امید به عنوان یه توان روان شناختی

-امید

امید در افسانه­های یونانی به عنوان Elpis‌ شخصیت پردازی شده.وقتی پرومتیوس فانی آتیش رو از خدایان ربود و با این کار خشم خدایان رو برانگیخت خدایان فکر کردن که چیجوری انتقام سختی بگیرن ، پرومتیوس رو به شکل دوشیزه پاندورا با یه جعبه پر به زمین فرستادند. وقتی که پاندورا جعبه اش رو گشود، اون تموم نیروهای شیطانی (مضر) مثل دردهای روحی و جسمی ،حسادت و انتقام رو به بیرون راند. ً یونانی­ها امید رو مثل دیگه نیروهای شیطانی مضر می­دونستن.اما بدون همراهی امید در مشکلات، آدمی پر از ناامیدی بود . وقتی پاندورا دوباره به داخل جعبه اش نگریست  امید رو یافت و اجازه داد بیرون بیاد این عمل یه آرامش و آرامش بود. هر چند امید هنگام ترک جعبه حضوری ضعیف داشت اما از تموم نیروهای مضر قوی تر بود . مارتین سیلگمن[1] در کتابش با نام خوش بینی یاد گرفته شده[2](1990)، نقش کلیسا رو در گسترش این باور که فرد شانس و یا امید کمی در اثر گذاری بر زندگیش داره شدیدا مورد انتقاد قرار می­بده اون به روشنیً بیان می­کنه که موقعیت­های فرهنگی و اجتماعی مثل برده داری و سیستم فرقه­ای شدیدا در برابر آزادی افراد در تغییر موقعیت اجتماعی و زندگی شون جلوگیری ایجاد می­کنه. اون در کتاب خود با نام «اون چیزی که می­تونید تغییر بدید و اون چیزی که نمی­تونید»[3] هم اون طور که از انتقاد دوری می­کنه، زمینه­ای رو طراحی میکندکه مردم امیدشون رو واسه کارکرد شخصی در تغییر بعضی از مسائل موثر زندگیشون حفظ کنن. تازگیا روان شناسی بنام سی سیولی[4](2006) تئوری یکدستی از امید ارائه کرده که تشکیل شده از 4 عنصر دلبستگی[5]، مسلط دستی[6]، بقاء[7]و معنویت[8]است. این راه و روش بخشایی از فلسفه، آدم شناسی[9]، روان شناسی و خداشناسی[10] رو مثل هنر و ادبیات سنتی و معاصر به هم پیوند می­زند(دایره المعارف ویکی پدیا،2008).

آرامش

امید باوریه بر اساس یه نتیجه مثبت که بستگی به وقایع و پیشامدهای زندگی فرد داره. امید احساس داشتن چیزیه که آدم واسه اون تلاش می کنه و یا احساس تغییر حوادث به بهترین حالته. وقتی که در بافت مذهب از امید سخن می­رانیم، بر آگاه بودن از واقعیت روحی دلالت داره. در مکتب مسیح، امید به همراه ایمون و خوبی یکی از سه فضیلت به حساب می­رود  که همه هدایایی از طرف خدا هستن. با در نظر گرفتن اون چه که در بالا ذکر شد، امید یه هیجان فیزیولوژیکی نیس، بلکه یه بخشایش معنویه (دایره المعارف ویکی پدیا،2008).

وقتی که هدف امید برآورده می­شه، دیگه امید نیس بلکه تبدیل به دارایی می­شه. درد و رنج، بیشتر در زمان حال، به امید اینکه در آینده شرایط بهتر می شه، تحمل می­شه. پس، تلاش هامون کاملً مهم هستن. امید باعث ایجاد توانایی در نبود تأثیرپذیری از مشکلات زمان حال می­شه هم اینکه باعث گشودگی نسبت به فرصت­های جدید می­شه. در حالیکه امید پایه زندگی مؤثره، زندگی در امید نادرست، مثل تفکر آرزومندانه س و یکی از نشونه­های مشکل روانیه که جزء هذیون­ها حساب می­شه. در مشاوره، امیدتنها به وجود اومده توسط تلاش واسه اطمینان دهی به مراجع نیس، بلکه رابطه مشاوره ایست که باعث ایجاد امید می­شه. (استوارت،،2005 ترجمه نوابی نژاد،1386).

INLINE  رابطه بین فرهنگ سازمانی و مدیریت مشارکتی

این دیدگاه سنتی در الگوی روان درمانی آسیب شناسی روانی ریشه داره که هدف مهم درمان آرامش دادن مریضی روانی فرده .در دهه گذشته، یه دیدگاه مورد قبول در بین روانشناسان این بوده که امیدواری با بیماریهای روانی مقابله می کنه (فرانک[11]، 1978). از طرف دیگه، سلیگمن(2002) هدفی رو پیشنهاد کرده  که تمرکز روانشناسی مثبت بر تواناییا نسبت به ضعفهای بشر رو پایه قرار میده.با اینکه توجه به مریضی روانی یه هدف درمانی مهمه،با اینحال در راه و روش متمرکز بر آسیب شناسی دو مشکل هست:

آرامش

اول اینکه، همه آدمایی که به دنبال روان درمانی هستن مریض روانی نیستن( ریگر[12] و همکاران، 1993). با اینحال که ممکنه اونا احساس کنن زندگیشون غیرجذابه و از آن رضایتی ندارن ، اما هیچ کدوم از ملاکهای تشخیصی مریضی روانی رو هم ندارن. کارشناسان سلامت روانی فکر می کنند بیشتر این افراد در قضاوت خود دچار مشکل هستن. مثلا، کییس[13] (2005)عقیده داره  افراد دردمندی که سلامتی روانی پایینی دارن، اما هیچ مشکل روانی قابل تشخیصی ندارن، از دید درموندگی،هدف پیدا کنی ، صمیمیت، و تاب بیاری ضعیف تر از آدمایی هستن که  افسردگی شدید، مشکل اضطراب، مشکل وحشتزدگی، و یا اعتیاد به الکل دارن. اینجور مراجعانی چون میخوان زندگیشون رو بهتر کنن به دنبال درمان هستندو نه به  دنبال آرامش یه مشکل روانی.

آرامش

دوم اینکه، اگه پزشکان متمرکز برآسیبای روانی، درمان رو به جای تواناییا بر کمبودا بنا کنه بی توجهی به اهداف آینده ،ممکنه روش هدف دار درمان مطلوب رو نشون ندن ( سلیگمن و پیترسون[14]، 2003). به نظر اونا دقیق شدن و فوکوس کردن بر تکنیکهای درمان آسیب باعث غفلت از راه های هدف دار موثری که به شناسایی و تقویت تواناییای مراجع توجه داره مورد می شه. با این همه روی آوردن به الگویی که شامل استراتژیایی باشه که هم علائم رو نابود کنه و هم تواناییا رو تقویت کنه ونیز علائم جاری رو درمان کنه و مراجع رو در مقابل محرکهای نا آرومی زا و مشکلات مواظبت کنه بهترین انتخابه. الان تعداد بسیار معدودی از جلسات آزمایشی درمانی بر افزایش انعطاف پذیری و تواناییایی مثل امید، بدون اینکه به تشخیص مریضی یا آسیب شناسی توجه داشته باشن، تمرکز دارن (جیونز،فلدمن،قدم،میچایل[15] و اشنایدر، 2006  )

ایده امید از زمان پیدایش نوع بشر وجود داشته. و از آن با دو نگاه یاد می کنن: از طرفی بدبینانه مثل نگاه نیچه[16]که عقیده داره، امید به خاطر طولانی­ کردن زحمت وعذاب آدم بدترین شره و از طرفی دیگه به عنوان نیروی الهامی که عقیده داره اساسی­ترین شادمانی­ها یعنی  کاری واسه انجام دادن،کسی یا چیزی واسه دوست داشتن و چیزی واسه امید داشتنه (چالمرز[17]به نقل از وال، 2006).

در طول تاریخ اثر امید مورد شک و دودلی و مباحثه قرار گرفته و تعریف اون هم همیشهً مورد آزمایش و تغییر قرار گرفته. در دهه­های 1950 و 1960 نظریه­های تفکر امیدوارانه دور درک اینکه اهداف می تونه دست یافتنی باشه،دور زده (اشنایدر، فلدمن[18]، تیلور، اسکرودر[19] و آدامز[20]، 2000). تعریف قابل فهم­تر، سازه امید رو به عنوان مراحل تفکری تعریف کرده که از راه اون افراد هدفای خود رو به شکل فعال تعقیب می­کنن (اشنایدر و همکاران ،1991).

INLINE  فرایندهای تولید کننده اختلاف

کلی پژوهشهای موجود در بخش‌ امید (اشنایدر و همکاران 1997، وال ، هیوبنر[21] و سولدو[22]، 2004) رابطه اونو با متغیرهای مهمی چون ساپورت اجتماعی، مشکلات رفتاری و ویژگی­های شخصیتی اثبات کرده­ان با این حال آزمایش پژوهشی سازه‌امید در کودکان و نوجوانان هنوز در مراحل ساده خود قرار داره. داده­های جمع بیاری شده از 704 دانش آموز دبیرستانی دلایلی دور و بر ارزش امیدواری رو نشون داد که این سازه در پیش بینی رضایت عمومی از زندگی و داخلی سازی  مشکلات رفتاری و هم اینکه به عنوان یه عامل حمایتی ومتغیری کاهش کننده در موقعیت­های فشارزای زندگی درک شده (وال، 2006).

امید به عنوان یه توان روان شناختی:

اشنایدر (1994) عقیده داره امید یه مراحل شناختی با پی آمدها و وابستگی­های هیجانیه و اون طور که ده­ها سال در نوشته­های جورواجور فقط به عنوان یه سازه بر اساس هیجان معرفی شده نمی­باشه. پس از طرح نظریه امید از طرف اشنایدر و همکاران (1991)در مداخلات روانی و ایجاد مقیاسی واسه اندازه­گیری اون، حجم بزرگی از تحقیق­ها به بررسی رابطه امید با متغیرهای جور واجور سلامت روانی و حتی جسمی پرداختن. اشنایدر( 2000 )با در نظر گرفتن مصاحبه­های زیادی که با افراد انجام داد باور داشت که اونا دراین ادعا که هر کاری که انجام می­بدن تلاش دارن در اون هدفی رو دنبال کنن یه کلام بودن.  هدفا، منبع تئوری امید هستن درواقع تحقیقات این بحث رو تأیید می­کنه که به نظر مردم، امید درمواقعی که احتمال رسیدن به هدف در حد متوسط باشه، یه کامیابیه (آوریل و همکاران[23]، 1990 به نقل ازاشنایدر،‌ 2000).

کیس (2005)عقیده داره  آدمایی که امید در اون اونا خیلی بالاست مثل به  افراد شکوفا شده[24]هستن.ایشون فهمید که این افراد اهداف رو دراز مدت و کوتاه مدت در زندگی داشته، انعطاف پذیری بیشتری در ساختن معنی زندگی دارن و درموندگی کمتری نشون میدن. همونطور که شکوفایی بیان کننده یه حالت سلامت روانیه، ممکنه امید یه سازه اصلی جهت رسیدن و حفظ این حالت باشه.

[1] – Martin Sligman

[2] – learned optimism

[3] – what you can chang and what you can،t

[4] – Scioli,A

[5] – attachment

[6] – mastery

[7] – survival

[8] – spirituality

[9] – Anthropology

[10]- Theology

[11] – Frank

[12] – Regier

[13] – Keyes,C,L,M

[14] – Peterson

[15] – Cheavens,J,S . Feldman,D,B. Gum,A & Michael,S.T

[16] – Nietzsche,F

[17] – Chalmers,A

[18] – Feldman

[19] – Schroeder

[20] – Adams

[21] – Huebner,E,S

[22] – Suldo,S,M

[23] – Averill et al

[24] – flourishers