملکرد گیاه، نیتروژن نیز افزایش یافت. در هر دو نوع اکسیدروی با افزایش سطوح آنها نیتروژن، فسفر و پتاسیم گیاه افزایش یافت که افزایشها در اکسیدروی نانو نسبت به اکسیدروی معمولی بیشتر بود. بیشترین غلظت نیتروژن گیاه مربوط به تیمار اکسیدروی نانو ۱۰۰ میلیگرم بر کیلوگرم و فسفر گیاه ۲۰۰ میلیگرم بر کیلوگرم در حالی که پتاسیم گیاه در تیمار اکسیدروی نانو ۲۰۰ میلیگرم بر کیلوگرم و ا
کسیدروی معمولی ۵۰ و ۲۰۰ میلیگرم بر کیلوگرم مشاهده شد که نسبت به سایر تیمارها اختلاف معنیداری نداشت.

جدول ۴-۱۸. اثر متقابل نوع اکسیدروی و سطوح آنها برغلظت عناصر نیتروژن، فسفر و پتاسیم گیاه
نوع اکسیدروی

سطوح اکسیدروی
(mg/kg)
نیتروژن
(%)
فسفر
( mg/kg )
پتاسیم
(%)

نانو

صفر
۶/۱b
۱۰۰۰d
۹/۰d

۵۰
۷/۱b
۱۶۰۰b
۱/۱c

۱۰۰
۳/۲a
۲۲۰۰a
۲/۱bc

۲۰۰
۴/۱cd
۲۴۰۰a
۳/۱a

معمولی
صفر
۶/۱bc
۹۰۰d
۶/۰e

۵۰
۶/۱b
۱۳۰۰c
۳/۱a

۱۰۰
۸/۱b
۱۶۰۰b
۲/۱bc

۲۰۰
۳/۱d
۲۲۰۰a
۳/۱a
اعداد دارای حروف مشابه در هر ستون بر اساس آزمون چند دامنهای دانکن و در سطح احتمال ۵% دارای اختلاف معنیدار نمیباشد.

اثر متقابل قارچ گلوموس اینترارادیسس (با حضور و عدم حضور قارچ) و سطوح اکسیدروی بر نیتروژن، فسفر و پتاسیم گیاه معنیدار شد (جدول ۴-۱۹). با افزایش سطوح اکسیدروی، غلظت نیتروژن، فسفر و پتاسیم گیاه افزایش داشت که این افزایش در تیمارهای قارچ گلوموس اینترارادیسس نسبت به تیمارهای بدون قارچ بیشتر بود. کاربرد قارچ گلوموس اینترارادیسس همراه با تیمارهای آزمایشی افزایش بیشتری را نسبت به تیمارهای بدون قارچ باعث گردید که احتمالاً به دلیل افزایش عملکرد گیاه در این تیمارها است (مظاهری نیا و همکاران، ۲۰۱۰).

جدول ۴-۱۹. اثر متقابل قارچ گلوموس اینترارادیسس و سطوح اکسیدروی بر غلظت عناصر نیتروژن، فسفر و پتاسیم گیاه
تیمار قارچ
سطوح اکسیدروی
(mg/kg)
نیتروژن
(%)
فسفر
(mg/kg)
پتاسیم
(%)

بدون حضور

صفر
۵/۱c
۹۰۰d
۷/۰f

۵۰
۶/۱bc
۱۴۰۰c
۱d

۱۰۰
۸/۱b
۱۶۰۰b
۱/۱cd

۲۰۰
۲/۱d
۲۳۰۰a
۳/۱b

حضور
صفر
۶/۱bc
۱۰۰۰d
۹/۰e

۵۰
۷/۱bc
۱۵۰۰bc
۱/۱a

۱۰۰
۳/۲a
۲۲۰۰a
۲/۱bc

۲۰۰
۵/۱c
۲۳۰۰a
۳/۱ab
اعداد دارای حروف مشابه در هر ستون بر اساس آزمون چند دامنهای دانکن و در سطح احتمال ۵% دارای اختلاف معنیدار نمیباشد.

اثر متقابل قارچ گلوموس اینترارادیسس، نوع و سطوح اکسیدروی بر نیتروژن، فسفر و پتاسیم گیاه معنیدار شد (P?0.05) (جدول ۴-۲۰). با افزایش سطوح تا ۱۰۰ میلیگرم بر کیلوگرم اکسیدروی نانو، غلظت نیتروژن گیاه افزایش داشت که این افزایش در تیمارهای قارچ گلوموس اینترارادیسس نسبت به تیمارهای بدون قارچ بیشتر بود. کاربرد قارچ گلوموس اینترارادیسس همراه با تیمارهای آزمایشی افزایش بیشتری را نسبت به تیمارهای بدون قارچ باعث گردید که احتمالاً به دلیل افزایش عملکرد گیاه در این تیمارها است. حداقل میزان نیتروژن در تیمار اکسیدروی ۲۰۰ میلیگرم بر کیلوگرم بدون کاربرد قارچ گلوموس اینترارادیسس مشاهده شد. در حالی که غلظت فسفر گیاه متناسب با افزایش

دیدگاهتان را بنویسید